ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Το σπασικλάκι

Ως βιβλίο, ο Χάρι Πότερ έκανε τα παιδιά να αγαπήσουν το διάβασμα, κι ως ταινία
να θυμηθούμε, παιδιά και μεγάλοι, για ποιο λόγο υπάρχει ο κινη-ματο-γράφος. Η
εμπορική του επιτυχία είναι παρηγοριά για χιλιάδες ηλίθιες εμπορικές πτυχές
που έχουμε στη ζωή υποστεί. Επιτέλους μία που αξίζει, που δίνει τη χαρά να
συμπορεύεσαι με τα πλήθη, να μοιράζεσαι με εκατομμύρια ανθρώπους την ίδια
συγκίνηση. Φιλμ που παρακολουθείται με χαμόγελο κολλημένο στα χείλη, κι ενίοτε
κάνει και τα μάτια να δακρύζουν. Μα τι μπορεί να είναι τόσο συγκινητικό σ’
αυτή την απίθανη ιστορία; Δύσκολο να καταλάβεις, αφού τα πάντα είναι
μεταμφιεσμένα. Η περίπτωση του ήρωα βεβαίως, αλλά όχι μόνο. Μια νοσταλγία που
διατρέχει την ατμόσφαιρα. Μήπως είναι για το σχολείο; Αυτό το τρένο, που
ξεκινά από τη γραμμή με κλασματικό αριθμό; Το υπέροχο κάστρο, οι κοιτώνες, οι
καθηγητές, τα συναρπαστικά ματς, η τεράστια κοινή τραπεζαρία, ο πατρικός
διευθυντής, γεμάτος αγάπη και σοφία, και πάνω απ’ όλα οι κανόνες, αυστηροί και
απαράβατοι; Και η επαναστατική φιγούρα της Ερμιόνης, του κοριτσιού που ψάχνει
την αλήθεια στα βιβλία και εν πολλοίς τη βρίσκει. Κι αν δεν βρίσκει την
αλήθεια, βρίσκει απαντήσεις τουλάχιστον στα επιμέρους ερωτήματα. Αμφιβάλλω αν
υπάρχει στην παγκόσμια λογοτεχνία τέτοια ηρωίδα πουθενά, τέτοια θετική
εμφάνιση της σχέσης ενός κοριτσιού με τη γνώση. Το σπασικλάκι υπήρξε πάντα
αντικείμενο χλευασμού και ειρωνείας, η μελέτη αναποτελεσματική. Μ’ αυτό το
κοσμαγάπητο βιβλίο, ίσως ξεφορτωθούμε επιτέλους αυτά τα αντιδραστικά κλισέ.

Κι ίσως μπορούμε να ελπίζουμε ότι στη συνέχεια της ταινίας θα διαβάσουν κι οι
υποτιτλιστές την ελληνική μετάφραση του βιβλίου, να βάζουν καλύτερους υπότιτλους.