Άλλα μου λέν’ τα μάτια σου…

«Άλλα μου λέν’ τα μάτια σου και άλλα η καρδιά σου». Άλλο σκέφτεσαι. Άλλο
εκφράζεις. Αλλού μιλάς. Αλλού βροντάς. Άλλο λες. Άλλο εννοείς. Πίσω από
τετριμμένα κλισέ ασφυκτιούν μικρές αλήθειες που δεν τολμάς να προφέρεις. Έτσι
σε μεγαλώσανε. Αυτά σου μάθανε. Αυτά ανακυκλώνεις. Όσα ελλοχεύουν στις πίσω
σου σελίδες, στην αθέατη πλευρά του νου, παραμένουν έγκλειστα. Σε ισόβια
κάθειρξη, οι βασιλοπούλες της σιωπηρής σου αλήθειας. Και κανένας πρίγκιπας
ποτέ δεν θα τις ελευθερώσει.

Μιλάς. Συζητάς. Τους δουλεύεις και σε δουλεύουνε. Το ξέρεις και το ξέρουνε.
Συνεχίζεις και συνεχίζουνε. Γνωρίζεις και γνωρίζουνε. Η πιο τυχαία, η πιο
αγοραία πρόταση έχει μια δεύτερη ανάγνωση. Που παραμένει ­ και εμμένει ­ εντός
σου. Φίλτατε, τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται. Κι όταν δεν εμπίπτουν στο
σαβουάρ βιβρ, απαγορεύονται. Διά ροπάλου. Και δεν εκφέρονται. Ποτέ.

Σενάριο πρώτο. Γνωριμία.

­ Να σας συστήσω τον κύριο Παπαδόπουλο.

­ Χαίρω πολύ!

(Στα παλιά μου τα παπούτσια).

­ Κι εγώ επίσης.

(Ποια είναι αυτή η άσχετη;).

­ Με τι ασχολείστε, κύριε Παπαδόπουλε;

(Ποσώς με απασχολεί).

­ Είμαι γεωλόγος.

(Πίσω της είναι ο Αβραμόπουλος ή του μοιάζει;).

­ Γεωλόγος; Πολύ ενδιαφέρον!

(Μην αρχίσει να μου αναλύει τώρα τίποτα ορυκτά και πετρώματα, θα
κόψω φλέβα).

­ Θα μου επιτρέψετε ένα λεπτό κι επιστρέφω.

(Άμα με ξαναδείς, γράψε μου).

Σενάριο δεύτερο. Συνεργασία.

­ Από πολύ καιρό ήθελα να συνεργαστούμε.

(Ας μην είχαν απορρίψει την πρότασή μου τρεις πριν από σένα και σου
εξηγούσα εγώ).

­ Κι εγώ, πολύ.

(Αληθεύει ότι πριν από μένα έκανε πρόταση σε άλλους
τρεις;).

­ Πιστεύω ότι μαζί θα κάνουμε μεγάλη επιτυχία.

(Την κάτσαμε τη βάρκα, δεν το συζητώ).

­ Ξέρετε, για μένα στη δουλειά πιο σημαντικό είναι το θετικό κλίμα παρά το
οικονομικό.

(Θα με πληρώνει κανονικά ή θα τρέχω με τα εξώδικα;).

­ Αυτή ακριβώς είναι και η φιλοσοφία της εταιρείας μας.

(Άμα δεις τα λεφτά σου, σφύρα μου κλέφτικα).

­ Ειλικρινά, δεν βλέπω την ώρα.

(Ας μου είχε κάτσει η άλλη πρόταση και σου έλεγα εγώ).

­ Βεβαίως. Και ό,τι θέλετε, στη διάθεσή σας. Η πόρτα μου πάντα ανοιχτή για
σας.

(Ο κύριος Γενικός είναι σε μίτινγκ, θα σας πάρουμε εμείς
τηλέφωνο).

Σενάριο τρίτο. Τυχαία συνάντηση.

­ Δεν ξέρεις πόσο χάρηκα που σε ξαναείδα ύστερα από τόσο καιρό.

(Τι ήταν πάλι αυτό, παλιός συμμαθητής να με τσακώσει στη
Σταδίου).

­ Κι εγώ δεν το πιστεύω.

(Δεν το πιστεύω ότι θα με πιάσει στην κουβέντα κι έχω στήσει τον
άνθρωπο από τις έντεκα).

­ Μια χαρά είσαι!

(Πώς έσπασε έτσι;).

­ Αμ εσύ;

(Από μικρή είχε τα χάλια της, ήρθε κι απόγινε).

­ Ο Νίκος τι κάνει βρε;

­ Χωρίσαμε.

­ Πολύ λυπάμαι.

­ (Και τόσο που σε άντεξε ο Χριστιανός, πάλι καλά…).

­ Εσένα η μητέρα σου καλά;

(Τι το ‘θελα ο ηλίθιος, τώρα θα με ξεκάνει με τη μάνα της).

­ Προβλήματα υγείας…

(Κοιτάς κρυφά το ρολόι; Θα σε ξεκάνω τώρα εγώ με τη μάνα μου!).

­ Μη μου πεις!

(Μη μου πεις, σε παρακαλώ, σε ικετεύω, μη μου
πεις!)

­ Ζάχαρο, πίεση, άσε τον αιματοκρίτη…

(Με μαρτύρησες στη Μαθηματικού το ’78 ότι αντέγραφα; Όλα εδώ
πληρώνονται).

­ Τώρα να δούμε τι θα δείξει και η ανάλυση ούρων…

(Αλλά θα σε τσακίσω κανονικά).

­ Βρε παιδί μου, μη χαθούμε πάλι έτσι, κρίμα από το Θεό δηλαδή. Εγώ εδώ δίπλα
δουλεύω.

(Δουλεύω! Δουλεύω, δουλεύω, δεν κολοβαράω μια
ώρα έξω από του Τσαντίλη).

­ Κι εμένα από ‘δώ είναι ο δρόμος μου για το γραφείο μου.

(Δεν ξαναπερνάω από Σταδίου. Χίλιες φορές Αμερικής κι ας κάνω και
κύκλο).

­ Χάρηκα.

(Βρε, πώς έγινε έτσι!).

­ Κι εγώ πολύ!

(Βρε, πώς έγινε έτσι!)

Χάρηκα. Μου ‘λειψες. Σε σκεφτόμουνα. Θα σου τηλεφωνήσω. Θα κανονίσουμε. Θα
βρεθούμε. Μη χαθούμε…

Άλλα μου λέν’ τα μάτια σου

Και άλλα η καρδιά σου.

Άλλα μου λέν’ τα χείλη σου

Και άλλα τα φιλιά σου…

Σε φιλώ!