ΓΝΩΜΗ Το χρήσιμο παράδειγμα του… Τιτανικού

Καθώς ανέβαινα τις προάλλες σε πτήση των Αραβικών Εμιράτων για να μεταβώ από
το Ντουμπάι στο Πακιστάν, είδα να στέκεται μπροστά μου ένας νεαρός Πακιστανός
που φορούσε ένα καφέ κοτλέ μπουφάν, στην πλάτη του οποίου ήταν γραμμένο με
μεγάλα λευκά γράμματα η λέξη «Τιτανικός».

Χμμ, σκέφτηκα, αυτό δεν είναι και πάρα πολύ καλό σημάδι. Και άρχισα, λοιπόν,
να αναρωτιέμαι: είναι μήπως η Αμερική ο «Τιτανικός», και το Πακιστάν το
παγόβουνο πάνω στο οποίο πρόκειται να πέσουμε καθώς αναζητούμε τον Οσάμα Μπιν
Λάντεν στις ομίχλες του Αφγανιστάν; Ή μήπως είναι το Πακιστάν ο «Τιτανικός»,
και ο πρόεδρός του, Περβέζ Μουσάραφ, ο καπετάνιος του, η Αμερική οι επιβάτες
του «Τιτανικού», και το Αφγανιστάν το παγόβουνο στο οποίο πρόκειται να
προσκρούσουμε;

Κανείς δεν ξέρει. Αλλά όσο περισσότερο γνωρίζω το Πακιστάν τόσο περισσότερο
καταλαβαίνω ότι η παρομοίωση με τον «Τιτανικό» και το παγόβουνο είναι
ιδιαζόντως χρήσιμη. Και αυτό γιατί στην περίπτωση του Πακιστάν αυτό που βλέπει
κανείς να βγαίνει στην επιφάνεια συχνά δεν έχει καμία σχέση με αυτό που
λανθάνει κάτω από την επιφάνεια.

Δίνω ένα απλό παράδειγμα: στην επιφάνεια των πραγμάτων διεξάγουμε τον ίδιο
πόλεμο με τους Πακιστανούς. Αλλά κάτω από την επιφάνεια πολεμάμε δύο
διαφορετικούς πολέμους. «Η Αμερική μάχεται τον Οσάμα Μπιν Λάντεν στο
Αφγανιστάν, και το Πακιστάν πολεμάει την Ινδία μέσω του Αφγανιστάν» λέει,
μάλιστα, χαρακτηριστικά ο Πακιστανός αναλυτής Χουσεΐν Χακάνι.

Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής δεν μπορούν
να νικήσουν στο Αφγανιστάν. Μπορούν. Αλλά πρέπει να φανούν έξυπνες. Για να
νικήσουμε θα πρέπει να τα βγάλουμε πέρα με συμμαχίες όπου τίποτα δεν
αποκαλείται με το αληθινό του όνομα, όπου όλοι φορούν μάσκα, και όπου αυτό που
βλέπουμε στην επιφάνεια είναι μονάχα ένα απειροελάχιστο κομματάκι αυτού που
μπορεί να προκύψει.

Ο Thomas Friedman είναι αρθρογράφος των New York Times.