ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Όνομα πριγκίπισσας

Μια φωνή κοριτσιού στο αεροδρόμιο μάς τραβά απο τη ροζ θάλασσα των ημερών.
Ασχολούμασταν με ανάλαφρα σκανδαλάκια και μας ταρακούνησε η κραυγή του
αληθινού εγκλήματος. Κορίτσι δεκαεννέα χρόνων, στην ηλικία που στέλνουμε τα
δικά μας να σπουδάσουν, αλλά είχε την ατυχία να γεννηθεί στη Ρουμανία. Πώς
κάθονται οι αρχές, πώς βρίσκουν χρόνο και διάθεση να κυνηγήσουν ηθοποιούς που
οικειοθελώς εκδίδονται και τα λένε και τόσο ωραία στις ανακρίσεις, όταν
υπάρχουν άνθρωποι σαν τη Λάουρα Ευγενία Τουρντεάν, που εξαναγκάζονται να το
κάνουν με τη βία; Το ροζ γίνεται ξαφνικά κόκκινο και χάνει κάθε γούστο. Είναι
αυτή η τρομερή διαφορά, η βία σε ένα πλάσμα μόνο, νεαρό, ανυπεράσπιστο, ξένο
και έχει να κάνει με τη διασκέδαση, υποτίθεται, ανθρώπων που πάνε σε μπαρ και
τα ρέστα. Και πόσο εύκολα μπορεί να στηθεί παγίδα, όταν η είσοδος στη χώρα
απαγορεύεται και όταν γύρω, στις χώρες τού πρώην υπαρκτού, ο κόσμος πεινάει.
Φτάνει ένα διαβατήριο. Η καταγγελία σε ξαναστέλνει πίσω στην πείνα, στην
καλύτερη περίπτωση. Για αυτό πρέπει να παρακολουθήσουμε προσεκτικά το τι θα
συμβεί στη Ρουμάνα με το όνομα πριγκίπισσας. Λάουρα Ευγενία. Πρέπει να την
παρακολουθούμε κάθε μέρα. Η ασφάλεια και η μοίρα της είναι στα χέρια μας
πλέον, ως κοινού που ενημερώνεται. Είμαστε υπεύθυνοι ως πολίτες χώρας με
κλειστά σύνορα, ως καταναλωτές ποτών σε μπαρ ­ και τα ρέστα ­, ως γείτονες που
δεν θέλησαν να καταλάβουν ποτέ αρκετά καλά τι ακριβώς συνέβη στις χώρες αυτές,
ως γονείς που στέλνουμε παιδιά να σπουδάσουν στα δεκαεννέα τους, να την
προστατεύσουμε, να την εμπιστευθούμε, να ενθαρρύνουμε κάθε άνθρωπο που
υφίσταται τέτοια μεταχείριση να φωνάξει βοήθεια.