ΜΑΤΙΕΣ Η τηγανίτα

Πέρασε κιόλας μια εβδομάδα από τον ανασχηματισμό, αλλά οι αποφάσεις του Σημίτη
συζητιούνται ακόμη, σε όλα τα καφενεία της τέως διοικήσεως πρωτευούσης και των
επαρχιών. Όχι, βέβαια, περισσότερο απ’ όσο συζητιέται το επικείμενο ντέρμπι
ΑΕΚ – Παναθηναϊκού, αλλά συζητιούνται…

Το μεγαλύτερο μπλαμπλά γίνεται για τον Μιχάλη Σταθόπουλο. Τον καθηγητή της
Νομικής, που έχασε τη θέση του από το υπουργείο Δικαιοσύνης. Τι λέει ο κόσμος;
Λέει, πως ο πρώην υπουργός, δεν φέρθηκε «εντάξει» στον Σημίτη, αφού, λίγες
ώρες μετά την απώλεια του χαρτοφυλακίου του, άρχισε να μιλάει για παρεμβάσεις
στο έργο του και διάφορα τέτοια. Κατόπιν, φυσικά, όσα είχε βιαστεί να πει τα
πήρε όλα πίσω. Αλλά η ζημιά είχε ήδη γίνει. Και η πικρία, είχε μείνει. Αφήνω
που μπήκε στη μέση και η Δικαιοσύνη…

Πολλή κουβέντα γίνεται και για τον Πάγκαλο. Δηλαδή: πώς και ο Πάγκαλος
βρίσκεται και πάλι εκτός κυβέρνησης; Κι εγώ δεν καταλαβαίνω, πρέπει να πω, την
απόφαση του Πρωθυπουργού: ο Πάγκαλος είναι ένα από τα επιφανέστερα στελέχη του
ΠΑΣΟΚ. Έχει γνώση, έχει πείρα, έχει αγωνιστικές περγαμηνές και γνωρίζει πολύ
καλά το «άθλημα». Πως, λοιπόν, σε μια εποχή, που το ΠΑΣΟΚ ρίχνει στη μάχη όλες
τις δυνάμεις του, για να κερδίσει το χαμένο έδαφος, αφήνει στην άκρη ένα
πολιτικό με το μέγεθος και την ακτινοβολία του Πάγκαλου; Επειδή ο Πάγκαλος
παράκουσε την «διαταγή» του Σημίτη και έβαλε υποψηφιότητα για το Εκτελεστικό
Γραφείο; Μα, είναι δυνατόν;

Οι γλώσσες-ροδάνι και για τους υφυπουργούς. Τους επτά υφυπουργούς, που κατά
τον άλφα ή βήτα τρόπο μπλέκονται με τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Εύλογες, κατά τη
γνώμη μου, είναι οι απορίες που διατυπώνονται ­ και από τις εφημερίδες ­ για
το πώς θα δουλέψει με επιτυχία όλος αυτός ο κόσμος. Δεν γνωρίζει ο Σημίτης την
παροιμία ότι «ένας Έλληνας δουλεύει μια χαρά, δύο Έλληνες κάνουν απεργία και
παίζουν ξύλο και τρεις Έλληνες σκοτώνονται μεταξύ τους;». Ας ξεκαθαρίσει τα
πράγματα, από την αρχή, γιατί μάλλον, πολύ σύντομα, θ’ αρχίσει…
κλωτσοπατινάδα, για τις αρμοδιότητες κ.λπ.

Γενικά, λένε στα καφενεία, ο ανασχηματισμός πήγε καλά. Αυτούς είχε ο Σημίτης,
αυτούς χρησιμοποίησε, αλλάζοντας σε μερικούς, όπως ήταν φυσικό, ρόλους. Τώρα,
αν έμειναν και κάποιοι εκτός, δεν χάθηκε ο κόσμος. Σημασία έχει, ν’
ανασκουμπωθούν οι πάντες, για το καλό του τόπου, και να πιάσουν δουλειά. Και,
για την ώρα, κανείς από τους υπουργούς δεν έχει πέσει στα βαθιά. Τη μια
προσυνέδριο, την άλλη συνέδριο, μετά Κεντρική Επιτροπή, κατόπιν
ανασχηματισμός, ύστερα το τριήμερο για την 28η Οκτωβρίου, φεύγουν οι μέρες,
χάνονται… Λάδι – λάδι, δηλαδή, αλλ’ από τηγανίτα τίποτα…