ΓΝΩΜΗ Αδιέξοδο στην Παλαιστίνη

«Όμορφη αλλά παντρεμένη» τηλεγράφησαν στον ιδρυτή του σιωνισμού Θεόδωρο Χερζλ
οι ραβίνοι που είχε στείλει στη «Γη της Επαγγελίας» για να δουν αν ήταν
δυνατόν εκεί να δημιου-ργηθεί η ιουδαϊκή πολιτεία.

Το εμπόδιο εξακο-λουθεί να υφίσταται: παρά τον συστηματικό διωγμό των γηγενών
Αράβων, αυτοί, προβλέπεται, θα αποτελέσουν την πλειονότητα στην όλη Παλαιστίνη
(Ισραήλ και κατεχόμενα) μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια. Ακόμα και αν σταματήσει
η διαρροή των Εβραίων ή και αν ­ πράγμα απαράδεκτο ­ οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες
αποστερηθούν του δικαιώματος επιστροφής που προβλέπουν οι αποφάσεις των
Ηνωμένων Εθνών.

Τη σημασία της μελλοντικής αυτής πληθυσμιακής σύνθεσης καθιστά αποφασιστική η
σχετικά μικρή έκταση της σύνολης Παλαιστίνης, σε συνδυασμό με την παρουσία
μεγάλου αριθμού Αράβων μέσα στο Ισραήλ, λόγω ιθαγενείας ή τακτικής
βιοποριστικής τους απασχόλησης. Σε μία δε εποχή που πυκνώνουν οι διεθνείς
ανταλλαγές, πώς μπορεί να αυτοαπομονωθεί το Ισραήλ; Επιπλέον συναφή παράγοντα
συνιστά η ανεπάρκεια των υδάτινων πόρων στην περιοχή.

Το συμπέρασμα είναι πως η λύση των δύο κρατών στην Παλαιστίνη (ενός βασισμένου
στον ιουδαϊσμό και του άλλου αραβικού) φαίνεται δυνατή μόνον αν υπάρξει μόνιμη
ανισότητα τόσο μεταξύ τους όσο και εντός του Ισραήλ ανάμεσα σε Ιουδαίους και
μη. Πόσο μάλλον που μοιάζει ανέφικτη και η ίση, χωριστή ασφάλεια του καθενός
από τα δύο κράτη, ακόμα και στην απίθανη περίπτωση που θα διελύοντο όλοι οι
θύλακοι Εβραίων εποίκων.

Λειτουργικό σχήμα θα ήταν εκείνο της παλιάς πρότασης για ενιαία Παλαιστίνη
χωρίς θρησκευτικές ή άλλες διακρίσεις. Ενδεχόμενο πολύ απομακρυσμένο, εξ ου
και η σημερινή κατάσταση στη Μέση Ανατολή, με τις επιπτώσεις που βλέπουμε.