ΓΝΩΜΗ Ισχύ και τύψεις νιώθουν οι Άραβες

Ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας Ντόναλντ Ράμσφελντ περιοδεύει στη Μέση Ανατολή
και ο Αμερικανός πρόεδρος Τζορτζ Μπους ανακαλύπτει ότι η δημιουργία ενός
παλαιστινιακού κράτους αποτελούσε και πριν από την 11η Σεπτεμβρίου ακόμα μέρος
του «οράματός» του για τη Μέση Ανατολή.

Μήπως οι Αμερικανοί αναγνωρίζουν σιωπηρά ότι η πολιτική τους στην περιοχή θα
μπορούσε, ενδεχομένως, να έχει κάποια σχέση με τις επιθέσεις στη Νέα Υόρκη και
την Ουάσιγκτον; Φυσικά, θα ήταν απλώς Realpolitik. Προκειμένου να διατηρήσει
μια δυτικο-αραβική συμμαχία εναντίον του Ιράκ, το 1991, ο πατέρας Μπους είχε
αποφασίσει να επιλύσει το Μεσανατολικό καλώντας τους Άραβες και Ισραηλινούς
ηγέτες σε μια «ειρηνευτική» διάσκεψη στη Μαδρίτη. Προκειμένου να εξασφαλίσει
την υποστήριξη των αραβικών εθνών εν όψει της επίθεσής του εναντίον του Οσάμα
μπιν Λάντεν και των ταλιμπάν, ο Μπους ο Νεώτερος λέει τώρα ότι «η ιδέα ενός
παλαιστινιακού κράτους υπήρξε ανέκαθεν μέρος ενός οράματος, με την προϋπόθεση
να είναι σεβαστό το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ». Δήλωση που θα ήταν πολύ πιο
εντυπωσιακή αν είχε γίνει πριν από την 11η Σεπτεμβρίου. Αλλά δεν έγινε.

Τα αραβικά κράτη, βέβαια, έχουν κάνει σαφές ότι η υποστήριξη που παρέχουν στον
Μπους και στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» δεν είναι άνευ όρων· σε
αντάλλαγμα, οι ΗΠΑ θα πρέπει να υποσχεθούν την επίλυση της ισραηλινο –
παλαιστινιακής διαμάχης, να συναντήσουν τον Παλαιστίνιο ηγέτη Γιάσερ Αραφάτ,
κατά προτίμηση στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη, και να
δρομολογήσουν την άρση των κυρώσεων εναντίον του Ιράκ, που έχουν σκοτώσει,
σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΟΗΕ, εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά. Είναι δύο από
τις τέσσερις αξιώσεις που έχει εγείρει επανειλημμένως ο Οσάμα μπιν Λάντεν ­
αυτό, όμως, περιττό να το πω, ουδείς το αναφέρει.

Οι Άραβες βρίσκονται σε μία παράξενη κατάσταση: γνωρίζουν πόσο ανάγκη έχει η
Ουάσιγκτον την υποστήριξή τους, πολιτική και στρατιωτική ­ η Αμερική
χρειάζεται τις βάσεις της Σαουδικής Αραβίας ­, μπορούν λοιπόν να ζητήσουν
ανταλλάγματα. Γνωρίζουν, όμως, και ότι υπεύθυνοι για τα εγκλήματα κατά της
ανθρωπότητας που διαπράχθηκαν την 11η Σεπτεμβρίου ήταν κάποιοι Άραβες
μουσουλμάνοι. Οι Άραβες, με άλλα λόγια, νιώθουν ισχύ και τύψεις εξίσου.
Νικητής θα αναδειχθεί κατά πάσα πιθανότητα η ισχύς: θέλουν μια πολιτική
επιβράβευση για την υποστήριξή τους στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας».