ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Λίγη ψυχραγωγία

Τώρα που έχουμε λόγους να εκτιμούμε ξανά τη δημοκρατία μας και τα τερτίπια
της, αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή, κάπως σεμνότυφο δεν φαντάζει το νομοσχέδιο
για τα προεκλογικά τής κυρίας Παπανδρέου; Όλες αυτές οι προτάσεις για
περιορισμό των δαπανών και των εμφανίσεων υποψηφίων βουλευτών, τα μετρημένα με
το σταγονόμετρο λεπτά στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο, οι ρυθμίσεις και οι
παραρυθμίσεις, δεν φαίνονται κάπως εκτός τόπου και χρόνου μέσα στο κλίμα των
ημερών, αν μη τι άλλο; Και τα γραφεία των υποψηφίων, γιατί να καταργηθούν; Μια
χαρά είναι τα γραφεία υποψηφίων στις προεκλογικές περιόδους, λίγο τα σκουπίδια
τους να μαζεύουν μόνο. Ειδικά όταν στήνονται στο ισόγειο, σε μαγαζιά που
στολίζονται για την περίσταση με τεράστιες φωτογραφίες, με τηλεοράσεις, με
όμορφες κοπέλες και πρόθυμους νεαρούς, με την πραμάτεια της επικοινωνιακής
προσπάθειας τέλος πάντων. Να περνάμε και να χαζεύουμε, να απολαμβάνουμε την
αδεξιότητα των υποψηφίων, να κάνουμε κριτική στις εμφανίσεις τους, στις ατάκες
και στα σλόγκαν, σε όλα αυτά που έχουν στόχο να μάς πείσουν να τους ψηφίσουμε,
και με κάθε εύρημα να αισθανόμαστε να βαραίνει περισσότερο το πολύτιμο
δικαίωμα της ψήφου. Και το στυλ, τη μόδα, τα ρεύματα, πώς θα τα μελετάμε;
Δουλεύουν οι φωτογράφοι και οι σκηνοθέτες, συναντιέται ο κόσμος, είναι εποχή
αυτή να κόβονται δουλειές; Γιατί τόση μανία με τη λιτότητα, σε έναν τομέα που
έλκει πολλά από το θέατρο και τού δίνει μια άλλη διάσταση; Στο κάτω κάτω ο
τελικός στόχος καθενός που πολιτεύεται είναι η προσωπική του επιτυχία· γιατί
να μην μπορεί να παλέψει γι’ αυτήν άμεσα, να μας προσφέρει κι εμάς λίγη
ψυχραγωγία, που έλεγε κι ο Χατζηχρήστος.