30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΑΝΟΣ ΣΚΟΤΙΝΙΩΤΗΣ

ΝΟΜΑΡΧΗΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Αναζητώντας τη σύγχρονη Αριστερά.

ΧΑΙΡΕΤΑΙ: Τις μικρές χαρές της καθημερινότητας.

ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΕΤΑΙ: Εύκολα.

ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ: Αν και η υπομονή κάποτε εξαντλείται.

ΦΙΛΟΔΟΞΕΙ: Προσγειωμένα.

ΕΝΘΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ: Όταν υπάρχει πάθος.

ΝΟΣΤΑΛΓΕΙ: Τη Δευτέρα πριν από τη «μαύρη Τρίτη».

ΘΥΜΑΤΑΙ: Και ονειρεύεται.

Την εκλογή περιφερειαρχών και την ενίσχυση του ρόλου των δήμων προτείνουν
εννέα νομάρχες. Ένας εξ αυτών ο νομάρχης Μαγνησίας Πάνος Σκοτινιώτης θεωρεί
ώριμη και επείγουσα δημοκρατική μεταρρύθμιση στο διοικητικό σύστημα της χώρας
την εκλογή περιφερειάρχη. Στην περιφέρεια παίρνονται οι κρίσιμες αποφάσεις για
την περιφερειακή ανάπτυξη, τονίζει. Στέλεχος του ΣΥΝ, ελπίζει να δώσει το
«παρών» στις πολιτικές εξελίξεις και διεργασίες της Αριστεράς, ασκεί κριτική
στο κόμμα του και στο ΠΑΣΟΚ.

ΕΡ.: Εκλεγμένος περιφερειάρχης και εκλεγμένο περιφερειακό συμβούλιο;

ΑΠ.: Ώριμη και επείγουσα δημοκρατική μεταρρύθμιση στο διοικητικό
σύστημα της χώρας.

ΕΡ.: Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση έκλεισε τον κύκλο της;

ΑΠ.: Πρόσφερε κα προσφέρει πολλά, αν και δεν στηρίχτηκε.

ΕΡ.: Τότε;

ΑΠ.: Υπάρχει πλέον ανάγκη να αναπτυχθεί σε ευρύτερη γεωγραφική
περιφέρεια, να μετεξελιχθεί και να αποκτήσει πιο επιτελικά και αναπτυξιακά
χαρακτηριστικά.

ΕΡ.: Και οι νομοί;

ΑΠ.: Θα παραμείνουν ως διοικητικές μονάδες.

ΕΡ.: Δύο συνεπώς τα επίπεδα της Αυτοδιοίκησης;

ΑΠ.: Ναι, το προβλέπει άλλωστε και η πρόσφατη συνταγματική μεταρρύθμιση.

ΕΡ.: Κοινή πρωτοβουλία νομαρχών από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ.
Σημαίνει κάτι;

ΑΠ.: Όλες οι τομές στο διοικητικό και αυτοδιοικητικό σύστημα της χώρας
ξεκίνησαν από τις προοδευτικές δυνάμεις.

ΕΡ.: Η κυβέρνηση συμμερίζεται τον προβληματισμό σας;

ΑΠ.: Δεν είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος.

ΕΡ.: Τρίτη θητεία στους νομάρχες;

ΑΠ.: Κατηγορηματικά όχι. Να ισχύσει παντού ο περιορισμένος αριθμός
θητειών.

ΕΡ.: Δεν είναι όμως αντιδημοκρατικός αυτός ο νόμος;

ΑΠ.: Όχι. Χρειάζεται διαρκής ανανέωση του πολιτικού δυναμικού.

ΕΡ.: Υποψήφιος δήμαρχος Βόλου;

ΑΠ.: Η σχέση μου με την πολιτική και την Αριστερά είναι βιωματική και
δεν προϋποθέτει δημόσια αξιώματα.

ΕΡ.: Επιστροφή στην κεντρική πολιτική σκηνή;

ΑΠ.: Ελπίζω να υπάρξουν οι προϋποθέσεις που θα μου επιτρέψουν να είμαι
παρών στις πολιτικές εξελίξεις και στις διεργασίες στην Αριστερά.

ΕΡ.: Σας βλέπω επιφυλακτικό.

ΑΠ.: Με προβληματίζουν πολύ οι όροι, με τους οποίους ασκείται πλέον η
πολιτική.

ΕΡ.: ΣΥΝ;

ΑΠ.: Φαίνεται δυστυχώς πως σταθερά πια επαναχωροθετείται, αρνούμενος τη
φύση του και τον μόνο χώρο που μπορεί αυθεντικά να αντιπροσωπεύσει.

ΕΡ.: Δεν συμφωνείτε δηλαδή με τη δημιουργία του Χώρου Διαλόγου της
Αριστεράς;

ΑΠ.: Άλλο πράγμα ο Χώρος και άλλο ο διάλογος στην Αριστερά. Ο διάλογος
αυτός είναι περισσότερο αναγκαίος από ποτέ, αφού δεν υπάρχουν πια βεβαιότητες.

ΕΡ.: Και γιατί ο Χώρος δεν διευκολύνει τον διάλογο;

ΑΠ.: Γιατί κλείνει τις πόρτες σε ένα μεγάλο τμήμα της Ανανεωτικής
Αριστεράς και, κυρίως, γιατί χρησιμοποιείται σαν όχημα για τη μετάλλαξη του
ΣΥΝ και την ιδεολογική του αναδίπλωση.

ΕΡ.: Και σεις τι προτείνετε;

ΑΠ.: Πρωτοβουλία για την επανίδρυση της Ανανεωτικής Μεταρρυθμιστικής
Αριστεράς, με ανοικτό, ειλικρινές προσκλητήριο προς όλα τα στελέχη του χώρου.

ΕΡ.: Αριστερά σήμερα;

ΑΠ.: Αρνείται τον νεοφιλελευθερισμό και την κοινωνία της αγοράς και
υπερασπίζεται τα παγκόσμια δημόσια αγαθά και τις οικουμενικές αξίες.

ΕΡ.: Είναι δηλαδή και υπέρ της παγκοσμιοποίησης;

ΑΠ.: Η Αριστερά δεν μπορεί παρά να είναι με την παγκοσμιοποίηση της
πολιτικής.

ΕΡ.: Συνέδριο ΠΑΣΟΚ;

ΑΠ.: Φαίνεται να περιορίζεται σε εσωκομματικές διευθετήσεις.

ΕΡ.: Προχωράει ο εκσυγχρονισμός;

ΑΠ.: Νομίζω πως η όποια μεταρρυθμιστική πνοή έχει εξαντληθεί.

ΕΡ.: Τι χρειάζεται λοιπόν;

ΑΠ.: Μια μεγάλη πολιτική πρωτοβουλία για την ανασύνθεση του ευρύτερου
χώρου της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς.

ΕΡ.: 11 Σεπτεμβρίου 2001.

ΑΠ.: Πραξικόπημα κατά του πολιτισμού και της πολιτικής.

ΕΡ.: «Οργή Θεού» για τις αδικίες στον κόσμο;

ΑΠ.: Η σύγχρονη τρομοκρατία είναι η επίθεση των φανατικών και των
σκοταδιστών και όχι η άμυνα των αδυνάτων και των απελπισμένων.

ΕΡ.: Καμιά κατανόηση συνεπώς;

ΑΠ.: Απόλυτη καταγγελία.

ΕΡ.: Και οι μεγάλες ανισότητες στον πλανήτη;

ΑΠ.: Με ειρήνη, διεθνή συνεργασία, δημοκρατία, αλληλεγγύη, ανακατανομή
του πλούτου, διαρκή μεταρρύθμιση. Αυτά, δηλαδή, που αρνείται η τρομοκρατία.

ΕΡ.: Όχι δηλαδή «βία στη βία»;

ΑΠ.: Ολέθρια επιλογή, βαρβαρότητα.