[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Οι «δίδυμοι» πύργοι του Μανχάταν αποτελούν ανάμνηση. Οι διεθνείς χρηματαγορές
πέρασαν στιγμές εφάμιλλες του κράχ του ’30. Η «μοναχική υπερδύναμη» κυνηγά το
φάντασμα του Μπιν Λάντεν. Και η διεθνής πολιτική έχει χαθεί στους λαβύρινθους
της τρομοκρατίας.

Όμως όλα αυτά ελάχιστα αγγίζουν την εσωτερική πολιτική σκηνή. Αν το δίκτυο
Έσελον πράγματι μάς παρακολουθεί, τότε οι υπολογιστές που αναλύουν τις
υποκλοπές θα εντόπισαν ήδη την επανάληψη μιας λέξης. Στα κυβερνητικά γραφεία,
στο εντευκτήριο της Βουλής και στα αθηναϊκά εστιατόρια όλοι μιλούν για
ανασχηματισμό.

Βεβαίως υπάρχει δικαιολογία. Η απόφαση του Πρωθυπουργού για κυβερνητικές
αλλαγές μετά το Συνέδριο αναγγέλθηκε πρόωρα. Ο ανασχηματισμός προεξοφλήθηκε
πολιτικά. Ωστόσο, το παιχνίδι των ονομάτων παραμένει. Πρώην και νυν, υπουργοί
και υφυπουργοί, κομματικοί και βουλευτές, ρίχνουν κατ’ ιδίαν την πασιέντζα και
μετά φτιάχνουν κλίμα έξω. Όπως πάντα, αν προσθέταμε όλα τα σενάρια, θα είχαμε
μηδενικό άθροισμα.

Ο κ. Σημίτης πιστεύει ότι οι διαρκείς αλλαγές στο υπουργικό σχήμα είναι εις
βάρος της αποτελεσματικότητας. Κορυφαίο στέλεχος, παλαιότερα συνεργάτης του,
θεωρεί την αντίληψη αυτή συνέπεια της υπουργικής του θητείας επί Ανδρέα
Παπανδρέου, δίνοντάς της και ψυχολογική διάσταση. «Οι συνεχείς ανασχηματισμοί
τον είχαν τραυματίσει και προσωπικά».

Πράγματι, όσοι μετακινούνται ή χάνουν καρέκλες, έχουν ψυχικά τράυματα. Ο
Πρωθυπουργός αποφασίζει. Γι’ αυτό και εκείνος, όχι οι υπουργοί, κρίνεται από
τον ανασχηματισμό. Οι «κυλιόμενες κυβερνήσεις» της δεκαετίας του ’80 και τα
ερωτηματικά για τη σκοπιμότητά τους χρεώνονται στη διακυβέρνηση Παπανδρέου.

Το ίδιο θα ισχύσει και φέτος το φθινόπωρο. Στα χαρτιά, με βάση ακαδημαϊκά και
άλλα προσόντα, η κυρία Λαΐου, ο κ. Σταθόπουλος ή ο κ. Γιαννίτσης ήταν άριστες
επιλογές. Στην πράξη όμως; Αντίστοιχα, με βάση την επετηρίδα, τα «ιστορικά
στελέχη» μονοπωλουν τα «μεγάλα» υπουργεία. Ώς πότε όμως; Σε κάθε
ανασχηματισμό, πολύ περισσότερο από τους κρινόμενους κρίνεται ο κριτής και η
ποιότητα των αποφάσεών του. Η ικανότητά του, δηλαδή, να βρει μια χρυσή τομή
ανάμεσα σε ισορροπίες, ψυχικά τραύματα και αποδοτικότητα.