[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Αυτή η αναμονή θα μας τσακίσει. Διανύουμε ήδη την τρίτη εβδομάδα από το
τρομακτικό χτύπημα των τρομοκρατών στην καρδιά των Ηνωμένων Πολιτειών, και τα
αντίποινα των Αμερικανών «ακόμη ψήνονται». Περίπτωση να μην υπάρξουν
αντίποινα, ξεχάστε το, δεν υπάρχει. Θα υπάρξουν, θα είναι σκληρά, θα είναι
πολύπλευρα και κυρίως δεν θα λύνουν το πρόβλημα! Διότι δεν χρειάζεται μεγάλη
φιλοσοφία για να καταλάβει κανείς ότι όσες «χειρουργικές» επεμβάσεις και να
κάνουν οι ΗΠΑ στο Αφγανιστάν, όσους κομάντος και να στείλουν επιτόπου και από
γύρω, δύσκολα θα καταφέρουν να πάρουν αυτό που θέλουν ­ το κεφάλι του Οσάμα
Μπιν Λάντεν. Για χίλιους και έναν λόγους, αυτή η επιχείρηση με πολλή δυσκολία
θα στεφθεί από επιτυχία…

Γεμίσαμε κουτάκια

Θα μπορούσαμε εδώ να αραδιάσουμε μερικές από τις αιτίες που κάνουν πολύ
δύσκολο το εγχείρημα των Αμερικανών «να οδηγήσουν ενώπιον της Δικαιοσύνης» τον
Οσάμα Μπιν Λάντεν, όπως ζητούν οι περιστερές στις ΗΠΑ, ή να «αποδώσουν»
Δικαιοσύνη (διάβαζε, να τον εκτελέσουν επιτόπου) όπως επιμόνως εισηγούνται οι
ιέρακες της χώρας. Αλλά, τι είμαστε; Ειδικοί στον ψυχρό πόλεμο; Ειδικοί στις
«ειδικές» επιχειρήσεις; Ή μήπως αναλυτές των μυστικών αμερικανικών σχεδίων;
Τίποτε από όλα αυτά, και καλόν είναι να το διευκρινίζει κανείς διότι αυτές τις
ημέρες πήξαμε πάλι στους πάσης φύσεως και (δια)λογής ειδικούς πολεμολόγους,
αμερικανολόγους, τρομοκρατολόγους, κ.λπ. Γέμισαν τα παράθυρα των καναλιών,
έπηξαν τα τηλεοπτικά μπαλκόνια ­ ένα κανάλι έκανε το ακατόρθωτο: χώρισε την
οθόνη σε… έξι κουτάκια και μέσα στο καθένα έβαλε από ένα κεφάλι «ειδικού»!
Τι κρίμα που δεν έχουν εφευρεθεί ακόμη τα… παραρτήματα τηλεοπτικών συσκευών.
Να χωρούν έως και… οκτώ ή δέκα καλεσμένοι!

Θα τους στήσουν στο Σύνταγμα

Πάντως, το καλό που τους θέλω των Αμερικανών, μην επιχειρήσουν πόλεμο, εισβολή
ή οτιδήποτε άλλο κατά του Αφγανιστάν, του Ιράκ και όπου αλλού τέλος πάντων
σχεδιάζουν να επιτεθούν. Θα καθίσουν στο σκαμνί! Και όχι της Ιστορίας, όπου
μονίμως είναι καθηλωμένοι, φταίνε δεν φταίνε. Αλλά της… πλατείας
Συντάγματος! Παρακολούθησα σε διάφορα τηλεοπτικά πάνελ τον πρόεδρο, τον
αντιπρόεδρο και τον γενικό εισαγγελέα του προηγούμενου Δικαστηρίου το οποίο
είχε στηθεί για να καταλογίσει ευθύνες για τους βομβαρδισμούς της
Γιουγκοσλαβίας. Τους είδα αποφασισμένους να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων
και να επιτελέσουν το ιστορικό τους καθήκον. Να δικάσουν τις ΗΠΑ, και τους
«φονιάδες των λαών, Αμερικάνους». Όχι, δηλαδή, για να μη νομίζουν οι
Αμερικανοί ότι, επειδή σκοτώθηκαν καμιά δεκαπενταριά χιλιάδες συμπατριώτες
τους, θα μπορούσαν να γλιτώσουν την παραπομπή…

«Πρωτοπόροι» χωρίς μέτρο

Αντιθέτως, αδίκως νομίζω ότι ανησυχεί η κυβέρνηση πως θα μας κακοχαρακτηρίσουν
στις ΗΠΑ και αλλού διότι στη χώρα μας πραγματοποιήθηκαν αντιαμερικανικές
διαδηλώσεις διαμαρτυρίας. Διότι, σύμφωνα με την επιχειρηματολογία εκείνων που
οργάνωσαν τις διαδηλώσεις, εκδηλώσεις αυτού του είδους έγιναν και στη… Νέα
Υόρκη! Περιέργως πώς, δεν είδα πουθενά να γράφουν οι εφημερίδες ότι…
υποστηρικτές του Μπιν Λάντεν διαδήλωσαν στη Νέα Υόρκη, αλλά αυτό μικρή σημασία
έχει. Το σημαντικό είναι ότι εμείς εδώ για άλλη μια φορά δείξαμε ότι
είμαστε… «πρωτοπόροι»! Ότι βάζουμε τα γυαλιά στην… πουλημένη ανθρωπότητα,
που σκύβει υποτακτικά το κεφάλι στους Αμερικάνους δυνάστες των λαών! Ότι
είμαστε ο ορισμός της προοδευτικότητας, της επανάστασης αυτοπροσώπως! Να ‘χαμε
και μέτρο, τι καλά που θα ‘τανε, ε;

Τον έκαναν… μπλουζάκι

Μεταξύ μας, ούτε οι Αμερικανοί έχουν μέτρο. Η μαζική αντιτρομοκρατική υστερία
που έχει καταλάβει τα 200 εκατομμύρια των πολιτών στις ΗΠΑ, τους απαγορεύει να
βλέπουν τα πράγματα με καθαρό μάτι. Θεοποιούν ή μάλλον δαιμονοποιούν τον Οσάμα
Μπιν Λάντεν, και δεν καταλαβαίνουν ότι, αν συνεχίσουν έτσι, θα κάνουν αυτόν
τον παράφρονα για τους μουσουλμάνους κάτι ανάλογο με αυτό που ήταν (και
είναι;) για τους δυτικούς ο Τσε Γκεβάρα. Υποθέτω είδατε φωτογραφίες με
μικροπωλητές στους δρόμους του Χονγκ Κονγκ να πουλούν μπλουζάκια με όλες τις
εκδοχές της βιβλικής μορφής του Οσάμα Μπιν Λάντεν. Και αφίσες, και σκίτσα, και
εικόνες, και ό,τι άλλο μπορεί να κυκλοφορεί σε σουβενίρ. Μέχρι χαλάκια για τον
τοίχο θα τον φτιάξουν οι μουσουλμάνοι, είτε είναι ισλαμιστές είτε όχι, τον
Οσάμα. Από αυτά που έβαζαν πάνω από τα κρεβάτια παλιά, και έδειχναν αμέριμνες
βοσκοπούλες να φυλάνε προβατάκια δίπλα σε ποταμάκια και βρυσούλες…

Ούτε που το καταλάβαμε

Ηαλήθεια είναι ότι μ’ αυτά και μ’ αυτά, έχει εκτοπισθεί από την επικαιρότητα
κάθε άλλο εσωτερικό θέμα. Ακόμη και αυτά που στο παρελθόν αποτελούσαν θέματα
αιχμής για την κοινωνία. Για παράδειγμα, το Ασφαλιστικό. Έγινε στις αρχές της
εβδομάδας μια πολύ σημαντική εκδήλωση στο Ζάππειο με οργανωτή τη ΓΣΕΕ. Οι
συνδικαλιστές κατέθεσαν τις απόψεις τους και ανέπτυξαν τον προβληματισμό τους
για το πού πάει το πράγμα. Εκπροσωπήθηκαν και η κυβέρνηση και τα κόμματα.
Έγινε πράξη αυτό που όλοι ζητούσαν εκείνες τις αναστατωμένες ημέρες του Απρίλη
και του Μάη, δηλαδή ουσιαστικός διάλογος. Η κοινωνία όμως ήταν απούσα. Είχε
στραμμένη την προσοχή της στον… χημικό και βιολογικό πόλεμο που θα
ξεκινήσουν οι τρομοκράτες. Κι έτρεχε να αγοράσει… αντιασφυξιογόνες μάσκες!!

Μόνο οι 300 «καίγονται»

Παράδειγμα δεύτερο αποπροσανατολισμού της κοινωνίας λόγω πολέμου (που δεν
έρχεται), τρομοκρατίας (που έδρασε) και τρομολαγνίας που είναι εδώ παρούσα και
καταδυναστεύει τις αθώες ψυχές: το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Ξεκινάει σε δώδεκα
ημέρες, αποτέλεσε τον Ιούνιο αντικείμενο έντονης αντιπαράθεσης (το ΠΑΣΟΚ, μην
το ξεχνάτε, έφτασε στα όρια της διάλυσης) και τώρα δεν ασχολείται κανείς.
Κανείς; Όχι ακριβώς. Ασχολούνται καμιά 300ριά άτομα. Όσα είναι μέλη στην
Κεντρική Επιτροπή και θέλουν να επανεκλεγούν, κι όσοι θα ήθελαν να είναι και
δεν μπόρεσαν στο προηγούμενο Συνέδριο να εκλεγούν. Αυτοί όλοι μετέχουν σε μια
ατέλειωτη ίντριγκα για το ποιος θα εκλεγεί με ποιον και παράλληλα θα αφήσει
έξω αντιπάλους του. Το κακό είναι ότι νομίζουν πως και η κοινωνία
ενδιαφέρεται, αλλά είναι προφανές ότι για άλλη μια φορά αποδεικνύονται μακριά
νυχτωμένοι.

Ο… σφοδρός κατήγορος

Πιο πάνω από όσους αναφέρθηκαν, τους μακριά νυχτωμένους δηλαδή, είναι τα
μεγάλα, τα κορυφαία στελέχη. Είναι αυτοί που κατευθύνουν, ο καθένας χωριστά,
έναν μικρό στρατό κρατικοδίαιτων ή κομματικοδίαιτων εναντίον των αντιπάλων
τους. Για παράδειγμα, ο πιο σφοδρός κατήγορος του Κ. Σημίτη έχει χρόνια να
δουλέψει στην τράπεζα όπου είναι υπάλληλος, γιατί είναι αποσπασμένος στο
ΠΑΣΟΚ, όπου επίσης δεν πατάει ποτέ! Έχει βεβαίως ασχολίες ­ πώς θα καταγγείλει
στην οργανωμένη βάση του ΠΑΣΟΚ τον Σημίτη που έχει απομακρυνθεί από τις ρίζες
του ΠΑΣΟΚ; Που γέρνει προς τα δεξιά, όπως μπορεί με κάθε σοβαρότητα να
βεβαιώσει αυτός που είναι θεματοφύλακας της παράταξης;

Και ο… Βρούτος

Σιγά τώρα μην είναι πρόβλημα για το ΠΑΣΟΚ ο Παναγιωτακόπουλος και ο κάθε
Παναγιωτακόπουλος ­ περί αυτού πρόκειται. Εδώ υπάρχει υπουργός, γνωστός και μη
εξαιρετέος, ο οποίος ενεργά μετέχει στην προσπάθεια «να διευρυνθεί το λευκό»
κατά του Κώστα Σημίτη. Και βεβαίως δεν είναι ο Άκης Τσοχατζόπουλος που έχει
την εντιμότητα να τοποθετείται δημοσίως για όλα τα θέματα, και δεν θα έκανε
τέτοιες μικροπρέπειες. Το ερώτημα είναι πώς γίνεται να είναι κανείς υπουργός,
να πολεμάει τον Σημίτη και επιπλέον να διεκδικεί παραμονή και στη νέα
κυβέρνηση, αυτή δηλαδή που θα σχηματισθεί μετά το Συνέδριο; Διότι, κύριε, δεν
σου αρέσει ο Σημίτης; Βγες και πεσ’ το. Κατήγγειλέ τον ανοιχτά. Όχι όταν τα
κάνεις θάλασσα να ζητείς τη στήριξή του και μετά να ξαποστέλνεις εδώ κι εκεί
τον μικρό στρατό σου, να ζητάει να τον καταψηφίσουν στο Συνέδριο. Είναι, πώς
να το κάνουμε, σόλοικο…