ΓΝΩΜΗ Απλά μαθήματα για να γκρεμίσετε τον κόσμο

Ο πιλότος με κοίταξε σαν να είχε μπροστά του ένα βλάκα. “Δεκαοκτώ μήνες;
Νομίζεις πως χρειάζονται 18 μήνες για να μάθεις να κουμαντάρεις ένα Μπόινγκ
757, μόλις βρεθεί στον αέρα; ” Από κάτω μας, τα σύννεφα της Βόρειας Ευρώπης
περνούσαν σαν λευκή οθόνη. “Μπορώ να σε μάθω να το πετάς σε δυο λεπτά. Ή
τουλάχιστον να σου μάθω ό,τι χρειάζεται να ξέρεις για να γίνεις αεροπειρατής”.
Είχαμε ήδη κουβεντιάσει για τα μειονεκτήματα των επιβατικών αεροπλάνων. Η
πόρτα του πιλοτηρίου είναι τόσο λεπτή, που ακόμη και αν είναι κλειδωμένη
μπορεί κανείς να τη σπάσει με τον ώμο. Ακόμη και τώρα, πολλοί πιλότοι την
αφήνουν ξεκλείδωτη, είτε για να βγουν και να μιλήσουν στους επιβάτες ­
δίνοντας το τιμόνι στον συγκυβερνήτη ­ είτε για να πάνε στην τουαλέτα. “Μόνο
ένα πράγμα έχουμε για να αμυνθούμε”, είπε ο πιλότος και έδειξε μια σακούλα στο
τοίχωμα του πιλοτηρίου: μέσα ήταν ένα τσεκούρι για ώρα ανάγκης. “Το πρόβλημα
είναι πως μπορεί να το πάρουν οι αεροπειρατές, αν μπουν μέσα αρκετά γρήγορα”.
Το πλήρωμα είχε καταλήξει στο τι ακριβώς είχε συμβεί στα τέσσερα αεροπλάνα που
είχαν καταλάβει οι αεροπειρατές. Ήταν πεπεισμένοι πως οι δράστες έκοψαν τον
λαιμό των πιλότων με τα μαχαιράκια. “Πρέπει να ενισχύσουμε τις πόρτες με
μπάρες και να χρησιμοποιούμε την καταπακτή του δαπέδου για να εγκαταλείψουμε
το αεροπλάνο”, λέει ο πιλότος. “Γιατί να επιτρέπεται η πρόσβαση από τον θάλαμο
των επιβατών;” Ο συγκυβερνήτης είχε ανοίξει τους χάρτες πάνω στα γόνατά του.
“Ο αεροπειρατής δεν τους χρειάζεται τους χάρτες”, φώναξε ο συνάδελφός του. “Το
μόνο που του χρειάστηκε ήταν να δώσει τον κωδικό της ακριβούς θέσης του
Γουορλντ Τρέιντ Σέντερ. Στον αυτόματο πιλότο, το αεροπλάνο ακολουθεί αυτές τις
εντολές. Οι αεροπειρατές άφησαν τους πιλότους να απογειώσουν το αεροπλάνο.
Όταν έφτασε στα 35.000 πόδια, όρμησαν μέσα στο πιλοτήριο, σκότωσαν τον πιλότο
και πήραν τον έλεγχο. Τα βρήκαν όλα έτοιμα. Ύστερα, μόλις είδαν τους Δίδυμους
Πύργους, απομόνωσαν τον αυτόματο πιλότο, έσπρωξαν το τιμόνι μπροστά και άφησαν
το αεροπλάνο να κάνει τη βουτιά του”. “Ξέρεις γιατί όλοι εκείνοι οι άνθρωποι
άρχισαν άξαφνα να πηδούν από τα παράθυρα; ” με ρώτησε ο συγκυβερνήτης. “Εκείνη
η φωτιά στα κτίρια δεν ήταν από βενζίνη σαν εκείνη που βάζεις στο αυτοκίνητό
σου. Τα αεροπλάνα κουβαλούσαν 20.000 γαλόνια κηροζίνη. Η κηροζίνη σε καίει
πολύ πιο άγρια από τη βενζίνη. Εκείνοι οι άνθρωποι πήδηξαν από πόνο…”