Η απόγνωση μπορεί να μετατραπεί σε ελπίδα

![]() |
![]() |
Οι στιγμές που ζούμε είναι στιγμές απόγνωσης για τους Αφγανούς και τη χώρα
τους μια χώρα που βρίσκεται σε πόλεμο τα τελευταία 22 χρόνια. Όμως μπορούν
να γίνουν στιγμές ελπίδας, αν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους είναι
προετοιμασμένοι να παραμείνουν στο Αφγανιστάν και την περιοχή όταν τερματιστεί
η στρατιωτική δράση. Σε αυτό, οι Αμερικανοί έχουν βεβαρημένο ιστορικό. Οι ΗΠΑ
εγκατέλειψαν το Αφγανιστάν το 1989, όταν τα σοβιετικά στρατεύματα αποχώρησαν
από τη χώρα. Η Ουάσιγκτον επέτρεψε σε δυο συμμάχους της, το Πακιστάν και τη
Σαουδική Αραβία, να εγκαταστήσουν εκεί δυο ανδρείκελά τους πρώτα τον
Γκιουλμπουντίν Χεκματιάρ και ύστερα τους Ταλιμπάν. Το Ιράν, η Ρωσία, η Ινδία,
η Τουρκία, το Ουζμπεκιστάν και το Τατζικιστάν υποστήριξαν διάφορες παρατάξεις,
ρίχνοντας τη χώρα στη δίνη του εμφυλίου πολέμου, που εξακολουθεί να
χρηματοδοτείται από το εξωτερικό.
Οι ΗΠΑ απέτυχαν να παράσχουν επαρκή υποστήριξη στους εκπροσώπους του ΟΗΕ που
εδώ και μια δεκαετία προσπαθούν να ειρηνεύσουν τη χώρα. Το 1994-1996, η
κυβέρνηση Κλίντον είχε στηρίξει τη στρατιωτική και οικονομική βοήθεια του
Πακιστάν και της Σαουδικής Αραβίας προς τους Ταλιμπάν. Οι διαθέσεις της
Ουάσιγκτον άλλαξαν μόνο το 1996, όταν ο Οσάμα Μπιν Λάντεν εγκαταστάθηκε στο
Αφγανιστάν. Τώρα, όταν πια θα έχει τερματιστεί η στρατιωτική προσπάθεια, θα
έχει άραγε η κυβέρνηση Μπους το σθένος και τη βούληση να διατηρήσει την
υποστήριξη του Κογκρέσου και του αμερικανικού λαού για αρκετό διάστημα και να
στηρίξει μια νέα κυβέρνηση στην Καμπούλ; ΄Η μήπως οι ΗΠΑ θα αποχωρήσουν για
άλλη μια φορά από το Αφγανιστάν, εγκαταλείποντας τη χώρα στο έλεος του
εμφυλίου πολέμου και των γειτόνων της, που θα ξανακάνουν πάλι τη δουλειά τους
με τα ανδρείκελά τους; Η κυβέρνηση Μπους πρέπει να ξεκαθαρίσει από τώρα τις
προθέσεις της, ώστε να δώσει στον αφγανικό λαό κάποιες ελπίδες.
Ο Ahmed Rashid είναι Πακιστανός δημοσιογράφος και συγγραφέας.














