Η δήλωση του υπουργού Άμυνας

Ο κ. Βρασίδας Γ. Λαγωνίκας, από το Μαρούσι, μας έστειλε την παρακάτω
επιστολή:

«Το θάρρος και η αλήθεια ενοχλούν μερικούς από τους συμπολίτες μας. Έχει γίνει
ξανά.

Προχθές προσεκλήθη και παρουσιάσθηκε ο κ. Τσοχατζόπουλος, υπουργός Εθνικής
Αμύνης, σε ένα από τα τηλεοπτικά ΜΜΕ, για να απαντήσει σε καυτά ερωτήματα.
Απάντησε, ήταν σαφής και ειλικρινής, ως έπρεπε:

Μία εκ των ερωτήσεων ήταν και: Τι θα κάνει η Ελλάδα σε περίπτωση που οι ΗΠΑ
κτυπήσουν και το ΝΑΤΟ ενεργοποιήσει το άρθρο 5 της συμφωνίας. Απάντησε: Η
Ελλάδα τιμά την υπογραφή της.

Την επομένη ημέρα κάποιος “σχετικός” σε θέματα αμύνης (Θεέ και Κύριε)
σχολιάζοντας από παραθύρου του ιδίου ΜΜΕ, μειδιώντας και συγχρόνως αυστηρός
και με θολό μάτι (αυτό είναι νέο σύστημα επικρατήσεως) έθεσε ερώτημα στον
παρουσιαστή της εκπομπής, πιθανόν και σε εμάς που παρακολουθούσαμε.

Ερώτημα: Τι εννοούσε (το μάτι συνεχίζει θολό) ο Τσοχατζόπουλος αναφορικά με το
άρθρο 5 της συμφωνίας κ.λπ. λέγοντας η Ελλάδα τιμά την υπογραφή της;

Μα σχετικέ, ο Υπουργός είναι κ. Τσοχατζόπουλος. Όταν μιλάμε σε ένα ΜΜΕ, δεν
χρειάζεται να σου εξηγήσω γιατί, δεν είναι Τσοχατζόπουλος, που ευρισκόμενοι με
την παρέα μας στο Cafe Bar, στην ταβέρνα και σχολιάζοντας ορισμένα θέματα
μπορούμε και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να τον αναφέρουμε Στεφανόπουλο, ή
κάνω λάθος;

Ο κ. Τσοχατζόπουλος εκπροσωπεί ως υπουργός σε αυτόν τον τομέα μία χώρα. Μίλησε
ελληνικά και υπεύθυνα, χωρίς άνω τελείες, κόμματα και τόνους, εσύ δεν το
κατάλαβες; Εγώ ως ΕΛΛΗΝ πολίτης λέω ΕΥΓΕ κ. υπουργέ, εσύ σαν “μετακινούμενος”
κάνε ό,τι θέλεις, μην τα διαστρεβλώνεις όμως. Νομίζω ότι εσύ πιστεύεις ότι ο
κ. υπουργός έπρεπε να ελιχθεί, παίρνοντας ακόμη και μεταγραφή από το υπουργείο
Εθνικής Αμύνης στο υπουργείο υποκρισίας, όμως η Ελλάδα τέτοιο υπουργείο, θες
δεν θες, δεν διαθέτει.

Εδώ και για να τελειώνουμε και για να μην πάει το λάθος σου μυαλό, διότι έτσι
θέλεις να λειτουργείς, πουθενά αλλού, διευκρινίζω: τον κ. Τσοχατζόπουλο τον
γνωρίζω (οφείλω) ως υπουργό Εθνικής Αμύνης, δεν τον ψήφισα για βουλευτή, αυτό
όμως δεν σημαίνει ότι έχω το δικαίωμα να υποκριθώ, να εκμεταλλευθώ, να, να…
για να ικανοποιήσω τον εαυτό μου για κάτι που κάποιος πιστεύω θα έκανε ή ίσως
κάνει».