ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Οι γιατροί

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Θεοφ. Μεταλλίδης, Εθν. Άμυνας
14, Θεσ/κη, γράφει:

«Με τα όσα συμβαίνουν σήμερα στον ιατρικό κλάδο, με τις απεργίες τους, με τα
φακελάκια και τον εύκολο πλουτισμό τους, θα έλεγα πως οι ιατροί μας ξέχασαν
τον όρκο που έχουν δώσει. Μπαίνουμε πολλές φορές σε γραφεία ιατρών, καθηγητών
Πανεπιστημίου, και βλέπουμε στον τοίχο τον όρκο του Ιπποκράτη κορνιζωμένο και
ωραίο σαν στολίδι, γραμμένο στην αρχαία γλώσσα. Ο όρκος αυτός στη σημερινή
εποχή μού φαίνεται ανεκτέλεστος κατά το πλείστον.

Ο Ιπποκράτης, μία μεγίστη διάνοια όλων των εποχών, κατόρθωσε να καλύψει σε
γενικές γραμμές έναν από τους απεριόριστους τομείς των ανθρωπίνων θεωρητικών
και πρακτικών γνώσεων, την ιατρικήν. Μας άφησε πράγματι αριστουργηματικές
περιγραφές μερικών νόσων, που και σήμερα ακόμη απασχολούν την ιατρικήν
επιστήμην. Εις τον όρκον του Ιπποκράτη διαγράφεται με τον πιο διαυγή τρόπον η
βαθεία συναίσθηση του καθήκοντος του ιατρού ως κοινωνικού συντελεστή με έναν
εξαιρετικώς υψηλόν προορισμόν. Με τον όρκο του ο Ιπποκράτης τοποθετεί το
ιατρικό επάγγελμα και εκείνον που το ασκεί εις το επίπεδον που αρμόζει, διότι
είχε πλήρη συναίσθηση του κοινωνικού του ρόλου.

“Ορκίζομαι εις τον Απόλλωνα τον γιατρό και στον Ασκληπιό και την Υγεία και
στην Πανάκεια και σ’ όλους τους θεούς και τις θεές που καλώ για μάρτυρες, ότι
θα κρατήσω τον όρκον αυτόν και τις υποχρεώσεις αυτές κατά την κρίση μου και
τις δυνάμεις μου. Θα θέσω σε ίση μοίρα με τους γονείς μου τον δάσκαλό μου και
θα μοιραζόμαστε το βιο μας και θα τον βοηθώ στις ανάγκες του και τις
περιστάσεις και θα θεωρώ τα παιδιά του σαν αδέρφια μου και αν θέλουν θα τους
μάθω την ιατρικήν χωρίς καμίαν αμοιβήν, θα μάθω δε την εισαγωγή στην Επιστήμη
και τα μαθήματα και όλες τις ιατρικές γνώσεις μόνο στους γιους του δασκάλου
μου και στους μαθητές που έδωσαν μαζί μου ένορκη και έγγραφη συμφωνία, θα
χρησιμοποιώ κατά την κρίση μου και κατά τον καλύτερο τρόπο την επιστήμη μου
προς όφελος των ασθενών και θα την προστατεύω από επίκριση και αδικία. Ούτε θα
δώσω σε κανέναν φάρμακο θανατηφόρο έστω και αν το ζητήσει και δεν θα προτείνω
τέτοια συμβουλή. Όμοια δεν θα δώσω ποτέ εκτρωτικό φάρμακο σε έγκυον. Αγνά δε
και τίμια θα κρατήσω τη ζωή μου και την τέχνη μου. Δεν θα αναλάβω τον
ευνουχισμό ακόμη και αν μου το ζητήσουν. Θα αφήσω αυτή τη δουλειά σε αυτούς
που ασχολούνται με αυτήν. Σε όποιο σπίτι και αν μπαίνω θα μπαίνω για το καλό
των ασθενών και θα είμαι έξω από κάθε αδικία και φθορά, και προπαντός από κάθε
σεξουαλική πράξη με γυναίκες και παιδιά, ελευθέρους και δούλους. Ό,τι θα
ακούσω στη δουλειά μου και έξω από αυτήν, θα τα κρατώ απόρρητα”.

Στην ιατρική επιστήμη, όπως και σε πολλά άλλα επαγγέλματα, μπαίνουν και
άνθρωποι που δεν τιμούν το επάγγελμά τους. Όμως αυτοί οι τσαρλατάνοι, οι
φιλοχρήματοι, δεν μπόρεσαν να γκρεμίσουν τα θεμέλια που έβαλε ο Ιπποκράτης,
διότι στηρίζονται στον ορθό λόγο, στην ηθική και αντέχουν στον χρόνο. Η
ιατρική δεν είναι επάγγελμα, είναι θείον λειτούργημα».