Τους παρέδωσε τα κλειδιά

Το σπίτι της στα Άνω Λιόσια κατέρρευσε από τον σεισμό της 7ης Σεπτεμβρίου.
Τότε, τις πρώτες ημέρες, άρχισε να αγωνιά για το πού θα μείνει και αν θα
αποκτήσει ξανά το σπιτικό της. Τελικά, ένα λυόμενο βρέθηκε για να την
στεγάσει, αλλά η κ. Χριστίνα Θεοδωροπούλου δεν σταμάτησε να ανησυχεί.
![]() |
|
Η παράδοση. Ο Πρωθυπουργός δίνει τα κλειδιά μιας καινούργιας κατοικίας στα |
Όπως όλοι οι σεισμόπληκτοι, ήθελε να φύγει όσο το δυνατόν γρηγορότερα από τα
λυόμενα. Άλλωστε, οι συνθήκες εκεί δεν ήταν οι καλύτερες για μία γυναίκα της
ηλικίας της. Χρειάστηκαν δύο χρόνια για να επιστρέψει το χαμόγελο στο πρόσωπο
της κ. Θεοδωροπούλου. Ο πρωθυπουργός, χθες, της έδωσε τα κλειδιά του
ολοκαίνουργιου σπιτιού της και από σήμερα θα ξεκινήσει να μεταφέρει τα
πράγματά της για να αρχίσει μία νέα ζωή.
Η κ. Θεοδωροπούλου δεν είναι η μοναδική σεισμόπληκτη που θα αποκτήσει νέο
σπίτι. Τις πρώτες 100 καινούργιες κατοικίες παρέδωσε χθες ο κ. Κώστας Σημίτης
σε πολίτες των Άνω Λιοσίων, οι οποίοι επλήγησαν από τον σεισμό. «Το κράτος και
η πολιτεία βρέθηκαν στο πλευρό των ανθρώπων. Η παρουσία τους δεν εξαντλήθηκε
τις ημέρες της κρίσης. Συνεχίστηκε και συνεχίζεται μέχρι σήμερα», είπε στην
ομιλία του ο Πρωθυπουργός, τονίζοντας ότι η κυβέρνηση στάθηκε από την πρώτη
στιγμή δίπλα στους σεισμοπαθείς.
Ο κ. Σημίτης έγινε δεκτός με χειροκροτήματα από τους κατοίκους του οικισμού
στο Ο.Τ. 64 συνοδευόμενος από τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ, κ. Κώστα Λαλιώτη, και τον
δήμαρχο των Άνω Λιοσίων, κ. Νίκο Παπαδήμα. Μάλιστα, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός
έδωσε τα κλειδιά των νέων σπιτιών σε τρεις οικογένειες.
Η ανάπλαση
«Το πρόγραμμα της ανάπλασης του Δήμου Άνω Λιοσίων, που στηρίζεται οικονομικά
και τεχνικά από την κυβέρνηση, αφορά 1.300 διώροφα και τριώροφα κτίρια
κατοικιών, τα οποία θα στεγάσουν 2.700 οικογένειες και θα κοστίσουν 65 δισ.
δραχμές», σημείωσε ο Πρωθυπουργός, προσθέτοντας ότι ανάλογα προγράμματα
οικιστικής και χωροταξικής ανάπλασης γίνονται στο Μενίδι, στη Νέα Φιλαδέλφεια
και στο Ζεφύρι.
Ο κ. Σημίτης τόνισε ότι έως σήμερα περισσότερα από 309 δισ. δραχμές έχουν
δαπανηθεί για την αποκατάσταση των πληγέντων. «Το πιο σημαντικό όμως δεν είναι
τα χρήματα», συνέχισε. «Είναι η ανθρωπιά και η κοινωνική συνοχή που φάνηκε
εδώ».
Ο Πρωθυπουργός είπε ακόμη ότι από τα περίπου 4.600 κτίρια που χρειάστηκε να
ανακατασκευαστούν, μόλις 150 δεν έχουν ενταχθεί σήμερα στη διαδικασία
αποκατάστασης, ενώ από τα 38.000 κτίρια που χρειάστηκαν επισκευές,
επισκευάστηκαν τα περισσότερα. Έως σήμερα δαπανήθηκαν 49 δισ. δραχμές από
δημόσιους πόρους για ανακατασκευές και 50 για επισκευές. Παραδέχτηκε, ωστόσο,
ότι η προσπάθεια αποκατάστασης είχε προβλήματα και εμπλοκές, «όπως με τη
χορήγηση ηλεκτρικού ρεύματος στους οικισμούς και τις γραφειοκρατικές
διαδικασίες».
Σήμερα, στα Άνω Λιόσια έχουν ολοκληρωθεί και παραδίδονται 163 κατοικίες σε όλο
τον δήμο, κάποιες από τις οποίες έχουν ήδη κατοικηθεί, όπως είπε ο δήμαρχος
της περιοχής, κ. Παπαδήμας. Ο δήμαρχος υποσχέθηκε στους κατοίκους ότι σε 18
μήνες όλοι οι πληγέντες θα έχουν επιστρέψει στα σπίτια τους, ενώ πρόσθεσε ότι
είναι έτοιμο και το νέο Δημοτικό Σχολείο, το οποίο επίσης επισκέφτηκε ο Πρωθυπουργός.
Έκλεισε η υπόθεση του εργοστασίου «Φουρλής»
«Άφεση αμαρτιών» στους υπευθύνους για την κατάρρευση του εργοστασίου
«Φουρλής», στα συντρίμμια του οποίου κατά τη διάρκεια του καταστροφικού
σεισμού της 7ης Σεπτεμβρίου 1999 θάφτηκαν έξι εργαζόμενοι, δίνουν όχι μόνο οι
δικαστές, που με βούλευμά τους παύουν οριστικά λόγω παραγραφής την
κακουργηματική δίωξη, αλλά και οι συγγενείς των θυμάτων, που παραιτήθηκαν από
το δικαίωμα παράστασης πολιτικής αγωγής κατά των κατηγορουμένων.
Οι δικαστές του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών της Αθήνας με το υπ’ αριθμόν
3465/2001 βούλευμά τους ακολουθούν την πρόταση της εισαγγελέως κ. Αναστασίας
Δημητριάδου και καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η κακουργηματική κατηγορία της
ανθρωποκτονίας από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο που αποδίδεται στους υπευθύνους
του εργοστασίου έχει ήδη παραγραφεί και ως εκ τούτου η ασκηθείσα εναντίον τους
δίωξη πρέπει να παύσει οριστικά για τον ιδιοκτήτη Αναστάσιο Φουρλή, τον
αρχιτέκτονα Ιωάννη Σταμπουλόπουλο και τον πολιτικό μηχανικό Αριστείδη
Θωμόπουλο.
Η παραγραφή
Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο σκεπτικό του βουλεύματος «κατά τον σεισμό της
7ης Σεπτεμβρίου 1999 κατέρρευσε σχεδόν ολόκληρο το κτίριο, που είχε ανεγερθεί
το έτος 1970, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν έξι εργαζόμενοι. Το επίμαχο κτίριο
κατασκευάστηκε με νόμιμη άδεια, που εφαρμόστηκε ως προς τις γενικές διαστάσεις
και τη διάταξη του σκελετού, αλλά υπήρξαν και αποκλίσεις, ενώ η αντισεισμική
μελέτη ήταν ελλιπής και υπεραπλουστευμένη, με αποτέλεσμα το σχεδιασμό
υποστυλωμάτων με ανεπαρκή αντοχή».
Παραιτήθηκαν
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται από τους δικαστές στην απόφαση των συγγενών των
θυμάτων, οι οποίοι στις 30 Δεκεμβρίου 1999 κατέθεσαν δήλωση παραίτησης από το
δικαίωμα παράστασης πολιτικής αγωγής, αναφέροντας ότι δεν πιστεύουν πως υπήρξε
οποιαδήποτε υπαιτιότητα των κατηγορουμένων για το θάνατο των δικών τους
ανθρώπων, αλλά και ότι έχουν ικανοποιηθεί υλικά και ηθικά για την ψυχική
οδύνη.
Όσον αφορά το κρίσιμο θέμα της παραγραφής, οι δικαστές δέχονται ότι οι
κατηγορούμενοι «φέρονται να έχουν τελέσει τα αδικήματα που τους αποδίδονται»,
αλλά καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο χρόνος της παραγραφής αρχίζει να μετρά
από το 1970, που κτίστηκε το εργοστάσιο, και εφόσον έχει παρέλθει η εικοσαετία
η πράξη τους έχει υποπέσει σε παραγραφή.
Ίσως να είναι και η πρώτη δικογραφία για την υπόθεση των σεισμών που θα
κλείσει από τον πρώτο βαθμό, καθώς οι συγγενείς των θυμάτων έχοντας αποποιηθεί
τα δικαιώματά τους δεν νομιμοποιούνται να ασκήσουν ούτε έφεση κατά του
πρωτόδικου βουλεύματος.














