ΡΙΠΕΣ Η πρόκληση

ΔΕΝ είναι διόλου ασύνηθες να επιδιώκει η τηλεόραση την προσέλκυση του
κοινού με προγράμματα που κινούν την περιέργεια και τροφοδοτούν τη φαντασία…

ΤΟΥΝΑΝΤΙΟΝ, αυτή η επιδίωξη αποτελεί διαρκή στόχο της.

ΘΑ έλεγε μάλιστα κανείς ότι όλη αυτή η ιστορία του «Μεγάλου Αδελφού»
εντάσσεται στην προσπάθεια υψηλής τηλεθέασης που όλες ­ λίγο ή πολύ ­ οι
τηλεοράσεις του κόσμου καταβάλλουν…

ΚΑΙ πως οι αντιδράσεις που έχει προκαλέσει είναι υπερβολικές στον βαθμό
που ανασύρονται άστοχα επιχειρήματα εναντίον της εκπομπής.

ΔΙΟΤΙ ασφαλώς θέμα παραβίασης της ιδιωτικής ζωής των «παικτών» δεν
τίθεται…

ΑΦΟΥ οι ίδιοι, με τη θέλησή τους, γίνονται δημόσιο θέαμα…

ΚΑΙ άρα παραιτούνται του δικαιώματος προστασίας ακόμη και της πιο
ιδιωτικής στιγμής τους.

ΟΥΤΕ, βεβαίως, μπορεί κανείς να ζητεί ­ όπως ήδη έγινε ­ τη λήψη μέτρων
κατά της εκπομπής…

ΧΩΡΙΣ να προσχωρεί στη λογική των λογοκριτικών παρεμβάσεων.

ΕΚΕΙΝΟ, ωστόσο, που μπορεί ­ και πρέπει ­ να επισημανθεί είναι πως
τέτοιες εκπομπές…

ΕΘΙΖΟΥΝ το κοινό στο «ευγενές σπορ» της «κλειδαρότρυπας»…

ΚΑΙ ­ το χειρότερο ­ ενισχύουν πιθανώς την αντίληψη ότι δεν είναι δα
και τόσο καταδικαστέα η εισβολή της κάμερας…

ΣΤΗΝ ιδιωτική ζωή των ατόμων χωρίς τη θέλησή τους.

ΣΤΟ τέλος – τέλος, όμως, καθένας φέρει την ευθύνη για τις επιλογές που
κάνει παρακολουθώντας τηλεοπτικά προγράμματα που ευτελίζουν τον ιδιωτικό
βίο…

ΚΑΙ καθένας έχει το δικαίωμα να ενδώσει στην πρόκληση αλλά και να την
αποκρούσει πατώντας απλώς ένα κουμπί.