Διαστάσεις Η σιωπή είναι συνενοχή

Ανείπωτος πόνος: στο πρόσωπο αυτής της Παλαιστίνιας, το δράμα ενός λαού

Τη νύχτα που βομβαρδίστηκε το Αμπού Σνέινα, μια συνοικία της Χεβρώνας, ένα
δωδεκάχρονο παιδί τραυματίστηκε στο κεφάλι. Έχασε πολύ αίμα. Επειδή, όμως, δεν
μπορούσε να καλέσει ασθενοφόρο λόγω του αποκλεισμού που είχε επιβάλει για μια
ακόμη φορά ο Ισραηλινός στρατός, έβγαλε μόνος του το κομμάτι του βλήματος από
το τραύμα του.

Στην Τούφα της Γάζας, ο 16χρονος Φαρίντ έφαγε μια σφαίρα στο γόνατο, ενώ
επέστρεφε από τη ζώνη Αλ Μαουάσι, όπου είχε πάει για να μαζέψει ντομάτες. Στο
νοσοκομείο, μια ώρα αφού ανέκτησε τις αισθήσεις του, συνειδητοποίησε ότι είχε
δεχθεί δύο σφαίρες, όχι μία, και τρομοκρατήθηκε. Τώρα τού πονάει πολύ το
γόνατο και δεν μπορεί ούτε να κοιμηθεί, ούτε να περπατήσει.

Ο Ουαντία, ένα 12χρονο παιδί που μένει κοντά σε μια βάση της Ισραηλινής
Αστυνομίας, δεν θέλει πια να πάει στο σχολείο. Πριν από λίγες ημέρες, τρεις
στρατιώτες τον σταμάτησαν, πήραν ένα μολύβι από την τσάντα του και τόν
σημάδεψαν στο μάτι, κάνοντας πως ήθελαν να τον σκοτώσουν. Εκείνος φοβήθηκε
πολύ και το έβαλε στα πόδια. Από τότε βλέπει στο όνειρό του ότι τον κυνηγούν
οι στρατιώτες και δεν μπορεί να τους ξεφύγει. Η μητέρα του παραπονιέται ότι το
παιδί δεν είναι όπως πρώτα, έχει γίνει ανυπάκουο και επιθετικό. Ο Ουαντία λέει
πως όταν μεγαλώσει θα γίνει πιλότος μαχητικού αεροπλάνου και θα σκοτώσει όλους
τους στρατιώτες.

Τα παραπάνω επεισόδια καθημερινής βίας δεν περιλαμβάνονται σε κανένα
προπαγανδιστικό φυλλάδιο της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση τής Παλαιστίνης.
Ούτε εντάσσονται στην εκστρατεία μίσους κατά του Ισραήλ που έχει εξαπολύσει η
Χαμάς. Αποτελούν τη μαρτυρία του Ερίκ Στομπαέρτς, γενικού διευθυντή των
«Γιατρών Χωρίς Σύνορα» στην Ισπανία, όπως την κατέθεσε στην εφημερίδα Ελ
Παϊς. Όπως λέει, αν η αντικειμενικότητα πρέπει να αποτελεί τον χρυσό
κανόνα σε ανθρωπιστικές οργανώσεις, η αποσιώπηση των γεγονότων, από φόβο μήπως
παραβιαστεί η αντικειμενικότητα αυτή, συνιστά μια μορφή συνενοχής.

Ιδού λοιπόν τα γεγονότα, όπως τα βλέπει ο αρθρογράφος. Οι ομάδες των Ισπανών
γιατρών που εργάζονται στη Χεβρώνα και στη Λωρίδα της Γάζας βλέπουν με έκπληξη
τις Ισραηλινές δυνάμεις να χρησιμοποιούν μια στρατιωτική στρατηγική,
δυσανάλογη προς τον παλαιστινιακό πετροπόλεμο. Η εκστρατεία τρομοκράτησης των
αμάχων που έχει εξαπολύσει ο Ισραηλινός στρατός, χρησιμοποιώντας άρματα μάχης
και μπουλντόζες για να γκρεμίζει σπίτια και να καταστρέφει καλλιέργειες, ασκεί
στον πληθυσμό μια αφόρητη πίεση. Ο φόβος, οι εξευτελισμοί και η πίκρα που
αισθάνονται καθημερινά οι Παλαιστίνιοι απομακρύνουν όλο και περισσότερο τις
δύο κοινότητες και καθιστούν όλο και πιο δύσκολη τη γεφύρωση του χάσματος
ανάμεσά τους.

Η καταστροφή του μέλλοντος: αυτό είναι το πιο ανησυχητικό αποτέλεσμα της ωμής
και βίαιης καταστολής τής δεύτερης ιντιφάντα.