ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Ο Θεός του Σαγκάλ

Ένας γέρος με σκούφο και καζάκα πετάει πάνω από τις στέγες του χωριού. Είναι
άραγε ο βιολιστής στη στέγη, είναι ο δημιουργός του χωριού, αλληγορία του
Θεού, είναι ο ίδιος ο απαγωγέας του εαυτού του; Ο πίνακας του Σαγκάλ μπήκε σε
κίνηση, ο γέρος άπλωσε την παλιά του καζάκα κι έβγαλε τρισδιάστατα φτερά.
Αποφάσισε στ’ αλήθεια να πετάξει, μαζί με τον πίνακα που τον παριστάνει,
αποφάσισε να προστατέψει τους απελπισμένους κλέφτες που τον διάλεξαν για να
εκβιάσουν Ισραηλινούς και Παλαιστίνιους να σταματήσουν τον πόλεμο. Βαρέθηκε
πια να προστατεύει το φτωχό ρώσικο χωριό, τους αθώους Εβραίους που κάποτε
βασανίζονταν από τα πογκρόμ, μπάφιασε να ακούει τα παλιά βάσανα να
δικαιολογούν τη νέα αδιαλλαξία.

Φοράει το ρούχα των Ρώσων, αλλά είναι ίδιος με τον Θεό των Εβραίων, μεγάλος
ιπτάμενος πατέρας, ίδιος με τον Θεό και των Αράβων, μεγάλος δίκαιος παππούς.

Απειλεί να μαζέψει από τα Άγια χώματα όλες τις παραστάσεις του, που τόσα
δάκρυα έχουν προκαλέσει, να σηκώσει εκκλησίες και τζαμιά, και ναούς, και
συναγωγές, απειλεί να απαγάγει αυτοπροσώπως τα πολύτιμα κειμήλια της λατρείας
του σε διάφορες μορφές που φανατίζουν τους πιστούς και χύνονται με τόσο πάθος
ο ένας εναντίον του άλλου, να γίνει Λυσιστράτη του θρησκευτικού πάθους και μη
δώσει τίποτα πίσω αν δεν αποφασίσουν τα τέκνα του να καθήσουν στο τραπέζι των
διαπραγματεύσεων και να ιδρώσουν μέχρι να βρουν τον τρόπο να υπογράψουν
ειρήνη.

Θαύματα κάνει ο Θεός επί της γης, αποφασίζει να δείξει τη δύναμή του, αλλά οι
άνθρωποι, εντελώς φανατισμένοι πια, μπορεί και να μην τον διακρίνουν καθόλου.