Το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ

Το ρεύμα της επιστροφής από τις καλοκαιρινές διακοπές συμπίπτει, κατά
παράδοσιν, με την εποχή της προώθησης σχεδίων για το ημερολογιακό έτος, το
οποίο επέρχεται. Ο παραθεριστής, ο οποίος επιστρέφει στη δουλειά του, ο
επαγγελματίας του θερινού τουρισμού κατά τον απολογισμό της περιόδου και τον
προγραμματισμό της επόμενης, όποιος δεν μπόρεσε να φύγει έστω και για λίγες
ημέρες, ο νέος που δοκιμάστηκε για να εξασφαλίσει τη συνέχεια των σπουδών του
στην ανώτατη εκπαίδευση, τελικά ο κάθε ένας από εμάς θα αισθανόταν πολύ πιο
ασφαλής, εάν γνώριζε ορισμένα βασικά δεδομένα, ώστε να προδιαγράψει, στο μέτρο
του δυνατού, το μέλλον και τη δική του θέση στο πλαίσιό του.

Το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, από την ανακοίνωση της επισπεύσεως μέχρι και τη
διεξαγωγή του περί τα μέσα του Οκτωβρίου, προκειμένου να δικαιωθεί ως πολιτική
πρωτοβουλία, καλείται να διευκολύνει τις αναζητήσεις του πολίτη, τις οποίες
προαναφέραμε (ασφαλώς και άλλες, εξίσου, ή περισσότερο σημαντικές). Και
βέβαια, να προσδιορίσει τη μελλοντική πορεία του Σοσιαλιστικού Κινήματος, το
οποίο κυβερνά και μάλιστα ούτε ευκαιριακά, ούτε τυχαία. Άλλωστε, αυτή η
τελευταία παράμετρος επηρεάζει είτε άμεσα, είτε έμμεσα την επίλυση των δικών
μας προβλημάτων.

Τι απαντήσεις πρέπει να δώσουμε

Αν λοιπόν το σώμα του Συνεδρίου ερχόταν πρόσωπο με πρόσωπο με τους
συμπατριώτες μας, θα έπρεπε να είναι σε θέση να εξηγήσει στον παραθεριστή, ο
οποίος επιστρέφει, γιατί η δουλειά του αυτόν τον χειμώνα δεν κινδυνεύει, στον
επιχειρηματία του τουρισμού πως δεν θα δοκιμαστεί από την υποτίμηση της
τουρκικής λίρας απέναντι στην ευρωδραχμή, στον νέο φοιτητή τι καλύτερο τόν
περιμένει φέτος σε σύγκριση με την περυσινή χρονιά, στον εργαζόμενο τι
πρόκειται να γίνει με τη σύνταξή του, αλλά και με τις υπέρογκες εισφορές τις
οποίες πληρώνει, στον κάθε ένα αν θα μειωθούν τα έξοδα για τις σπουδές των
παιδιών του και την υγεία της οικογένειάς του, αν θα παραμείνουν αμετάβλητα τα
τιμολόγια του ΟΤΕ, της ΔΕΗ, της ΕΥΔΑΠ και πολλά ακόμα.

Όπως, επίσης, πρέπει το Συνέδριο αυτό να αποδείξει στον καλόπιστο και συχνά
διαπορούντα πολίτη ότι το ΠΑΣΟΚ έχει πάντοτε ως αποκλειστικό εντολοδότη του το
κυρίαρχο πολιτικό σώμα, δηλαδή τον ελληνικό λαό, ότι πρωταρχικό μέλημά του
παραμένει η προάσπιση του εθνικού και δημοσίου συμφέροντος και ότι
διακατέχεται σύσσωμο από την αγωνία για την αποκατάσταση της κοινωνικής
δικαιοσύνης και της ισότητας. Αυτή θα ήταν και μια σταθερή πράγματι βάση για
τη δημιουργική σύνθεση των διαφορετικών απόψεων στους κόλπους του και την
αντιμετώπιση προσωπικών και συχνά θορυβωδών αντιθέσεων, οι οποίες επιτείνουν
την κοινωνική σύγχυση σε μια εποχή, όπου αυτή ήδη περισσεύει.

Αυτά δεν είναι ούτε λίγα, ούτε εύκολα. Αλλά αν δεν είναι αυτοί οι λόγοι
ύπαρξης ενός πολιτικού χώρου, τότε ποιοι είναι; Αν δεν είναι καθαρή η αφετηρία
των σκέψεών μας, οι προθέσεις μας, οι προτεραιότητές μας και τα μέσα τα οποία
θα χρησιμοποιήσουμε, τότε προς τι οι συχνά περίπλοκες αναλύσεις και οι
θεαματικοί διαξιφισμοί; Αν δεν ξέρουμε τελικά πού στεκόμαστε, τότε τι σημασία
έχει ποιος στέκει πιο ψηλά από τον άλλο; Και αν δεν είμαστε εκεί που πρέπει,
ποιο είναι το περιεχόμενο του εύηχου πράγματι συνθήματος «όλοι μαζί»;

Εάν έτσι έχουν τα πράγματα, η συμπεριφορά όσων συμμετέχουμε σ’ αυτήν την
προσπάθεια, όλην αυτήν την περίοδο, έχει τη δική της σημασία. Τα θέματα, τα
οποία μάς απασχολούν, πρέπει να συναντιούνται με τις δημόσιες (και εθνικές ­
γιατί όχι; ) αναζητήσεις. Οι εύλογες προσωπικές επιδιώξεις στελεχών παραμένουν
θεμιτές, εφόσον δεν οδηγούν την ημερήσια διάταξη και τις διεργασίες του
Συνεδρίου σε εκτροπή από αυτόν τον βασικό σκοπό. Η δημοσιότητα προσώπων και η
προβολή απόψεων, είτε προκύπτει είτε προκαλείται, θα ήταν χρήσιμο να
εντάσσεται στο ίδιο πάντοτε πλαίσιο. Σε αντίθετη περίπτωση, η προσπάθεια, η
οποία καταβάλλεται, θα είχε ως παρενέργεια την ενίσχυση της αδιαφορίας του
λαού για τα κομματικά δρώμενα, κάτι το οποίο, ασφαλώς, δεν συμπεριλαμβάνεται
στους σκοπούς του Συνεδρίου.

Αν θα είχαμε το δικαίωμα να ζητήσουμε κάποια βοήθεια από τους συμπατριώτες
μας, ώστε να εκπληρώσουμε όσο το δυνατόν καλύτερα τις υποχρεώσεις μας απέναντί
τους, απέναντι στον παραθεριστή, ο οποίος επιστρέφει στην προβληματική
καθημερινότητα, στον επαγγελματία, τον οποίο πιέζουν εξελίξεις ανεξέλεγκτες
από τον ίδιο (και τους εντολοδόχους του;), στον οικογενειάρχη, ο οποίος αγωνιά
για τη συντήρηση και την πρόοδο της οικογένειάς του, στον άνεργο, ο οποίος
ζητάει δουλειά και στον νέο, ο οποίος ζητάει ­ και ευτυχώς ­ τα πάντα, τότε
υπάρχει κάτι σχετικά εύκολο, αλλά απαραίτητο, το οποίο θα μπορούσαν να
συνεισφέρουν: η δική τους αυστηρή ουσιαστική κρίση και αξιολόγηση για όσα
συμβαίνουν και για όσους ενέχονται σε αυτά. Πέρα από ανούσια σχόλια, πλαστές
εικόνες και ξεπερασμένες αντιλήψεις, ξένες προς τον καθημερινό βίο μας με τις
τόσες θετικές και αρνητικές, αλλά πάντως πραγματικές πτυχές του. Μια τέτοια
ρητή εντολή θα οδηγούσε, χωρίς άλλο, σε ένα Συνέδριο ικανό να ανταποκριθεί
στις ανάγκες μας.

Ο Παντελής Οικονόμου είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ.