ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Δεν έμαθαν…

Ο λόγος στους αναγνώστες:

Ο Δ. Φράγκος, Κηφισίας 104, Αθήνα, γράφει:

«Προ ετών συνάντησα σε κάποια Λαϊκή Δημοκρατία έναν άνθρωπο άξιο σεβασμού. Σαν
μαχητής του Δημοκρατικού Στρατού έδινε τη ζωή του γι’ αυτό που πίστευε. Και
όμως, αυτός ο ίδιος από εσφαλμένες αντιλήψεις συνέβαλε εις την πτώση αυτού για
το οποίο έδινε τη ζωή του.

Ρωτήθηκε αν τους πιέζουν στη δουλειά και είπε, δεν τολμούν. Αν μας πουν
τίποτε, τους λέμε. «Τι το περάσατε, καπιταλισμό;».

Και δυστυχώς το πνεύμα αυτό επικρατούσε. Το κράτος έπρεπε να τους θρέψει, να
τους ντύσει, να τους στεγάσει, χωρίς ευθύνη δική τους. Είναι γνωστό ότι η
απόδοση της εργασίας στις χώρες αυτές ήταν τραγικά χαμηλή. Έφταιγε το σύστημα;
Μα το ίδιο σύστημα σε τραγικές περιόδους αντιμετώπισε τη γερμανική πολεμική
μηχανή – οικονομία, αντιτάσσοντας τη δική του πολεμική μηχανή – οικονομία.
Αλλά τότε υπήρχαν κίνητρα για δουλειά. Ο πατριωτισμός.

Ξαναθυμήθηκα τα παραπάνω ακούγοντας τον κομμουνιστή συνδικαλιστή της Γ.Σ.Ε.Ε.
Ζητάει μείωση των ετών εργασίας γιατί τα μέσα παραγωγής επιτρέπουν ή
επιβάλλουν λιγότερη εργασία. Αλλά υπάρχουν χώρες με πολλαπλάσια μέσα παραγωγής
και οι εργαζόμενοι δουλεύουν μέχρι τα εξήντα πέντε χωρίς εξαιρέσεις. Πώς σαν
λαός θα αντιμετωπίσουμε αυτούς τους λαούς;

Δεν έμαθε ο προαναφερόμενος τίποτα για το δράμα των λαών που προανέφερα, που
έφτασαν στην έσχατη ένδεια και για κάποιο τμήμα των γυναικών τους που έφτασαν
στην έσχατη δουλεία; Τη σεξουαλική δουλεία; Και αυτό γιατί η κυρίαρχη εργατική
τάξη έπρεπε να μη δουλεύει.

Τι κακό να μη μαθαίνουν τίποτε ακόμη και από την πρόσφατη ιστορία;».

Ο Παν. Τσακρής, Αβέρωφ 23, Άγιοι Ανάργυροι, γράφει:

«Ένα κράτος που διαχειρίστηκε με ανικανότητα ή και ληστρικό τρόπο τις
κρατήσεις των εργαζομένων – πολιτών του δεν έχει ασφαλώς σύστημα πρόνοιας,
υποκρίνεται ότι έχει.

Ένα κράτος στο οποίο οι πολίτες προτάσσουν σε κάθε περίπτωση το ατομικό
συμφέρον και αγνοούν την αξία της συλλογικότητας και συμμετοχής δεν έχει
δημοκρατία, υποκρίνεται ότι έχει.

Ένα κράτος στο οποίο μαθητές, δάσκαλοι, καθηγητές κλείνουν τα σχολεία εθιμικώ
δικαίω όποτε τούς αρέσει και ένα κράτος στο οποίο οι γιατροί χρηματίζονται
ασυστόλως και κατά συρροήν και κλείνουν τα νοσοκομεία όποτε τούς αρέσει, δεν
έχει προφανώς ούτε σύστημα εκπαιδευτικό ούτε σύστημα υγείας. Υποκρίνεται ότι
έχει».