ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ασφαλιστικό

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Νάσος Θεοδωρίδης, Καμελιών 26, Π. Ψυχικό, γράφει:

«Ο μεγαλειώδης απεργιακός ξεσηκωμός της 26ης Απριλίου 2001
αναδεικνύεται αναμφισβήτητα σε ένα ορόσημο όχι μόνο για το εργατικό και
συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας μας, αλλά και για τις πολιτικές δυνάμεις του
τόπου και τα κόμματα της Αριστεράς. Η πρωτοφανής συμμετοχή στην απεργία αλλά
και η συγκλονιστική σε όγκο και παλμό συγκέντρωση έστειλε σαφές μήνυμα
προς την κυβέρνηση να πάρει πίσω τα μέτρα, αλλά και να αντιληφθεί, έστω και
την τελευταία στιγμή, ότι δεν μπορεί να συνεχίζει να ασελγεί ατιμώρητα επί του
κοινωνικού σώματος. Η οργισμένη αντίδραση του ελληνικού λαού απαιτεί να
αντιμετωπιστεί το κρίσιμο για όλους τους πολίτες ασφαλιστικό ζήτημα σε
ριζικά διαφορετικές βάσεις. Το αίτημα είναι απλό: δραστική αύξηση
της κρατικής συμμετοχής στη χρηματοδότηση, φθάνοντας στο 30% όπως ισχύει
στην Ευρώπη, και, παράλληλα, άμεση βαριά φορολογία σε μεγάλα
εισοδήματα. Επίσης, τουλάχιστον 1 τρισ. μπορεί να εξασφαλιστεί με την
πάταξη βεβαιωμένης εισφοροδιαφυγής.

Τα κυβερνητικά μέτρα αποτελούν ακόμη έναν κρίκο στην αλυσίδα της
νεοφιλελεύθερης και προκλητικά αντιλαϊκής οικονομικής πολιτικής που
ακολουθείται, τα τελευταία χρόνια, σε όλους τους τομείς. Ας μην ξεχνάμε την
πρόσφατη ”ελαστικοποίηση” των εργασιακών σχέσεων. Όλα αυτά αποσκοπούν στην
αύξηση των κερδών του κεφαλαίου και σε βίαιη αναδιανομή του
πλούτου σε βάρος των ασθενέστερων κοινωνικών στρωμάτων. Όταν η ίδια η
πολιτεία επέτρεψε επί δεκαετίες την καταλήστευση των ασφαλιστικών ταμείων
δεν δικαιούται σήμερα να μας απειλεί με κατεδάφιση των ασφαλιστικών
δικαιωμάτων. Η κυβέρνηση θέλει να κάνει άλλο ένα δώρο στο κεφάλαιο. Και το
κάνει με πρωτοφανή αναλγησία, εκμεταλλευόμενη το ”φιλολαϊκό” της
παρελθόν και την ανοχή του εξαπατημένου λαού. Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ μέσα στη μέθη
και την αλαζονεία της εξουσίας, παρασυρμένη προφανώς και από τη σχετική
ευκολία με την οποία στο παρελθόν επέβαλε παρεμφερή μέτρα, δεν αντιλήφθηκε
έγκαιρα ότι πλέον το ποτήρι έχει ξεχειλίσει. Τα μέτρα για το Ασφαλιστικό ήταν
η τελευταία ”σταγόνα” μέσα στην οποία πνίγηκαν και τα τελευταία ψήγματα
κοινωνικής ευαισθησίας που είχαν απομείνει στον κορμό του ΠΑΣΟΚ.

Όμως η κυβέρνηση που ακολουθεί πιστά τις συνταγές της Ν.Δ. δεν θέλει να πάρει
το μήνυμα της λαϊκής οργής. Προσπαθεί με τερτίπια και παραπλανητικούς ελιγμούς
να δημιουργήσει ρωγμές στο εργατικό κίνημα, ώστε τελικά, έστω με
κάποιες παραχωρήσεις, να διατηρήσει τον σκληρό πυρήνα των μέτρων της.
Γι’ αυτό και δεν τα αποσύρει, αλλά τα ”παγώνει”, με στόχο μελλοντικά να τα
βγάλει από το ψυγείο, ατόφια ως προς τη βασική λογική τους».