ΔΡΟΜΟΙ

Ο πρόεδρος Μπους…

… δεν είχε την ευκαιρία να δείξει την καλλιέργειά του κατά την πρόσφατη
ευρωπαϊκή περιοδεία του. Πού να τη δείξει, άλλωστε; Στη φλεγόμενη Γένοβα;
Όμως, στον πιο πολιτισμένο Λευκό Οίκο, έκλεψε την παράσταση τις προάλλες,
χαρίζοντας στους υψηλούς καλεσμένους του ­ διπλωμάτες, καλλιτέχνες και φίλους
­ μια βραδιά αφιερωμένη στα λιγότερο γνωστά έργα του Ρωμαίου ποιητή Βιργίλιου.
(Το περιοδικό «The Onion» ήταν εκεί.) «Ήταν σε μεγάλη φόρμα», ομολόγησε ο
Ισπανός υπουργός Εξωτερικών Χοσέ Πίκε, που ήταν το τιμώμενο πρόσωπο. «Μας
συνάρπασε η ευρυμάθειά του και η χάρη του. Πρώτα μια σύντομη αναδρομή στην
ιστορία του οπίου, ύστερα λίγος Μπραμς στο πιάνο και κατόπιν μια ενδιαφέρουσα
συζήτηση για τον Βιργίλιο. Αυτός ο άνθρωπος είναι ένα θαύμα!»

Η απαγγελία…

… άρχισε με μερικούς στίχους από τα «Γεωργικά», από τον Μπους φυσικά: «Στο
πρώτο φούσκωμα της Άνοιξης, όταν λιώνουν οι παγωμένες στάλες στη βουνίσια
πάχνη και η ανάσα του Ζέφυρου λευτερώνει το σβωλιασμένο χώμα, τότε είναι η ώρα
να σπρώξεις το αλέτρι ξοπίσω από το βόδι που στενάζει και να κάνεις το
γυαλιστερό υνί να λάμψει μες στα αυλάκια». Ύστερα, ο πρόεδρος εκμυστηρεύτηκε
πως η αγάπη του για τους κλασικούς ήταν εκείνη που τον έσπρωξε στην πολιτική.
«Ο Βιργίλιος», εξήγησε στους συνδαιτυμόνες του, «γεννήθηκε το 70 π.Χ., επί
Γναίου Πομπήιου του Μεγάλου και Μάρκου Λικίνιου Κράσσου, αν δεν απατώμαι. Ο
μύθος λέει πως δεν έκλαψε καθόλου, τόση ήταν η αυτοκυριαρχία του. Όταν μιλάμε
για τον Πόπλιο Βιργίλιο, οι πιο πολλοί έχουν υπόψη τους την Αινειάδα. Μα
λιγότερο γνωστά έργα του έχουν και αυτά περισσή χάρη».

Τα «Βουκολικά»…

… είναι τα αγαπημένα του. «Είναι στην ουσία», συνέχισε ο Μπους, «μια
ευχαριστία στον Γάιο Ασίνιο Πολλίωνα, επειδή απέτρεψε την αρπαγή της γης του
Βιργίλιου από την Τριανδρία. Είναι θεϊκά, είναι εμπνευσμένα. Μα γιατί να μιλώ
εγώ, όταν μπορεί να μιλήσει ο ίδιος ο Βιργίλιος; Και μάλιστα πολύ πιο
εύγλωττα». Έτσι, ο πρόεδρος άρχισε να απαγγέλλει ένα απόσπασμα στα λατινικά,
κόβοντας κάθε τόσο την απαγγελία του για να μεταφράσει τους στίχους στα
γαλλικά, από σεβασμό στη φίλη του Αμελί Ντυ Μωριέ, βιολονίστα από το Παρίσι.
Νωρίτερα, εκείνη είχε παραδεχτεί κατακόκκινη πως δεν ήξερε γρυ λατινικά. Ο
Μπους την έβγαλε από τη δύσκολη θέση με ένα νόστιμο αστείο. «Δεν θα
ξαφνιαζόμουν, αν μάθαινα πως ο πατέρας σας σας απαγόρευσε τα λατινικά μόνο και
μόνο από απέχθεια στη “res publica”», είπε υπονοώντας την αριστοκρατική
καταγωγή της κυρίας Ντυ Μωριέ.

Οι παροτρύνσεις…

… των καλεσμένων του δεν μπόρεσαν όμως να τον πείσουν να συνεχίσει την
απαγγελία. «Αρκετά ξόδεψα τον πολύτιμο χρόνο σας με τις κλασικές φλυαρίες
μου», είπε ο Μπους. «Πολύ θα το ήθελα να μπορούσα να σας επιστρέψω αυτό τον
χρόνο, στον οποίο τόσο ευγενικά παραδοθήκατε στον ερασιτεχνισμό μου, αλλά,
όπως είπε ο Πλαύτος, “Factum est illud, fieri infectum non potest”. Ό,τι
έγινε, έγινε, και δεν μπορεί να ξεγίνει».