ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Αγωνιστές

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Πάνος Γριζιώτης, Κ. Παλαιολόγου 23, Νέα Σμύρνη, γράφει:

«Σας έχω στείλει ένα γράμμα περίπου 2 μήνες: Αφορά τους λιγοστούς πια εν ζωή
συνταξιούχους της ΕΤΕ, αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης. Ο αείμνηστος Ανδρέας
μας είχε τιμήσει με ένα 15% στη σύνταξή μας για τους αγώνες μας. Ο κ.
Μητσοτάκης με τον Ν. 1976/91 μας το κατήργησε. Η τότε αντιπολίτευση και τώρα
κυβέρνηση δεν ψήφισε τον νόμο της κατάργησης, υποσχόμενη ότι μόλις γίνει
κυβέρνηση θα το επαναχορηγήσει. Πράγμα που δεν έκανε μέχρι σήμερα.

Τώρα, λοιπόν, συνάδελφός μας που κατέφυγε στα
δικαστήρια δικαιώθηκε και με την με αριθ’ 1455/2000 απόφαση του
Διοικητικού Εφετείου Αθνών του επαναχορηγήθηκε η σύνταξη, αναδρομικά
μάλιστα. Για τους υπόλοιπους όμως όλοι κωφεύουν! Τι πρέπει να κάνουμε; Η
απόφαση εξαρτάται από τον κ. Καρατζά. Γιατί στους δικαστικούς μόλις βγουν
δικαστικές αποφάσεις σε λίγες μέρες είναι εκτελεστές με απόφαση του υπουργού;
Πού είναι λοιπόν η ισονομία; Μόνο στα χαρτιά;».

Ο Δημ. Δημητριάδης, Ανατολής 8, Αγία Παρασκευή, γράφει: «Σε
ειδική εκπομπή του Mega (19/5) για τη Μάχη της Κρήτης, ο συντάκτης ανέφερε τις
θυσίες των αγγλικών στρατευμάτων, που ήταν στην Κρήτη τον Μάιο 1941, και τις
θυσίες των Κρητικών προτού αυτοί καμφθούν προ των Γερμανών αλεξιπτωτιστών.
Καμία αναφορά δεν έγινε για τους Έλληνες στρατιώτες (είμαι ένας απ’ αυτούς)
που μεταφέρθηκαν τον Απρίλιο του 1941 στην Κρήτη, για να κρατήσουν ελεύθερο το
νησί, μαζί με τους Άγγλους.

Σκοτώθηκαν πολλοί Άγγλοι στρατιώτες και πολίτες Κρητικοί, δεν ήταν όμως
μικρότερη η θυσία των Ελλήνων στρατιωτών, που είχαν πολλούς νεκρούς και
πολλούς τραυματίες (είμαι ένας από τους τελευταίους). Γιατί αυτή παράλειψη; Ο
ρεπόρτερ που συγκέντρωσε τις πληροφορίες δεν πληροφορήθηκε ότι στη Μάχη της
Κρήτης έλαβαν μέρος όλοι οι στρατευθέντες της Μακεδονίας και της Θράκης που
μεταφέρθηκαν τον Απρίλιο 1941 στο νησί;

Μεγάλη πικρία αισθάνομαι για την παράλειψη αυτή που ελπίζω να είναι χωρίς
πρόθεση. Αδικία για τους νεκρούς Μακεδόνες και Θρακιώτες που έπεσαν στο πεδίο
της τιμής στην Κρήτη τον Μάιο 1941».