Σεισμός και σεισμολόγοι

Με αφορμή τις «ΑΙΧΜΕΣ» του συντάκτη μας Αντώνη Ρενιέρη, με τίτλο «Γιατί
χάθηκαν οι σεισμολόγοι», η Βασιλική Κουσκουνά – Τσιμπιδάρου, επίκουρος
καθηγήτρια Σεισμολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, μας γράφει:
«Πρόκειται άραγε για τη “σιωπή των αμνών”, ως επακόλουθο των τελευταίων
αναθέσεων μελετών από τον ΟΑΣΠ σε πλειονότητα επιστημόνων όχι απαραίτητα
σεισμολόγων ή μήπως πρόκειται για ευσυνείδητη επιλογή των άμεσα ή έμμεσα
εμπλεκομένων στο φαινόμενο με τη λογική τού “ας σοβαρευτούμε επιτέλους”;
Πέρα από τους σεισμολόγους αναμφίβολα καθ’ ύλην αρμόδιους να μιλήσουν για
τους σεισμούς παρελαύνουν από τα ΜΜΕ επιστήμονες διαφόρων γνωστικών πεδίων,
οι οποίοι, αφού αναγορεύονται αυτοκλήτως σεισμολόγοι, συνήθως προγνωσιολογούν.
Βέβαια, μέρος της ευθύνης αυτής της μετάλλαξης έχουν τα ίδια (για να είμαστε
ειλικρινείς, ορισμένα) τα ΜΜΕ, στο όνομα του υψηλού δείκτη θεαματικότητας.
Πρέπει να σημειωθεί ότι η αναμενόμενη σεισμική δραστηριότητα στη χώρα μας δεν
εμπίπτει στη σφαίρα της καταστροφολογίας ή της κινδυνολογίας. Στη σεισμολογία
δεν υπάρχουν σενάρια αισιόδοξα ή απαισιόδοξα, σύμφωνα με τα οποία η πιθανότητα
να συμβεί το ένα ή το άλλο εξαρτάται από την ανθρώπινη δραστηριότητα ή
ευαισθησία. Υπό την έννοια αυτή, ο σεισμός ως φαινόμενο είναι αναπόφευκτος,
αλλά τα αποτελέσματά του μπορούν να ελέγχονται από τον άνθρωπο, κάτι που
πρέπει να απασχολεί την Πολιτεία, η οποία είναι επιφορτισμένη με την ευθύνη
για συνεχή εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση του πληθυσμού. Οπότε, δεν υπάρχει
αμφιβολία ότι οι σεισμολόγοι οφείλουν να υπενθυμίζουν το σεισμικό πρόβλημα της
Ελλάδας και να απαιτούν από την Πολιτεία και τους πολίτες:
Α. Την αντισεισμική θωράκιση της χώρας.
Β. Τη συνεχή ενημέρωση του κοινού για το τι είναι ο σεισμός και πώς
πρέπει να προστατευόμαστε από αυτόν. Η χρηματοδότηση της έρευνας, που στοχεύει
στην αντισεισμική προστασία, εκ μέρους του καθ’ ύλην αρμόδιου οργανισμού
(ΟΑΣΠ) αποτελεί ένα άλλο ζήτημα. Πρέπει, κατ’ αρχήν, να ληφθεί υπόψη το
γεγονός ότι στα Πανεπιστήμια και τα ερευνητικά κέντρα πάντα γίνονταν και
συνεχίζουν να γίνονται υψηλού επιπέδου σεισμολογικές έρευνες, μέσω διεθνών
προγραμμάτων και συνεργασιών με αντίστοιχους φορείς του εξωτερικού (π.χ.
Ευρωπαϊκή Ένωση). Δεν ξεκινά, λοιπόν, τώρα, μέσω των χρηματοδοτήσεων του ΟΑΣΠ,
η προσπάθεια αντισεισμικής θωράκισης της χώρας και η έρευνα αιχμής σε διάφορα
σεισμολογικά θέματα και, συνεπώς, οι σεισμολόγοι δεν έχουν κανένα λόγο
δημόσιας σιωπής. Λόγο σιωπής δεν έχει ούτε ο ΟΑΣΠ, ο οποίος οφείλει να
δημοσιοποιήσει την αξιολογική κατάταξη και τα κριτήρια χρηματοδότησης των
ερευνητικών προτάσεων, εφόσον τα πράγματα στις δημοκρατικές και ευνομούμενες
πολιτείες οφείλουν να είναι εξ ορισμού διαφανή και προσιτά στον κάθε πολίτη».













