Για θυμήσου…

Ιούλιος 1962: Τρεις «πράσινοι» σ’ ένα διάλειμμα της παράστασης «Οδός Ονείρων» του θεάτρου «Μετροπόλιταν». Ο Μάνος Χατζιδάκις και ο Δημήτρης Χορν έχουν στο μέσον τον Τάκη Λουκανίδη, διεθνή άσο του Παναθηναϊκού, που τον ξεναγούν και του εξηγούν λεπτομέρειες για το έργο που έχει μείνει ιστορικό

Η πράσινη δόξα με τ’ αθάνατα φτερά… περπατούσε στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας εκείνο
το θερμό αλλά τόσο δημιουργικό καλοκαίρι. Ιούλιος 1962. Θέατρο Παρκ: «Όμορφη
Πόλη». Θέατρο Μετροπόλιταν: «Οδός Ονείρων». Γήπεδο Παναθηναϊκού: Πρωταθλητής ο
Παναθηναϊκός. Η δημιουργία σ’ όλη της τη μεγαλοπρέπεια. Θέατρο, τραγούδι,
αθλητισμός ποδόσφαιρο. Το μεγαλείο εκείνα τα χρόνια φώλιαζε σ’ αυτούς τους
χώρους της τέχνης και του αθλητισμού. Στο «Παρκ» ο Μίκης Θεοδωράκης δεχόταν
στα παρασκήνια την επίσκεψη του κανονιέρη του Παναθηναϊκού Ανδρέα
Παπαεμμανουήλ και του έπαιζε ­ σε μια μικρή ανάπαυλα ­ στο πιάνο το τραγούδι
του «Μάνα μου και Παναγιά». Αυτό άρεσε ιδιαίτερα στον διάσημο συνθέτη και στον
ποδοσφαιριστή του «Τριφυλλιού», γιατί όπως συμφωνούσαν και οι δύο: οι
τερματοφύλακες, όταν σούταρε ο Παπαεμμανουήλ, τραγουδούσαν… «Μάνα μου και
Παναγιά». Στο διπλανό θέατρο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, το «Μετροπόλιταν», ο
Μάνος Χατζιδάκης είχε ανεβάσει το έργο «Οδός Ονείρων» με τη συνεργασία των
Αλέξη Σολωμού, Μίνου Αργυράκη, Μανώλη Καστρινού, ενώ βασικοί πρωταγωνιστές
ήταν οι κορυφαίοι ηθοποιοί Δημήτρης Χορν, Ρένα Βλαχοπούλου, Μάρω Κοντού, Ζωή
Φυτούση, Γιώργος Μαρίνος, Λευτέρης Βουρνάς. Ανάμεσα στα τραγούδια που
ακούγονταν ήταν και το «Όνειρο Παιδιών της Γειτονιάς» σε στίχους και μουσική
Μάνου Χατζηδάκι:

«Κάθε δρόμος έχει μια καρδιά για τα παιδιά»

Αυτός ο στίχος άρεσε ιδιαίτερα στους ποδοσφαιριστές της εποχής εκείνης, γιατί
το συνέδεαν με τις αλάνες στις γειτονιές της Αθήνας και του Πειραιά, όταν για
πρώτη φορά κλωτσούσαν την μπάλα ή παλιότερα το τόπι, για να ανδρωθούν και να
παίξουν αργότερα σε κάποια μεγαλύτερη και γνωστή ποδοσφαιρική ομάδα. Οι
παίκτες του Παναθηναϊκού το 1962, είχαν αναδειχθεί πρωταθλητές Α’ Εθνικής
κατηγορίας για δεύτερη συνεχή χρονιά και πριν αναχωρήσουν για το τουρνουά της
Νέας Υόρκης ­ όπου διακρίθηκαν ­ είδαν τις παραστάσεις του Θεοδωράκη και του
Χατζιδάκι, που ήταν φίλαθλοι του Παναθηναϊκού. Άλλωστε, αυτό ήταν κατά κάποιον
τρόπο ανταποδοτικό, γιατί ο Μάνος Χατζιδάκις με τον Δημήτρη Χορν
παρακολουθούσαν ορισμένες φορές αγώνες της ομάδας του «Τριφυλλιού» και ασφαλώς
ήταν πολύ θετικό να πηγαίνουν στο γήπεδο και να παρακολουθούν ποδοσφαιρικούς
αγώνες κορυφαίοι καλλιτέχνες της μουσικής και του θεάτρου. Ήταν η εποχή που το
ποδόσφαιρο άγγιζε τον κόσμο γιατί προσέφερε ένα θέαμα μοναδικό. Και επιπλέον,
οι ποδοσφαιριστές της εποχής εκείνης ήταν φιλότεχνοι και παρακολουθούσαν,
παραστάσεις θεάτρου, μουσικής και κινηματογράφου.