30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ

ΜΕΛΟΣ ΣΤΗΝ «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΕΝΟΒΑ 2001. ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ» ΚΑΙ ΣΤΗΝ
ΠΡΑΣΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα, το 1960.

ΑΓΑΠΑ: Το ποδήλατο, το σινεμά, τα βιβλία, τις λεπτές ισορροπίες, τα
τοπία της πόλης και τους ανθρώπους.

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Έναν κόσμο όπου όλοι θα κρατούν τη ζωή τους στα χέρια
τους.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Ότι τίποτα στραβό δεν κρατάει για πάντα.

ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Στην ελευθερία, στην αξιοπρέπεια, στη συλλογικότητα και στην
ισορροπία με τη φύση.

ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ: Για έναν κόσμο που δεν θα πριονίζει το κλαδί όπου κάθεται.

Σε λιγότερο από έναν μήνα θα βρίσκεται στη Γένοβα. Με αισιοδοξία και
διάθεση «ανοιχτή» περιμένει να ενωθεί με δεκάδες χιλιάδες ανθρώπων, με φωνές
ετερόκλητες που ανακαλύπτουν βήμα βήμα τους κοινούς στόχους τους. Όχι
απαραίτητα κραυγές αντικαπιταλισμού, αλλά ευρύτερης αμφισβήτησης και απαίτησης
για έναν κόσμο χωρίς κοινωνικούς αποκλεισμούς και σεβασμό στο περιβάλλον.

ΕΡ.: «Παγκοσμιοποίηση». Τι κρύβεται πίσω από αυτήν τη λέξη;

ΑΠ.: Σήμερα, η προτεραιότητα της οικονομίας και του κέρδους απέναντι στους
ανθρώπους και στο περιβάλλον. Αύριο, όμως, ένας χώρος παγκόσμιας συνεργασίας
και ισότιμης αλληλεξάρτησης.

ΕΡ.: Ποιους αφορά και ποιοι είναι οι πολέμιοι του καπιταλισμού;

ΑΠ.: Υπάρχει κάποιος τον οποίο να μην αφορά ο κόσμος που ζει;

ΕΡ.: Υπάρχει αντιπρόταση και πόσο εφικτή είναι;

ΑΠ.: Αποκεντρωμένη οικονομία, στηριγμένη στην τοπική κλίμακα και προσαρμογή.

ΕΡ.: Επανάσταση. Στόχος του μέλλοντος ή φάντασμα του παρελθόντος;

ΑΠ.: Η κατάληψη της εξουσίας δύσκολα μπορεί να είναι πια στόχος.

ΕΡ.: Τι είναι εκείνο που σε κάνει να αντιστέκεσαι;

ΑΠ.: Η ασφυξία από τους «μονόδρομους».

ΕΡ.: Από το Σιάτλ στο Γκέτεμποργκ και μετά στη Γένοβα, μια πορεία μάχης…

ΑΠ.: Η πορεία δεν αποτελείται μόνον από σταθμούς. Εξίσου σημαντική είναι η
συνάντηση διαφορετικών ρευμάτων, η αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων, η σύνδεση με
τον μέσο πολίτη, οι υποθήκες για τη συνέχεια.

ΕΡ.: Ο διευθυντής της «Λε Μοντ Ντιπλοματίκ» δήλωνε πριν από δυόμισι χρόνια ότι
στο Σιάτλ γεννήθηκαν οι «πολίτες του κόσμου».

ΑΠ.: Αντιδιασκέψεις και διεθνείς διαμαρτυρίες εξελίσσονται σε όλη τη δεκαετία
του ’90. Με το Σιάτλ τα πράγματα πήραν απλώς άλλη έκταση (και δημοσιότητα).

ΕΡ.: Τι έγινε στην αντισύνοδο του Πόρτο Αλέγκρε;

ΑΠ.: Η επιβεβαίωση ότι τα «ναι» που λέμε είναι εξίσου σημαντικά με τα «όχι».

ΕΡ.: Το κέρδος των «ισχυρών» απέναντι στη διαγραφή του χρέους του Τρίτου
Κόσμου;

ΑΠ.: Δεν θα μιλούσα καν για κέρδος, αλλά για κοντόφθαλμη βουλιμία.

ΕΡ.: Σύνοδοι Κορυφής των Ευρωπαίων ηγετών, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο,
Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, Παγκόσμια Τράπεζα, «G8». Ο «εχθρός»
περιορίζεται σε κτίρια και συνόδους;

ΑΠ.: Στο Σιάτλ η διάλυση της Συνόδου ήταν επιτακτική γιατί μόνον έτσι θα
πάγωναν μια σειρά από καταστροφικά σχέδια συμφωνιών. Σε άλλες περιπτώσεις, η
αμφισβήτηση των Συνόδων αποτελεί απλώς την κορυφή του παγόβουνου.

ΕΡ.: Ποιος είναι ο τελικός προορισμός;

ΑΠ.: Είναι ακόμη κάπως νωρίς για κοινό τελικό προορισμό. Ο διεμβολισμός της
ηγεμονίας του νεοφιλελευθερισμού μπορεί να αποδειχθεί ρεαλιστικός ενδιάμεσος
στόχος, αν οι κινητοποιήσεις συνεχίσουν να αποσπούν τη συμπάθεια του μέσου
πολίτη.

ΕΡ.: Πρόκειται για μια νέα Διεθνή, για ένα κίνημα ή για ετερόκλητους ανθρώπους
που αντιστέκονται;

ΑΠ.: Συνάντηση διαφορετικών κινημάτων και ρευμάτων που ανακαλύπτουν
παράλληλους στόχους.

ΕΡ.: Σε τι διαφέρει από αντίστοιχες προσπάθειες του παρελθόντος;

ΑΠ.: Όσο διαφέρουν οι Ζαπατίστας από τους Βιετκόνγκ.

ΕΡ.: Κάποιοι μιλούν για ανάσα ζωής για τον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς. Μήπως
όμως τα όρια των πολιτικών ιδεολογιών είναι ξεπερασμένα ανάμεσα σε ένα τέτοιο
πλήθος;

ΑΠ.: Η ανάσα ζωής αφορά περισσότερο στις ευαισθησίες της κοινωνίας παρά στους
οργανωμένους φορείς. Τα όρια των πολιτικών ρευμάτων διατηρούν το νόημά τους ως
αφετηρίες συζητήσεων για τις εναλλακτικές λύσεις.

ΕΡ.: Συνδικάτα, άνεργοι, άστεγοι, αριστεροί, αντιεξουσιαστές, οικολόγοι,
αντιρατσιστές… Η κοινή συνισταμένη υπάρχει;

ΑΠ.: Αλλού ναι, αλλού ακόμη όχι. Το νήμα βρίσκεται, σιγά σιγά, μέσα από την
αμφισβήτηση του νεοφιλελευθερισμού και τη συνάντηση σε επιμέρους ζητήματα.

ΕΡ.: Η ματαίωση της Συνόδου της Παγκόσμιας Τράπεζας στη Βαρκελώνη τον Ιούνιο
είναι η πρώτη «νίκη»;

ΑΠ.: Πρώτη νίκη ήταν η ματαίωση της πολυμερούς συμφωνίας για τις επενδύσεις το
1998. Επόμενη μεγάλη νίκη ήταν το Σιάτλ.

ΕΡ.: Μολότοφ και πέτρες από τη μία, σφαίρες και κλομπ από την άλλη. Ψυχολογία
νίκης ή σκεπτικισμός μετά το Γκέτεμποργκ;

ΑΠ.: Το μεγαλύτερο μέρος των διαδηλωτών ήταν και είναι μη βίαιο. Οι
συγκρούσεις στο Γκέτεμποργκ πυροδοτήθηκαν από απρόκλητες επιδρομές της
αστυνομίας.

ΕΡ.: Είναι θεμιτό να αποκλειστούν οι ακραίες τάσεις στο όνομα μιας ειρηνικής
διαμαρτυρίας;

ΑΠ.: Μέχρι τώρα οι διαφορετικές απόψεις υλοποιούνται χωριστά. Δεν βλέπω γιατί
να μη συνεχίσουμε έτσι.

ΕΡ.: «Φρούριο» η Γένοβα, όπως ακούγεται. Ποια η απάντηση των 100.000
διαδηλωτών;

ΑΠ.: Η φράση θυμίζει το «Ευρωπαϊκό Φρούριο» των ναζιστών του 1942-45.

ΕΡ.: Ποιες είναι οι «αποσκευές» σας στο ταξίδι για τη Γένοβα;

ΑΠ.: Αισιοδοξία, ανοιχτή διάθεση, χαρά για τη συμμετοχή σε κάτι σημαντικό.