Για θυμήσου…

Οι τρεις κορυφαίοι σπορ-κάστερς την περίοδο 1950 – 1957. Αριστερά: Μιχαήλ Γιαννακάκος. Όταν τον άκουγες, νόμιζες ότι έβλεπες εικόνα στο γήπεδο. Στο μέσον: Νίκος Μουρκάκος. Ποδοσφαιρική γνώση, αμεσότητα και ειλικρίνεια. Δεξιά: Νίκος Φώσκολος. Πάθος, σασπένς, χιούμορ και μοναδική ακρίβεια στις περιγραφές

Εικόνες συγκλονιστικές. Φάσεις, γκολ, ιαχές από τα ερτζιανά. Η μαγεία του
ποδοσφαίρου στα ξερά γήπεδα. Περιγραφές που κρατούν κομμένες τις ανάσες σε όλη
την Ελλάδα. Οι φωνές των ραδιοσχολιαστών συνάρπαζαν τα εκατομμύρια ακροατών το
απόγευμα κάθε Κυριακής, όταν το ποδόσφαιρο ήταν η μεγάλη γιορτή της εβδομάδας.
Και οι σπουδαίοι σπορ-κάστερς είχαν τον πρώτο λόγο.

Πρωτοπόρος στις μεταδόσεις μετά το 1945 ο Χρήστος Σβολόπουλος. «Μάγος» στις
συγκλονιστικές περιγραφές ο Μιχαήλ Γιαννακάκος. Άρχισε το 1949 από το ΕΙΡ
(σημερινή ΕΡΑ). Παράλληλα ξεκινούσε και ο Νίκος Μουρκάκος από τον ΚΡΣΕΔΕ
(Κεντρικό Ραδιοφωνικό Σταθμό Ενόπλων Δυνάμεων Ελλάδας, σήμερα ΕΡΑ Σπορ). Και
οι δύο ήταν ταυτόχρονα διευθυντές Μελετών και Προγράμματος στους δύο
ραδιοσταθμούς.

Εκτός συναγωνισμού ­κατά γενική παραδοχή­ ο Μιχαήλ Γιαννακάκος, που έφυγε από
τη ζωή το 1983. Με πάθος και ζωντάνια κάθε Κυριακή μετέδιδε τον σπουδαιότερο
ποδοσφαιρικό αγώνα. Οι φίλαθλοι σε όλη την Ελλάδα, σε καφενεία, σπίτια και
αυτοκίνητα και σε κάθε σημείο όπου βρίσκονταν, ήταν καρφωμένοι στα ραδιόφωνά
τους. Ο Γιαννακάκος, γλαφυρός, σαφής και αντικειμενικός, κατάφερνε πάντα να
ηλεκτρίζει το ακροατήριο.

Η ακροαματικότητα του ΕΙΡ από τις μεταδόσεις ποδοσφαιρικών αγώνων έφτανε στα
ύψη. Ενώ ο ανταγωνιστικός σταθμός των Ενόπλων Δυνάμεων προχωρούσε στην
καινοτομία να μεταδίδει τρεις αγώνες κάθε Κυριακή. Εκτός του Νίκου Μουρκάκου
μετέδιδαν και οι ­τότε­ αθλητικοί συντάκτες Κώστας Σισμάνης και Γιώργος
Μπέρτσος. Για μικρό διάστημα μετέδιδε και ο Διονύσης Τζεφρόνης.

Παρ’ όλ’ αυτά ο Γιαννακάκος παρέμενε ασυναγώνιστος. Τότε ο Νίκος Μουρκάκος
(στη δεκαετία του 1950) ως διευθυντής του ΚΡΣΕΔΕ, αξιοποιεί τον ταλαντούχο
(πρώην έφεδρο ανθυπολοχαγό) Νίκο Φώσκολο ως σπορ-κάστερ. Ήταν η «χρυσή λύση».
Ετοιμόλογος, έξυπνος, γρήγορος, ακολουθούσε το περιγραφικό στυλ του
Γιαννακάκου, αλλά είχε καθαρά δική του προσωπικότητα.

Μεταξύ 1954 – 1956 ο Μουρκάκος και ο Γιαννακάκος, που μετέδιδαν αγώνες,
κατείχαν ηγετικές θέσεις (γενικού αρχηγού και αντιπροέδρου, αντίστοιχα) στη
δυνατή ομάδα του Εθνικού Πειραιά.

Επί τέσσερα χρόνια ο ραδιοσταθμός των Ενόπλων με τον Νίκο Φώσκολο στις
περιγραφές είχε πλησιάσει σε ακροαματικότητα το ΕΙΡ του Γιαννακάκου. Οπότε το
1963 ο Φώσκολος, με ανεπτυγμένο και καταξιωμένο συγγραφικό έργο (θέατρο,
κινηματογράφος, ραδιόφωνο), ανακαλείται με την ιδιότητα του σπορ-κάστερ στο
ΕΙΡ, γιατί οργανικά ανήκε στο θεατρικό τμήμα του σταθμού. Έτσι από το 1963 ως
το 1967 το ΕΙΡ διαθέτει το αχτύπητο «δίδυμο» Γιαννακάκος – Φώσκολος και ο
σταθμός Ενόπλων συνεχίζει με τον Μουρκάκο, ενώ εμφανίζονται και διακρίνονται
ως σπορ-κάστερς οι Στάθης Γαβάκης, Βασίλης Κοντοβαζαινίτης και ο Βασίλης
Γεωργίου, ο οποίος συνεχίζει μέχρι σήμερα να μεταδίδει αγώνες με το ίδιο
ανεξάντλητο κέφι από τα μικρόφωνα της ΕΡΑ Σπορ.