ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Θα σφίξει η ζώνη;

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από τα Μεσόγεια: το φάντασμα του σχεδίου πόλεως.
Τα αυτοκίνητα τρομαγμένα χώνονται στη στενή ασφάλτινη λωρίδα κυκλοφορίας που
παίζει ρόλο λεωφόρου ανάμεσα στην πρωτεύουσα και τα προάστιά της. Δηλαδή
υπάρχει περίπτωση να αποκτήσουν πεζοδρόμιο τα μέρη αυτά, τα τόσο παρθένα και
ανέγγιχτα από εκσυγχρονιστικές επιθέσεις;

Και το οικόπεδο που έχει περιφραχθεί σύρριζα στον στενό αυτό δρόμο με
κοτετσόσυρμα, υπάρχει τάχα φόβος να χάσει κανένα τετραγωνικό μέτρο στο μήκος
του; Οι πεζοί, που έχουν μάθει τόσο ωραία να υπερίπτανται στο ελάχιστο
χαντάκι, να περπατάνε στο ένα πόδι άκρη άκρη, και γενικώς να επιβιώνουν σε
δύσκολες συνθήκες, υπάρχει κίνδυνος να ξεχάσουν αυτή την τέχνη και να
συνηθίσουν σε τίποτα πολυτέλειες, οπότε άντε μετά να τους μαζέψεις;

Τόση αυθόρμητη ανάπτυξη, τόση φυσιολογική εξάπλωση δεκαετιών, απειλείται από
τοπογράφους και πολεοδόμους και άλλους τέτοιους αποφοίτους ΑΕΙ, που εντάξει,
τους σπουδάσαμε, αλλά πρέπει να τους υφιστάμεθα κιόλας; Κι αυτά τ’ αυτοκίνητα
που μόνο να κυκλοφορούν πρέπει, γιατί να σταθμεύσουν δεν προβλέπεται, πού θα
κρυφτούν και δεν θα τα βλέπουμε να χρωματίζουν τα καλοκαίρια και τις διακοπές
μας;

Πώς θα ζήσουν οι καφετέριες που προσφέρουν πάρκινγκ στο διπλανό οικόπεδο μόνο
για πελάτες; Τι πάει να πει «ζώνη περιαστικής κατοικίας» και «ζώνη Θ2
αναψυχής»; Αμ, η ζώνη μέσης προστασίας τοπίου τι σημαίνει;

Τι μπαίνει στη μέση και τι στην άκρη; Έχει πεζοδρόμιο η μέση προστασία;
Χαμένοι χώροι, σπατάλη γης. Η αναψυχή μας ήταν να φανταζόμαστε απέραντα τα
Μεσόγεια και παραδομένα, μέση γη χωρίς άκρη. Αν γίνει ποτέ σχέδιο πόλεως πριν
από την πόλη, παθαίνουμε πολιτιστικό σοκ.