ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Ελαφρόμυαλο πνεύμα

Του Αγίου Πνεύματος θα έπρεπε κανονικά τα άχρηστα περιστέρια αυτής της πόλης
να κάνουν κάτι έξυπνο, να πάνε να σταθούν πάνω από τα κεφάλια όσων παιδεύονται
με τη γνώση και να τα γεμίσουν, διά της επιφοιτήσεως, με όλα τα απαραίτητα.
Έπειτα από μια μέρα λατρείας του πνεύματος και όλων των αποσκευών αυτού ­ μα
είναι απίστευτο πόσες αποσκευές χρειάζεται το άτιμο, τι κουβαλάει συνεχώς κι
όλο φορτώνεται, ενώ όλο υπόσχεται πώς θα ελαφρώσει ­ να ξημερώσει η μέρα της
πανσοφίας. Αντί γι’ αυτό εμφανίστηκε άνεμος, νοτιοανατολικός που γύρισε σε
βορειοδυτικό, τρελό πνεύμα, εναντίον κάθε πνευματικής προσπάθειας. Έπνεε
μανιασμένα σε δρόμους και πλατείες, σήκωσε όλους τους ανάλαφρους πολίτες και
τους πήγε κάπου μακριά, άδειασε τον τόπο από νορμάλ ανθρώπους, άφησε μόνο τους
πολύ βαρείς, ή αυτούς που κάτι κουβαλούσαν και δεν σηκώνονταν με τίποτα. Κι
όσους απόμειναν τους χτυπούσε πότε με ριπές ξερών φύλλων, χαρτιών, κουρελιών
από συσκευασίες τσιπς, παγωτών, κακάο με γάλα, καλαμάκια, κεσεδάκια, πλαστικά
μπουκάλια που κροτάλιζαν.

Στροφή, καινούργια σοδειά. Κλαριά σπασμένα σκούπιζαν τους δρόμους μάταια, άλλη
μια στροφή κι ο αέρας τα έδειχνε σ’ όποιον είχε ξεφύγει, μαζί με το νόημα του
αστικού τοπίου, που το είχε ξεκολλήσει από κάπου, το είχε πάρει μαζί του και
το έσερνε, διαλυμένο. Αέρας παράλογος, ταραγμένος από τα καινούργια ζεστά
ρεύματα που παράγονται στο θερμοκήπιο και τρελαμένα τρέχουν να πάρουν τη σωστή
θέση, ξηλώνοντας κάγκελα, προφυλάξεις, καταφύγια, τη γνώση της φυσικής, την
πρόβλεψη των συνεπειών.

Ευτυχώς τη νύχτα πέφτει κι επιστρέφει τους απαχθέντες στη σωστή θέση, λιγότερο
σοφούς, αλλά τουλάχιστον έτοιμους να γεμίσουν ξανά την πόλη και να της δώσουν νόημα.