ΡΙΠΕΣ Προκλήσεις

ΑΝ τα είκοσι χρόνια από την ένταξή μας στην Ευρώπη δικαιολογούν την
αναδρομή στο παρελθόν…

Η ΧΘΕΣΙΝΗ παρέμβαση του Γάλλου πρωθυπουργού κατά των γερμανικών
προτάσεων για ευρωκυβέρνηση, επιβάλλει τον προβληματισμό για το μέλλον…

ΑΚΟΜΑ μάλιστα περισσότερο καθώς αν τότε υπήρχε μια Κοινότητα πολύ
λιγότερων ­ σε σχέση με σήμερα ­ κρατών…

ΑΥΡΙΟ η ακόμα περισσότερο διευρυμένη Ένωση θα βρίσκεται μπροστά σε
άλλες ­ και μεγαλύτερες ­ προκλήσεις.

ΚΑΙ καθώς το τότε όραμα της «Ευρώπης των Λαών» ασφαλώς δεν έχει
προωθηθεί…

Η ΕΠΙΚΛΗΣΗ του ακούγεται σήμερα περισσότερο ως εξορκισμός των άτεγκτων
νόμων της παγκοσμιοποίησης που προχωρεί…

ΣΠΡΩΧΝΟΝΤΑΣ στο περιθώριο και αυτήν τη βούληση των λαών.

ΓΙΑΤΙ η «Ευρώπη των δύο ταχυτήτων» δεν αποτελεί παρελθόν, αλλά υπάρχει
και σήμερα…

ΟΠΩΣ υπάρχει και το «διευθυντήριο των μεγάλων» με την κυρίαρχη θέση του
ανάμεσα στα κράτη-μέλη…

ΓΙΑ να θυμίζει πόσο μακρύς ­ και αβέβαιος ­ είναι ο δρόμος της
ισοτιμίας όλων…

ΚΑΙ της κατοχύρωσής της μέσα στους σχεδιασμούς μιας ­ νεφελώδους όσο
και επικίνδυνης ­ «ομοσπονδιακής» προοπτικής.

ΚΑΙ αν μάλιστα θυμηθούμε πως η ενίσχυση των αντιπροσωπευτικών θεσμών
της Ενωμένης Ευρώπης σκοντάφτει στην απροθυμία των μεγάλων…

ΤΟΤΕ η συζήτηση για την Ευρώπη του μέλλοντος επιβάλλεται να ανοίξει και
σε θεσμική βάση.

ΜΗΠΩΣ και όλοι καταλάβουμε και πού πηγαίνουμε και ιδίως (!) πού πρέπει
να πάμε.