Και αυτά είναι ναρκωτικά!

«Άσε κάτω αυτό το ύποπτο φλιτζάνι καφέ που κρατάς, κυρία μου,
συλλαμβάνεσαι! Γιατρέ, κατηγορείστε για χορήγηση ναρκωτικών, τι έχετε να
απαντήσετε σε αυτό; Η αστυνομία ύστερα από επιδρομή σε τοπικά μπαρ και κάβες
εξάρθρωσε σπείρα που διακινούσε “ναρκωτικά” αξίας πολλών εκατομμυρίων».

Το εξώφυλλο του βιβλίου του Μάικ Ροκ

Μιαν άλλη άποψη για τα ναρκωτικά παρουσιάζει ο Άγγλος Μάικ Ροκ, στο βιβλίο του
«Η αλήθεια για τα ναρκωτικά» που θα κυκλοφορήσει σε λίγες ημέρες στη χώρα μας.

Πρόκειται για μια αναλυτική περιγραφή διαφόρων ουσιών, νόμιμων και παράνομων.
Η προέλευσή τους, ο τρόπος με τον οποίο επιδρούν στον άνθρωπο, το κόστος και η
αντιμετώπισή τους από τη σύγχρονη κοινωνία είναι μερικά από τα περιεχόμενα του
βιβλίου, τα οποία πηγάζουν από προσωπική εμπειρία αλλά και από συζητήσεις του
συγγραφέα με χρήστες ουσιών.

«Όλα τα ναρκωτικά θα έπρεπε να απαγορεύονται», υποστηρίζει ο συγγραφέας. Και
δεν εννοεί μόνο τις ουσίες που ήδη κυκλοφορούν και διακινούνται παράνομα αλλά
και ουσίες που προκαλούν εξάρτηση ενώ κυκλοφορούν ελεύθερα στις περισσότερες
κοινωνίες του σύγχρονου κόσμου. «Πόσο έκπληκτη θα έμενε μια κυρία, αν
βασανιζόταν η ίδια από συμπτώματα στέρησης επιχειρώντας να σταματήσει τη χρήση
των ηρεμιστικών που της έγραψε ο γιατρός της ως “ένα μικρό βοήθημα για την
καταπολέμηση του άγχους”…»

Το βιβλίο περιγράφει ακόμη όλες τις ουσίες που είναι σήμερα γνωστές με τον όρο
«ναρκωτικά» αλλά και σκευάσματα που χορηγούνται νόμιμα με ιατρική συνταγή και
ταυτόχρονα κυκλοφορούν στη μαύρη αγορά. «Ό,τι κι αν προσφέρει αυτή η ουσία,
ζητεί περισσότερα σαν αντάλλαγμα. Αποτελεί κίνδυνο για την ελευθερία της
θέλησης. Μπορεί να γίνει το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή του χρήστη και να τον
σκλαβώσει», είναι η περιγραφή της ηρωίνης που όμως δεν φαίνεται, κατά τον
συγγραφέα, να διαφέρει ουσιαστικά από τη νικοτίνη. «Είναι σχεδόν αδύνατο να
βρει κανείς κάποια ουσία που να προκαλεί εξάρτηση σε μεγαλύτερο βαθμό από τον
καπνό. Ο καπνός όμως παραμένει μια σημαντική πηγή φορολογικού εισοδήματος…»,
αναφέρει στην «αλήθεια για τα ναρκωτικά», με χαρακτηριστικό παράδειγμα το
«γεγονός πως κάθε χρόνο πεθαίνουν από το κάπνισμα περισσότεροι Αμερικανοί από
όσους σκοτώθηκαν συνολικά στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και στους Πολέμους της
Κορέας και του Βιετνάμ».

Και ενώ «η παραγωγή ενός κιλού καπνού δεν έχει τεράστια διαφορά από την
παραγωγή της αντίστοιχης ποσότητας μαριχουάνας, η δεύτερη μπορεί να κοστίζει
40 φορές περισσότερο από τον καπνό».

Την ίδια στιγμή, εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο είναι εξαρτημένοι από την
καφεΐνη «αλλά οι περισσότεροι δεν το συνειδητοποιούν, γιατί δεν τη σταματάνε
ποτέ, ώστε να διαπιστώσουν τη στέρηση». Ο συγγραφέας αναφέρει μάλιστα πως «οι
γνώσεις που απαιτούνται για να παράγει κανείς ένα κιλό κοκαΐνης είναι ίδιες με
αυτές που χρειάζονται για ένα κιλό στιγμιαίου καφέ». Ο συγγραφέας ξεχωρίζει
τρεις κατηγορίες ουσιών, ανάλογα με την εξάρτηση που προκαλούν. Την ίδια
στιγμή κάνει και μερικές ιστορικές αναφορές στη χρήση ουσιών. «Το 1864
παρασκευάζονται τα πρώτα βαρβιτουρικά… ενώ το 1903 η καφεΐνη χρησιμοποιείται
ως υποκατάστατο της κοκαΐνης στη συνταγή της Κόκα-Κόλα». Από το 1870 μέχρι το
1915 «ο φόρος των αλκοολούχων ποτών αποτελούσε το 1/2 των δημόσιων εσόδων
φορολογίας στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ενώ το 1928 (στη διάρκεια της
ποτοαπαγόρευσης) το ιατρικό επάγγελμα κερδίζει περίπου 40 εκατομμύρια δολάρια
τον χρόνο χορηγώντας ουίσκι με συνταγή».

«Δεν υπάρχει ουσία που να προκαλεί μεγαλύτερη εξάρτηση από τη νικοτίνη», αναφέρει ο Μάικ Ροκ στο βιβλίο του «Η αλήθεια για τα ναρκωτικά». Ναρκωτικά θεωρεί ο συγγραφέας και όλες τις ουσίες, νόμιμες ή παράνομες, που προκαλούν εξάρτηση (δεξιά)

Η «αλήθεια για τα ναρκωτικά» αναφέρεται όμως και σε ένα διαφορετικό
«φτιάξιμο». «Υπάρχουν στον κόσμο πολλές ουσίες που αλλάζουν τον τρόπο με τον
οποίο βλέπουμε τα πράγματα και το πώς αισθανόμαστε. Υπάρχουν όμως και μέθοδοι
που αλλάζουν την αντίληψη για τη ζωή, χωρίς να περιλαμβάνουν τη χρήση ουσιών».
Μιλώντας για το «φτιάξιμο» της ζωής, ο συγγραφέας του βιβλίου δεν επιχειρεί να
πείσει τους ήδη εξαρτημένους ότι βρέθηκε η λύση. Δίνει όμως «μερικές ιδέες» με
τις οποίες βοηθείται η παραγωγή των φυσικών ενδορφινών στον άνθρωπο, ώστε οι
ουσίες να μη γίνονται απαραίτητες. Με τις απαραίτητες προφυλάξεις «για την
αποφυγή προβλημάτων ακοής, η μουσική μπορεί να προκαλέσει συναισθήματα χαράς,
γέλιου ή και μελαγχολίας». Ανάλογη επίδραση έχουν, κατά τον συγγραφέα, οι
τέχνες, ο διαλογισμός ή η γιόγκα. Την ίδια στιγμή, «η άθληση συνοδεύεται από
έκκριση ενδορφινών και αδρεναλίνης και προσφέρει φυσικό “ανέβασμα”. Και από τη
στιγμή που υπάρχουν όλων των ειδών τα αθλήματα, από αυτά που απαιτούν έκρηξη
φυσικής δραστηριότητας μέχρι αυτά που είναι πιο χαλαρά, μπορούν να
ευχαριστηθούν πολλοί». Με τα αρχικά «Π.Α.» περιγράφει ο συγγραφέας έναν άλλον
τρόπο για να «φτιαχτεί» κανείς. «Η προσφορά και εκδήλωση αγάπης σε οποιαδήποτε
κατάσταση σε κάνει να νιώθεις καλύτερα. Όσοι το έχουν δοκιμάσει υποστηρίζουν
ότι προκαλεί ανέβασμα που δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτα άλλο». «Στο αίμα
μας κυκλοφορούν κάθε μέρα μικροποσότητες από χημική αναλογία των βασικών
ψυχοτρόπων ουσιών. Οι καταστάσεις της χαράς, της ζωντάνιας, της διέγερσης ή
της ηρεμίας και της ελευθερίας δημιουργούνται από εξωτερικές λειτουργίες, όπως
είναι η ενασχόληση με την τέχνη, τη μουσική ή τον αθλητισμό, αλλά και από τις
λειτουργίες που δείχνουν αγάπη», αναφέρει ο κ. Γιώργος Οικονομόπουλος, ιατρός
με ειδίκευση στις φαρμακευτικές εξαρτήσεις, που προλογίζει το βιβλίο. Θα
κυκλοφορήσει την ερχόμενη εβδομάδα από τις εκδόσεις «Κέδρος».