ΜΑΤΙΕΣ Περιπέτεια

Μένω στο Κουκάκι, ψηλά. Πριν από είκοσι μέρες, ήρθε στη γειτονιά μου, στην οδό
Φράτι, ένα συνεργείο του Δήμου, για την αποχέτευση. Το συνεργείο έσκαψε τον
δρόμο, άλλαξε σωλήνες και, όπως συμβαίνει συχνά σε τέτοιες εργασίες, έκοψε τα
καλώδια του ΟΤΕ! (Κανένας δεν δουλεύει με σχέδια! Αυτοσχεδιασμός που πάει
γόνα!..)

Για ένα διήμερο, η περιοχή μας ήταν χωρίς τηλέφωνα. (Και για δύο εβδομάδες,
δεν μπορούσε να περάσει αυτοκίνητο από την οδό Φράτι. Κόλαση!) Την τρίτη μέρα,
ο ΟΤΕ μάς λυπήθηκε. Τα τηλέφωνά μας άρχισαν και πάλι να λειτουργούν. Αλλά οι
τεχνικοί κάπου τα μπέρδεψαν. Και έτσι, μια τηλεφωνική γραμμή μου έμεινε… από
λάστιχο!

Τηλεφώνησα αμέσως στο Βλαβοληπτικό (άκου λέξη!) Κέντρο Τεχνικής περιοχής Νέου
Κόσμου του ΟΤΕ και αφού περίμενα 18 λεπτά, ώσπου να σηκώσει κάποιος το
ακουστικό, δήλωσα ότι το τηλέφωνό μου με αριθμό τάδε δεν λειτουργεί. Ο
αρμόδιος υπάλληλος σημείωσε τη «βλάβη» και την επομένη, πρωί πρωί, ήρθε στο
σπίτι μου ένας κύριος και άρχισε να ψάχνει, εδώ κι εκεί, επί μισή ώρα, για να
βρει άκρη με τη ζημιά.

Δεν βρήκε τίποτα! «Θα ‘ρθω και αύριο», μου είπε. Πράγματι, την άλλη μέρα
επανήλθε. Άνοιξε κουτιά, έβγαλε κατσαβίδια, επικοινώνησε πολλές φορές με
διάφορους συναδέλφους του στον Νέο Κόσμο και στο τέλος, περιχαρής, μου τόνισε:
«Εντόπισα πού είναι η βλάβη. Οι συνάδελφοι που ασχολήθηκαν με τις γραμμές του
σπιτιού σας άφησαν ένα καλώδιο… μετέωρο! Μην ανησυχείτε, όμως: αύριο η βλάβη
θα αποκατασταθεί».

Την επομένη εμφανίσθηκαν τέσσερις τεχνικοί! Είχαν αυτοκίνητο, σκάλες και τα
απαραίτητα εργαλεία. Άνοιξαν κουτιά και καπάκια έξω από το σπίτι μου, έπιασαν
να τηλεφωνούν στο «κέντρο» κ.λπ. και με έκαναν να καταλάβω ότι… βρίσκονταν
σε καλό δρόμο! Πήγα σε μια δουλειά και όταν επέστρεψα είχαν φύγει. «Εντάξει,
διόρθωσαν τη ζημιά», σκέφτηκα. Αλλ’ αμέσως διαπίστωσα ότι είxε μεν διορθωθεί η
βλάβη, για την οποία είχα ζητήσει τη βοήθεια του «κέντρου», αλλά είχε γίνει
ζημιά σε μια… άλλη γραμμή!

Νέο τηλεφώνημα στο «κέντρο». «Ναι, το βλέπω, έχετε βλάβη», μου δήλωσε ο
υπάλληλος που σήκωσε το ακουστικό, ύστερα από μερικά δευτερόλεπτα. «Αύριο θα
στείλω συνεργείο». «Ευχαριστώ». Αυτό το τηλεφώνημα έγινε το Σάββατο 5 Μαΐου.
Αλλά ως την Τρίτη, συνεργείο δεν είχε εμφανισθεί. Με «γράψανε» κανονικά.
Φυσικά, ξανατηλεφώνησα. Ο υπάλληλος, πολύ ευγενικός, έφριξε με όσα του είπα
και μου υπογράμμισε ότι «αυτά που έγιναν με κάνουν να ντρέπομαι! Αύριο θα
έρθει οπωσδήποτε συνεργείο!».

Και όντως, την Τετάρτη, το μεσημέρι, ήρθε ένας τεχνικός ­Γιάννης Μάρκου, το
όνομά του­ και, επιτέλους, αυτή η περιπέτεια τερματίσθηκε. Ελπίζω οριστικά.