Το Ασφαλιστικό και η Ν.Δ.

Το Ασφαλιστικό και η μείωση των συντάξεων απασχολούν τον κ. Δ.
Ιντζιπέογλου, συνταξιούχο, από την Αρτέμιδα Αττικής:
«Η Νέα Δημοκρατία με τους αντιασφαλιστικούς νόμους του 1990-1993 μάς περιέκοψε
σταδιακά τις συντάξεις μας. Σήμερα παίρνουμε το 50% από αυτά που δικαιούμαστε,
σύμφωνα με τα Καταστατικά των Ταμείων μας. Μας έβαλε εισφορές στη σύνταξη
(πρωτοφανές), εισφορές 25% στα φάρμακα, στα εξωτερικά ιατρεία κ.λπ.
Εδώ και 10 χρόνια, τα ταμεία μάς κλέβουν, συστηματικά και επίσημα, τα χρήματα
που έχουμε συσσωρεύσει σε αυτά επί 30, 35 και 40 χρόνια.
Δηλαδή μειώθηκαν οι δικές μας συντάξεις για να μείνουν αρκετά χρήματα, ώστε να
μη μειωθούν οι συντάξεις αυτών που θα συνταξιοδοτηθούν από εδώ και πέρα ακόμη
και μετά το 2007 (!!!).
Και κανείς δεν μιλάει γι’ αυτή την τρομερή κλοπή που αφορά σε πολλές δεκάδες
χιλιάδες συνταξιοδοτηθέντες πριν από το 1992-93. Ούτε η κυβέρνηση, ούτε τα
φοβερά και τρομερά συνδικάτα, που τηρούν “σιγή ιχθύος”.
Αν λοιπόν βρεθεί, με την επίλυση του κολοσσιαίας δυσκολίας αυτού του
προβλήματος, μαγική λύση, χωρίς να μειωθούν οι συντάξεις των μετά 7 ή 10
χρόνια εξερχομένων, τότε πρώτα απ’ όλα επιβάλλεται να αποκατασταθούν στο
αρχικό ύψος και οι δικές μας συντάξεις».
Ο κ. Ιωάννης Αντωνιάδης από την Καβάλα, με αφορμή σχετικό ρεπορτάζ των
«ΝΕΩΝ» γράφει:
«Θέλω να σας γνωρίσω ότι ο νόμος Σιούφα ήταν πολύ σκληρός και εφαρμόστηκε
αμέσως στους αυτοασφαλιζομένους τουλάχιστον στο Ταμείο Ασφάλισης Εμπόρων,
διότι πώς άλλως μπορεί να χαρακτηρισθεί όταν μετά τριανταπέντε έτη ασφάλισης
στο ως άνω ταμείο, ή 10.500 ημέρες, μου χορηγήθηκε σύνταξη το έτος 1993 63.500
δραχμών, η οποία σήμερα κατέληξε να φτάσει στις 119.700. Ούτε καν την κατώτερη
των 122.430.
Αυτά σας γράφω για να μην κόπτονται οι της Ν.Δ. για τις προτεινόμενες
αποφάσεις στο Ασφαλιστικό του νυν υπουργού Τάσου Γιαννίτση και οι οποίες έχουν
μακρύ χρόνο εφαρμογής. Αυτοί οι της Ν.Δ. τον νόμο Σιούφα του 1992-1993 τον
εφήρμοσαν ευθύς αμέσως και περιέκοψαν τότε τις συντάξεις στους ασφαλισμένους
του ΤΑΕ εκεί που ανήκω δίνοντας συντάξεις πείνας».













