ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Γυναίκες

Ο λόγος στους αναγνώστες:
Ο Μιχ. Κρίσπης, Πάροδος Καλυβίων, Αμαλιάδα, γράφει:
«Τελικά τι απ’ όλα όσα λέγονται και γράφονται είναι η Γυναίκα; Ψηφοφόρος;
(όπως τη θέλουν αυτοί που ασχολούνται με την πολιτική)…, για συντροφιά μιας
στιγμής ή μιας νύχτας; (όπως τη θέλουν και τη βλέπουν οι φαλλοκράτες)…, το
μισό του Ουρανού; (όπως τη θέλουν και τη βλέπουν οι ποιητές και πνευματικοί
άνθρωποι)…, σύμβολο του σεξ και της ρηχής καθημερινότητας; (όπως τη θέλουν
οι μόδιστροι και οι εμπορευόμενοι τα γυναικεία είδη)… ή μήπως καθ’ όλα ίση
με τον άνδρα; (όπως τη βλέπουν και θέλουν να είναι οι υπέρμαχοι του
φεμινισμού)!!!
Εγώ θα σταθώ στην απάντηση που έδωσε ένας επιστήμων στους συναδέλφους του
(όπως μου διηγήθηκαν ή διάβασα δεν θυμάμαι καλά) όταν σε μια παρέα
(επιστημόνων διαφόρων επαγγελμάτων) είχε φουντώσει για τα καλά ο σχολιασμός
του θηλυκού γένους. Ο καθένας έλεγε το κοντό του και το μακρύ του για τις
γυναίκες. Οπότε κάποιος παρατήρησε ότι ένας από την παρέα καθόταν σιωπηλός και
άκουγε μόνο. “Ε τι λες, εσύ Δημήτρη, δεν έχεις δική σου γνώμη; ” “Να σου πω”,
απάντησε ο Δημήτρης, “θα έλεγα κι εγώ… πολλά για τις γυναίκες αν η μάνα μου
δεν ήτανε γυναίκα”!!! Και ο ερωτών μουγκάθηκε. Μ’ αυτή την ιστορία δεν θέλω να
υπερτονίσω τον πράγματι μοναδικό ρόλο της μητρότητας της γυναίκας. Αλλά όπως
και να το κάνουμε είναι ο μοναδικός ρόλος της γυναίκας που δεν χωράει κριτικές
και αμφισβητήσεις και μπροστά στον οποίο όλοι υποκλινόμαστε!!! Το μεγάλο λάθος
της γυναίκας είναι ότι “στη μάχη” της για την ισότητα που αναμφισβήτητα
δικαιούται κάνει πολλά λάθη και υπερβολές: α) αντέγραψε από συμπεριφορά,
ντύσιμο, μέχρι και το ολέθριο και θανατηφόρο (όπως και εσύ ο ίδιος
γνωρίζεις)… κάπνισμα των ανδρών!!! β) στους νέους ρόλους της και επαγγέλματα
που διεκδικεί, χρησιμοποιεί τη θηλυκότητα ή σεξουαλικότητα (άσχετα αν μ’ αυτό
επιτυγχάνει ή όχι στην καθιέρωσή της). Όταν όμως καθιερώνεται σαν σεξουαλικό
σύμβολο, τότε εκφράζει τη δυσαρέσκειά της, γιατί στο επαγγελματικό ή κοινωνικό
της περιβάλλον καθιερώθηκε μ’ αυτό… ενώ διαθέτει και άλλα προσόντα. Π.χ.
μορφωτικά ή πνευματικά!!!
Ποτέ στη ζωή μου δεν είδα ή μεταχειρίστηκα τη γυναίκα σαν είδος β’ κατηγορίας.
Αυτό όμως δεν με εμποδίζει να απαιτώ από τη γυναίκα να μη μπερδεύει και
εκπέμπει στο επαγγελματικό της περιβάλλον υπερβολική φιλαρέσκεια και
καλλωπισμό».













