ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Αγωνιστές

Ο λόγος στους αναγνώστες

Ο Μιχ. Παπαζήσης, Ξάνθου 5, Αθήνα, γράφει:

«Στο φύλλο της 5ης Μαρτίου 2001 “ΤΩΝ ΝΕΩΝ” και στην έγκριτη στήλη σας “Ματιές”
διαπιστώνετε ότι σ’ αυτόν τον τόπο, όσο πάμε, όλο και περισσότερο ξεχνάμε
ονόματα, σύμβολα, αγώνες και θυσίες του λαού μας στα δύσκολα χρόνια της
ξενικής κατοχής. Επικαλείσθε, για παράδειγμα, μεταξύ άλλων, και ένα ιστορικό
γεγονός, την απελευθέρωση των κρατουμένων των Φυλακών Λιβαδειάς, τον Μάρτη του
1943, την οποία αποδίδετε αποκλειστικά και μόνον στον Δ. Δημητρίου – Νικηφόρο.

Για την παραπάνω επιχείρηση απελευθέρωσης των κρατουμένων έχει γραφεί η
αλήθεια, την οποίαν προφανώς δεν έχετε υπόψη σας. Η επιτυχία του εγχειρήματος
οφείλεται στην αξιόλογη ΕΑΜική οργάνωση της Λιβαδειάς, η οποία τότε
απαρτιζόταν από γενναίους αγωνιστές, όπως ο αγρονόμος Σεραφείμ Κοσόρας
(Πελοπίδας), ο Χρήστος Κανάκης, γραμματέας της Επιτροπής Πόλης Λιβαδειάς και ο
Γιάννης Πατής (Γαλανός), υπεύθυνος του ΕΑΜ, της επαρχίας Λιβαδειάς. Αυτοί
κατέστρωσαν το σχέδιο απελευθέρωσης κατά τρόπο αριστοτεχνικό, έχοντας
κατορθώσει προηγουμένως να μυήσουν τους δεσμοφύλακες (ορισμένοι εκ των οποίων
ακολούθησαν τους απελευθερωθέντες). Η επιτυχία του σχεδίου ήταν ότι 60-70
περίπου κρατούμενοι φυγαδεύτηκαν χωρίς να γίνει τίποτε αντιληπτό, ακριβώς για
τον λόγο ότι όλοι οι φύλακες ήσαν μυημένοι στην οργάνωση του ΕΑΜ.

Το ένοπλο τμήμα, οι 25 αντάρτες του Δ. Δημητρίου-Νικηφόρου, τους οδήγησαν στα
βουνά χωρίς να χρειασθεί να ρίξουν έστω και μια τουφεκιά.

Για να ολοκληρωθεί η ιστορική αφήγηση της απόδρασης αυτής θα πρέπει να
σημειωθεί ότι εκ των προαναφερθέντων τριών στελεχών, ο μεν Κοσόρας, λίγες
μέρες μετά το εγχείρημα, στον δημόσιο δρόμο Λιβαδειάς – Θηβών συναντά δυο
Ιταλούς στρατιώτες, που είχαν συλλάβει μια νεαρή αγρότισσα με πρόθεση να την
κακοποιήσουν. Τους σκοτώνει επιτόπου και βγαίνει στο βουνό, πολεμώντας ηρωικά
στις τάξεις του ΕΛΑΣ, ο δε Πατής (Γαλανός) πολέμησε στον εφεδρικό ΕΛΑΣ και στο
δεύτερο αντάρτικο. Και οι δύο καταδικάστηκαν από το Στρατοδικείο σε θάνατο και
εκτελέστηκαν το 1948.

Είμαι βέβαιος ότι η εφημερίδα σας που συχνά φιλοξενεί άγνωστες ώς τώρα
μαρτυρίες από την Εθνική Αντίσταση, αλλά και εσείς προσωπικά, με δεδομένη την
αντικειμενικότητα και συνέπεια που σας διακρίνει, θα θελήσετε να
αποκαταστήσετε την αλήθεια.

Από τα αποστελλόμενα φύλλα της αντιστασιακής εφημερίδας ΑΣΚΡΑΙΟΣ του Αλέκου
Ζωγράφου (Λαοκράτη) μπορείτε να έχετε συμπληρωματικές πληροφορίες σχετικά με
τα παραπάνω και για την ηρωική δράση των αφανών αγωνιστών (περίπτωση του
ταγματάρχη Πεζικού Μιχάλη Παπαζήση, Διοικητού του 2ου Συντάγματος της ΙΙ
Μεραρχίας του ΕΛΑΣ)!..».