Στη μαύρη λίστα του Τειρεσία 1.500.000 Έλληνες

Περισσότερα από 5.000.000 ηλεκτρονικά αρχεία έχουν δημιουργηθεί σήμερα από τις
αρμόδιες υπηρεσίες του Τειρεσία που λειτουργεί ως το «μάτι» και το «αυτί» των
τραπεζών ­ κι όχι μόνο ­ κατά τις συναλλαγές τους με τους πελάτες τους,
ιδιώτες, αλλά και νομικά πρόσωπα. Για την ακρίβεια, υπολογίζεται ότι τα αρχεία
αυτά (σ.σ. τα οποία η διοίκηση του Τειρεσία αποφεύγει, μετά βδελυγμίας, να
χαρακτηρίζει «φακέλους», έστω και ηλεκτρονικούς) φτάνουν σήμερα στα περίπου
5.500.000, από τα οποία όμως μόλις τα 1.500.000 έχουν «υλικό», κοινώς
περιεχόμενο. Τα υπόλοιπα είναι «λευκά» και έχουν δημιουργηθεί με την προοπτική
να χρησιμοποιηθούν, μόνο στην περίπτωση που υπάρξει ανάγκη. Κατά συνέπεια, δεν
είναι λίγοι εκείνοι οι οποίοι σήμερα έχουν αρχείο στον Τειρεσία, παρά το
γεγονός ότι ουδέποτε έχουν υποπέσει σε κάποιο ατόπημα σε ό,τι αφορά τις
τραπεζικές τους συναλλαγές. Απλά υπάρχει εκεί, για να χρησιμοποιηθεί στην
περίπτωση που στο μέλλον υπάρξει ανάγκη. Αν όμως τα 4.000.000 αρχεία του
Τειρεσία είναι «λευκά», τα υπόλοιπα εμφανίζουν «κόκκινο» κάθε φορά που ένα
πιστωτικό ίδρυμα, μία εταιρεία έκδοσης καρτών ή μία εταιρεία leasing και
factoring, καθώς, τέλος, και μία αρμόδια αρχή του Δημοσίου, ανατρέξει στο
περιεχόμενό τους, κατά τις συναλλαγές τους με το κοινό (π.χ. Εφορίες κ.λπ).
Στο σημείο αυτό θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι οι φορείς που αναφέρθηκαν
παραπάνω δεν είναι ενδεικτικοί, αλλά εκείνοι που αυστηρώς έχουν προσδιορισθεί
ότι διαθέτουν τη δυνατότητα να αντλούν στοιχεία από τα αρχεία του Τειρεσία. Κι
όπως τονίζεται κατηγορηματικά από τις αρμόδιες διοικητικές αρχές του
τελευταίου, όλα τα παραπάνω τελούν εν πλήρει γνώσει της Αρχής για την
προστασία των προσωπικών δεδομένων.

Ποια όμως είναι τα οικονομικά – τραπεζικά ατοπήματα τα οποία ενδιαφέρουν
σήμερα τον Τειρεσία και καταγράφονται στα αρχεία του; Και στην προκειμένη
περίπτωση υπάρχει λίστα η οποία τηρείται αυστηρά και η οποία αποτελείται από
τις ακάλυπτες επιταγές, τις διαμαρτυρημένες συναλλαγματικές, τις κατασχέσεις,
τους πλειστηριασμούς, τις υποθήκες και τις προσημειώσεις. Για την άντληση των
στοιχείων που ενδιαφέρουν έχει στηθεί ένα ολόκληρο δίκτυο, στο οποίο
συμμετέχουν πέραν των τραπεζών, τα υποθηκοφυλακεία και τα δικαστήρια. Όλοι οι
παραπάνω υποχρεούνται κάθε φορά που εντοπίζουν μία από τις παραπάνω
περιπτώσεις να ενημερώνουν τις αρμόδιες υπηρεσίες του Τειρεσία, οι οποίες, με
τη σειρά τους, ενημερώνουν το αρχείο του «δράστη». Η εικόνα που περιγράφεται
λίγο απέχει από το να χαρακτηριστεί οργουελική, αλλά αποτελεί γεγονός, πάνω
στο οποίο στηρίζεται σήμερα, εν πολλοίς, η λειτουργία του χρηματοπιστωτικού
συστήματος ή, τουλάχιστον, ενός μεγάλου μέρους του. Το ηλεκτρονικό «μάτι» του
Τειρεσία παρακολουθεί και καταγράφει τις παρασπονδίες οι οποίες ανασύρονται
στην επιφάνεια κάθε φορά που ένας από τους νόμιμους δικαιούχους (σ.σ. οι
οποίοι αναφέρθηκαν παραπάνω) ζητήσει να κάνει χρήση των στοιχείων που τις
αποδεικνύουν.

Στο σημείο αυτό πάντως θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι η κατάσταση αυτή δεν
διαιωνίζεται, από τη στιγμή που ο ιδιώτης ή το φυσικό πρόσωπο που διέπραξε
κάποιο από τα προβλεπόμενα οικονομικά «εγκλήματα» φροντίσει να το
τακτοποιήσει. Μόνο που και στη συγκεκριμένη περίπτωση, η χρονική διαγραφή του
αδικήματος ποικίλλει από περίπτωση σε περίπτωση.

Για παράδειγμα, αν κάποιος καλύψει έως και τρεις επιταγές του (σ.σ. τις
οποίες, εννοείται, είχε αφήσει ακάλυπτες στο παρελθόν) συνολικού ύψους 500.000
δραχμών, τότε οι αρμόδιες υπηρεσίες του Τειρεσία υποχρεούνται να διαγράψουν
αμέσως το συγκεκριμένο επιβαρυντικό στοιχείο από το αρχείο του και να
«παραδοθεί» και πάλι «λευκός» στην ανάπτυξη της οικονομικής – τραπεζικής
δραστηριότητάς του, εφόσον βεβαίως δεν έχει άλλα βάρη, όπως αυτά που
περιγράφηκαν παραπάνω. Την ίδια ώρα όμως, αν το αδίκημα αφορά σε πέντε
ακάλυπτες επιταγές ή απλήρωτες συναλλαγματικές, συνολικού ποσού 1.000.000
δραχμών, τότε η διαγραφή του συγκεκριμένου στοιχείου γίνεται σε δύο χρόνια από
την τακτοποίηση του προβλήματος, ενώ το αντίστοιχο χρονικό όριο, για
μεγαλύτερα ποσά, φτάνει στα πέντε χρόνια. Σε ό,τι αφορά τα στοιχεία για
υποθήκες ή προσημειώσεις υποθηκών διαγράφονται από τον Τειρεσία μόνο όταν
αρθούν με σχετική εγγραφή στα βιβλία του αρμόδιου υποθηκοφυλακείου.