ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Αναλώσιμα μπλουμ

Μιρ θα πει «Ειρήνη» στα ρώσικα, και στον Ειρηνικό Ωκεανό κατέληξε ειρηνικά ο
διαστημικός σταθμός τής πάλαι ποτέ κραταιής Σοβιετικής Ένωσης. Αλλιώς θα
φανταζόταν κανείς το τέλος του, να τον απαγάγουν εξωγήινοι, να χάνεται στο
Διάστημα και κάποιο μήνυμα να μεταφέρει για την ανθρώπινη ύπαρξη στους
μακρινούς Γαλαξίες.

Αντί γι’ αυτή τη μακρινή περιπέτεια, η μοίρα του ήταν να επιστρέψει στον
πλανήτη μας, να βουτήξει εκεί όπου υπάρχει ακόμα χώρος για μεταχειρισμένους
διαστημικούς σταθμούς. Οι αστροναύτες που είχαν δει τη Γη μικρούλα και
στρογγυλή, θα την ξανάβλεπαν να μεγαλώνει αν βρίσκονταν εκεί την ώρα της
πτώσης, να γίνεται ξανά ο ένας και μοναδικός μας κόσμος. Μεγάλος και
ταυτόχρονα μικρούλης, με το αναπόδραστο δίχτυ της βαρύτητας.

Κάτοικοι των νησιών Φίτζι και μαζί τουρίστες χάρηκαν κάτι σαν βεγγαλικό που
έπεσε στη θάλασσα. Ακριβέστατα τον οδήγησαν οι επιστήμονες, να μην ξεστρατίσει
ούτε συντρίμμι και πέσει σε κανένα κεφάλι. Δεν θα μάθουμε αν μπορούσε με λίγη
καλή θέληση να έχει καλύτερη μοίρα ο Μιρ, αν η αμερικανική συνεργασία
εξάντλησε την καλή της θέληση ή τον άφησε στη φθορά με χαιρεκακία. Ακόμα κι
αυτοί που τον κατασκεύασαν δεν ξέρουμε αν τον λυπήθηκαν. Οι ερευνητές, οι
αστροφυσικοί, οι μηχανικοί, όλοι αυτοί τώρα στη Ρωσία αναγκάζονται να ζουν με
μισθούς πείνας. Όταν τους καλούν σε μέρη όπου θα εκτιμηθεί η γνώση τους,
μεταναστεύουν περιμένοντας καλύτερες μέρες. Καθώς ο σταθμός «Ειρήνη» θα
σκουριάζει στον Ειρηνικό, θα δουλεύουν ελπίζοντας ειρηνική καλυτέρευση της
ζωής τους.

Ο Μιρ ανήκει πλέον στα ψάρια του. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα τους μολύνει το
περιβάλλον.