Βάρη δυσβάστακτα

Τα επιτόκια και οι άλλες επιβαρύνσεις που κατά καιρούς ανακοινώνουν
επισήμως οι τράπεζες για τις πιστωτικές τους κάρτες συνήθως αποτελούν «μαγική
εικόνα» υπό την έννοια ότι τα πραγματικά βάρη είναι τελικώς πολύ περισσότερα.

Οι «καρτούχοι» το διαπιστώνουν αυτό συνήθως κατόπιν εορτής, αλλά ποτέ δεν
είναι αργά, εφόσον θέλουν να «νοικοκυρέψουν» τους λογαριασμούς τους. Οι
«υπόγειες» επιβαρύνσεις, που κάνουν τη ζημιά, συνήθως διαφέρουν από τράπεζα σε
τράπεζα ως προς το ύψος τους. Η κατηγοριοποίησή τους όμως είναι πανομοιότυπη.

Ας υποτεθεί, για παράδειγμα, ότι μία τράπεζα ανακοινώνει επιτόκιο κάρτας 17%.
Σε αυτή την περίπτωση, ο κάτοχός της θα πρέπει να έχει υπόψη του ότι το
πραγματικό επιτόκιο είναι 18,18%. Πώς προκύπτει η διαφορά;

Από την επιβάρυνση του 0,6% του Ν. 128, ο οποίος κάποια στιγμή μέσα στον χρόνο
θα καταργηθεί, αλλά είναι άγνωστο πότε ακριβώς. Από την ετήσια συνδρομή της
κάρτας, η οποία διαφέρει κατά περίπτωση (π.χ., αν είναι απλή, ασημένια ή
χρυσή).

Από τα έξοδα λογαριασμού, που μπορεί να είναι μικρά, αλλά υπάρχουν.

Πραγματικό επιτόκιο

Για παράδειγμα, έστω ότι το επιτόκιο της κάρτας είναι 15%. Το πραγματικό όμως
επιτόκιο που χρεώνεται στην απλή κάρτα είναι 15,22%, αν πρέπει να προστεθεί
μία ετήσια συνδρομή της τάξεως των 4.000 δραχμών, έξοδα λογαριασμού 100
δραχμών και η επιβάρυνση του 0,6%!

Στην ίδια περίπτωση, το πραγματικό επιτόκιο της ασημένιας κάρτας είναι 16,02%,
αν η ετήσια συνδρομή υπολογισθεί σε 9.000 δραχμές και της χρυσής κάρτας
17,18%, αν η ετήσια συνδρομή υπολογισθεί σε 17.000 δραχμές. Ήδη, η σχέση
μεταξύ του 15% και του 17,18% μεγαλώνει επικίνδυνα.

Περίπτωση καθυστέρησης

Έστω τώρα ότι για κάποιο λόγο ο κάτοχος της κάρτας καθυστερεί να πληρώσει μία
δόση. Τότε στο ήδη επιβαρυμένο επιτόκιο θα πρέπει να προστεθούν και οι τόκοι
υπερημερίας, οι οποίοι υπολογίζονται σε 2,5%. Μόνο που το νέο επιτόκιο θα
πρέπει να υπολογισθεί στο νέο υπόλοιπο που έχει δημιουργηθεί, δηλαδή σε αυτό
που δημιουργεί η απλήρωτη δόση και η τρέχουσα. Εννοείται ότι αν οι δόσεις
καθυστερούν περισσότερο του ενός μηνός το κεφάλαιο συνεχώς αυξάνεται και κάπου
ο λογαριασμός… χάνεται, όταν ο κάτοχος της κάρτας αποφασίσει να κλείσει την
εκκρεμότητα.

Υπέρβαση

Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο όταν υπερβαίνεται το πιστωτικό
όριο.

Έστω, για παράδειγμα, ότι είναι 700.000 δραχμές και οι αγορές που έγιναν είναι
730.000 δραχμές. Τότε ο κάτοχος της κάρτας θα πρέπει να υπολογίσει στη μηνιαία
επιβάρυνσή του και την υπέρβαση των 30.000 δραχμών. Στην περίπτωση δε που
κάνει χρήση της κάρτας του για την ανάληψη μετρητών, τότε θα πρέπει να έχει
υπόψη του ότι υπάρχει μία επιβάρυνση της τάξεως του 2% λόγω βαλέρ.

Αν πάλι αποφασίσει να πληρώσει τη δόση του μέσω ΑΤΜ, για καλό και για κακό, ας
ρωτήσει την τράπεζά του ποια ημερομηνία λαμβάνει υπόψη της ως εξόφληση
λογαριασμού. Γιατί αν λαμβάνει υπόψη την ημέρα που ο υπάλληλος ανοίξει το ΑΤΜ,
τότε κινδύνει να καταστεί υπερήμερος, αν η διαδικασία αυτή καθυστερήσει και ο
πελάτης εξοφλήσει τον λογαριασμό του την τελευταία ημέρα.

Το ΕΠΕ

Βέβαια θα μπορούσε κανείς να αποφύγει όλον αυτόν τον κυκεώνα, αν ζητούσε από
την τράπεζά του να τον ενημερώσει για την Ετήσια Πραγματική Επιβάρυνση (ΕΠΕ)
που συνεπάγεται η χρήση της κάρτας του, για αγορές 1.000.000 δραχμών για
παράδειγμα. Αλλά και πάλι στην πράξη είναι σχεδόν αδύνατον να κινηθεί στα
πλαίσια της ΕΠΕ, όπως έχει αποδειχθεί στην πράξη.