ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Η «γιορτή του μυρμηγκιού»

Μεθαύριο έχουμε 25η Μαρτίου, αλλά, δυστυχώς, για τους πάσης φύσεως μισθωτούς,
του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, φέτος πέφτει Κυριακή. Μετάθεση της
αργίας έχει πάψει προ ετών να γίνεται ­ αν θυμάμαι καλά, η τελευταία φορά ήταν
επί Μητσοτάκη, όταν μετέθεσαν την… Πρωτομαγιά, γιατί συνέπιπτε με τη Μεγάλη
Εβδομάδα. Ωραίες εποχές…

Τώρα, επί Σημίτη, δεν έχει τέτοια. Ο Πρωθυπουργός που έχει τη «λογική τού
μυρμηγκιού» ­ δουλεύουμε ακατάπαυστα διότι έρχεται βαρύς χειμώνας ­ φυσικά και
δεν θα συναινούσε ποτέ στη μετακίνηση της αργίας. Δεν πειράζει. Υπομονή έως
του χρόνου που, σύμφωνα με… αποκλειστικές πληροφορίες της στήλης, η 25η
Μαρτίου πέφτει Δευτέρα παρακαλώ και οι προοπτικές για ένα «δημιουργικό»
τετραήμερο είναι κάτι περισσότερο από σίγουρες!

Κομμένα φτερά

Καθόλου σίγουρη, αντιθέτως, δεν είναι η ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής. Όλες οι
πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι η εταιρεία δεν είναι καθόλου ελκυστική για τους
υποψήφιους αγοραστές ­ αν υπάρχουν πλέον υποψήφιοι, γιατί και αυτό
αμφισβητείται. Παρ’ όλα αυτά, την Τρίτη έγινε μια απεργιακή κινητοποίηση των
εργαζομένων στα μέσα μαζικής μεταφοράς, η οποία προκάλεσε τεράστιο
κυκλοφοριακό πρόβλημα στην Αθήνα. Από συναδελφική αλληλεγγύη έγινε η
κινητοποίηση, είναι προφανές, και ουδείς μπορεί να κατηγορήσει τους
εργαζομένους. Όμως, πόσο βοήθησε αυτό την Ολυμπιακή; Η οποία, αν δεν πουληθεί,
δεν έχει την παραμικρή πιθανότητα να επιζήσει; Επ’ αυτού δύσκολο να σου δώσει
κανείς απάντηση…

Πινακωτή… πινακωτή…

Εύκολο από την άλλη πλευρά είναι να διαπιστώνεις τις επιπτώσεις μιας κρίσης.
Δύσκολο είναι να προβλέπεις την κρίση και να δρας αποφασιστικά για την πρόληψή
της. Στην υπόθεση των Σκοπίων είναι εμφανές ότι όλοι όσοι συναντήθηκαν προ
διετίας για να διαμελίσουν τη Γιουγκοσλαβία, ήτοι ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή
Ένωση, μηδέ «ημών» εξαιρουμένων, αυτήν τη φορά παίζουν χωρίς καμία αιδώ το
γνωστό παιδικό παιχνίδι που λέγεται «πινακωτή». Το θυμάστε, δεν μπορεί.
«Πινακωτή – πινακωτή, από τ’ άλλο μου τ’ αυτί γιατί είν’ η μάνα μου κουφή»! Αν
«άκουγαν, θα έπιαναν από το αυτί ή τον γιακά, δεν έχει καμιά σημασία, τον
Αλβανό εξτρεμιστή και θα τον κάθιζαν στη θέση του. Αλλά δεν το κάνουν. Γιατί
έχουν άλλους σχεδιασμούς για τα Βαλκάνια…

Να ξέρουμε κι εμείς

Το δυστύχημα για εμάς είναι ότι αυτούς τους άλλους σχεδιασμούς για τα Βαλκάνια
που έχουν οι «μεγάλοι» (είπαμε ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ε.Ε.), κανείς δεν έχει μπει στον
κόπο να μας τους πει κι εμάς. Και τρέχει και δεν φθάνει ο Κώστας Σημίτης,
αγωνιζόμενος να ευαισθητοποιήσει τους Συμμάχους έναντι της νέας απειλής για
την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή. Είδε τον Μπλερ, αλλά δεν πρέπει να
έφυγε και πολύ ικανοποιημένος. Η Βρετανία δεν κάνει βήμα πέρα από τη γραμμή
των ΗΠΑ ­ και πώς να κάνει τώρα που ο «σοσιαλιστής» Τ. Μπλερ οδεύει σε πρόωρες
εκλογές (και αυτός πάντως έλεγε ότι θα… εξαντλήσει τη θητεία του, που έληγε
του χρόνου!..). Θα περιμένει, όπως και ολόκληρο το ΝΑΤΟ, να τα βγάλουν πέρα
μόνοι τους οι Σκοπιανοί με τους UCΚάδες. Δεν είναι ντροπή;

Καρέ καρέ ανακριβειών

Ντροπή είναι επίσης αυτό που γίνεται διεθνώς και ειδικά στις ΗΠΑ και τη
Βρετανία εις βάρος της Ελλάδας για την τρομοκρατία. Το ντοκιμαντέρ που
μετέδωσε το BBC για τη 17 Νοέμβρη ήταν γεμάτο ανακρίβειες, μονόπλευρο και
χωρίς ουσιαστικές αποδείξεις για το κρίσιμο θέμα τού αν οι ελληνικές
κυβερνήσεις κάνουν ό,τι πρέπει για την εξάρθρωση των τρομοκρατικών οργανώσεων.
Έκανε όμως μεγάλη αίσθηση στη βρετανική κοινή γνώμη. Δεν είναι καθόλου σίγουρο
αν ο όποιος αντίλογος μετρίαζε τις εντυπώσεις. Είναι όμως βέβαιον ότι υπάρχει
μεγάλη προκατάληψη εις βάρος μας. Για την Ισπανία, λ.χ., όπου η ΕΤΑ σκοτώνει
έναν (ή περισσότερους) την ημέρα, κανείς δεν κάνει λόγο για τρομοκρατία. Και
οι σχετικές ειδήσεις είναι μονόστηλα στον Τύπο. Τι πρέπει να γίνει; Τίποτε
περισσότερο από το να συλληφθούν αυτά τα απολιθώματα του σταλινισμού, που με
το κουμπούρι στο χέρι σκοτώνουν την πρόοδο και το μέλλον της χώρας…

Ποιος θα συμφωνήσει;

Το μέλλον της χώρας, όπως και η πρόοδος και η ανάπτυξή της δεν εξαρτώνται
βέβαια από την αναθεώρηση του Συντάγματος, όπως με πολλή επιμονή ­ συγκινητική
θα έλεγε κανείς ­ προσπαθούν να μας πείσουν οι εκπρόσωποι του πολιτικού
κόσμου. Αλλά ότι πολλά πράγματα μας αφορούν, αυτό είναι σίγουρο και πέρα από
κάθε αμφιβολία. Ως εκ τούτου, μοιάζει αδιανόητο να μην μπορούν μεγάλοι
άνθρωποι που είναι, να ομονοήσουν σε μερικά πολύ απλά πράγματα, όπως αυτό του
νομοθετικού έργου. Η κυβέρνηση προωθεί τον κατακερματισμό του νομοθετικού
έργου στις αρμόδιες Κοινοβουλευτικές Επιτροπές. Υποστηρίζει ότι το νομοθετικό
της έργο μπλοκάρεται από τις διαδικασίες του Κανονισμού της Βουλής. Α, ναι;
Και οι εποχές εκείνες που η Βουλή δεν είχε νομοσχέδιο να συζητήσει, γιατί
απλούστατα δεν είχαν καταρτίσει οι υπουργοί, έχουν ξεχαστεί;

Μεγάλες κουβέντες

Ή μήπως έχει αυξηθεί η παραγωγικότητα ­ σε νομοσχέδια ­ των υπουργείων και δεν
το πληροφορηθήκαμε; Από την άλλη πλευρά του λόφου τώρα υπάρχει σύσσωμη η
αντιπολίτευση που υποστηρίζει ότι έτσι φαλκιδεύεται η λαϊκή κυριαρχία! Μεγάλες
κουβέντες. Αν συμφωνήσουν στο ποια νομοσχέδια μπορούν να αποφασίζονται στις
επιτροπές και ποια πρέπει να συζητούνται στην Ολομέλεια της Βουλής, το
«κρίσιμο» πρόβλημα έχει βρει αμέσως τη λύση του. Αλλά είναι και αυτοί στη
λογική τού «σε κουβέντα να βρισκόμαστε»…

Πρώτες πτήσεις

Μέσα της εβδομάδας, ξημερώματα της 29ης Μαρτίου, ξεκινάει η λειτουργία του
αεροδρομίου των Σπάτων. Είναι μεγάλο νέο αυτό για τη χώρα, πολύ μεγαλύτερο από
τις όποιες αιτιάσεις τού ενός και του άλλου. Και καθυστερήσεις μπορεί να
υπάρξουν τον πρώτο καιρό, και ταλαιπωρία, και παραλείψεις, και λάθη. Μη
μείνουμε σ’ αυτά. Ούτε στο αν φταίει ο Λαλιώτης που βιάστηκε να το εγκαινιάσει
ή ο Σημίτης που έδωσε το «πράσινο φως» ή ο Βερελής ή η κυβέρνηση συνολικά. Να
σταθούμε στη σπουδαιότητα του έργου και τη σημασία του για το μέλλον της
χώρας. Αυτό είναι το σημαντικό.