ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Επικίνδυνα πεζοδρόμια

Ο λόγος στους αναγνώστες:

Η Βάσω Στράντζαλη, Καρτάλη 8, Αθήνα, γράφει:

«Στις 9 Δεκεμβρίου, Σάββατο, πήγαινα στη Λαϊκή στους Αμπελοκήπους στο ύψος του
Αγίου Δημητρίου. Περπατούσα από το πεζοδρόμιο επί της οδού Πανόρμου, δεξιά
ανεβαίνοντας από Αλεξάνδρας. Το πεζοδρόμιο ήταν σκαμμένο από αρκετές ημέρες
γιατί είχα ξαναπεράσει και έκαναν έργα. Όμως τη συγκεκριμένη ημέρα είχαν ρίξει
γκρο μπετόν με άγριο χοντρό χαλίκι που προεξείχε.

Σκέφτηκα να περπατήσω πάνω στο πεζοδρόμιο γιατί εκείνη τη στιγμή υπήρχε μεγάλη
κίνηση από αυτοκίνητα στην οδό Πανόρμου. Αλλά αν και ο περισσότερος κόσμος
περπατά μέσα στον δρόμο επειδή δεν έχει πρόσβαση σε πεζοδρόμιο, εγώ πήγα από
το πεζοδρόμιο και στα πρώτα πέντε – έξι μέτρα σκόνταψα στο άγριο
τσιμέντο-γαρμπίλι και βρέθηκα κάτω χτυπημένη άγρια στο γόνατο σφαδάζοντας απ’
τον πόνο.

Ο σύζυγός μου που βάδιζε στον δρόμο, έτρεξε αλλά δεν πρόλαβε να με σώσει. Πήγα
στο νοσοκομείο και βρέθηκα με γύψο σε ακινησία, κλαίγοντας τη μοίρα μου, γιατί
υπάρχουν μερικοί ανεύθυνοι δήμαρχοι και αρμόδιοι, οι οποίοι δεν μπορούν να
φροντίσουν ώστε μια κατασκευή να τελειώσει.

Γιατί τους έχουν προσλάβει; Για να χρησιμοποιούν τα τηλέφωνα, να επικοινωνούν
με τους δικούς τους αν έφαγε το μωρό ή αν το άλλαξε η μπέιμπι σίτερ; Ας
διεκπεραιώνουν τα προβλήματα των πολιτών που καίνε. Βάλτε τους σωστούς
ανθρώπους στις σωστές θέσεις. Αυτούς που έχουν τσαγανό. Που τους λες το
πρόβλημα και αμέσως με κάποιους χειρισμούς το λύνουν βρίσκοντας τους
αρμοδίους. Σου πετάει ένα “εγώ δεν φταίω” και άντε να βρεις άκρη.

Είναι φρικτό γιατί κρατάνε τα τηλέφωνα και τα νήματα αυτοί και μας αφήνουν
εμάς να τρωγόμαστε στη ζούγκλα των προβλημάτων της Αθήνας και να υποφέρουμε,
με μόνη τους έγνοια πότε θα ‘ρθει η ημερομηνία να πληρωθούν».

Σημείωση: Το γράμμα έφτασε στα χέρια μου με πολύ μεγάλη καθυστέρηση και
γι’ αυτό δημοσιεύεται μετά παρέλευση τριών ολόκληρων μηνών! Συγγνώμη, αλλά
συμβαίνουν και τέτοιου είδους… ατυχήματα, μερικές φορές.