ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ Τα παράλογα της διαπλοκής

­ «Σιγά, μπαρμπα-Γιώργο, θα μου σκίσεις την γραβάντα».

­ «Αφού δεν φοράς γραβάτα».

­ «Αν φορούσα, όμως, θα την έσκιζες…».

Ο διάλογος είναι από τον «Γάμο του Καραγκιόζη». Θα μπορούσε, κατ’ αναλογίαν,
να αφορά τη συζήτηση για την περίφημη διαπλοκή: και οι δύο είναι εξίσου
παράλογοι. Και πριν απ’ όλα ο ορισμός που μας κληροδότησε ο κ. Κ. Μητσοτάκης.
Διαπλοκή, λοιπόν, είναι η συνύπαρξη οικονομικών και εκδοτικών συμφερόντων σε
ένα και το αυτό πρόσωπο. Όπου, βέβαια, η ισχύς που προσφέρουν τα μέσα
ενημέρωσης του «διαπλεκόμενου» εξυπηρετούν ­ με άνομους τρόπους ­ τα
οικονομικά του συμφέροντα. Και επειδή, όπως αναφέρθηκε και στη Βουλή, η
διαπλοκή έχει ονοματεπώνυμο, θα πρέπει εμείς να πιστέψουμε ότι η ισχύς, π.χ.
του κ. Κόκκαλη, οφείλεται στον… Φλας! Και ο πιο φανατικός οπαδός όμως της
θεωρίας του «μεγάλου αδελφού» δεν θα τολμούσε να υποστηρίξει ότι ένας
επιχειρηματίας των τόσων δισ. και με τόσο εκτεταμένες σχέσεις με το Δημόσιο
εξαρτάται από έναν ραδιοσταθμό, που δεν ξεπερνά σε εμβέλεια το 10%. Στο κάτω
κάτω, αν θέλαμε να εντοπίσουμε οπωσδήποτε κάπου τη διαπλοκή, τότε ιστορικά θα
ήταν ασφαλώς πιο αποδοτικό ­ αν και όχι λιγότερο παράλογο ­ να στραφούμε στις
ομάδες του μπάσκετ και του ποδοσφαίρου. Αλλά, βέβαια, κανείς δεν τολμά ­ και
σωστά ­ να προτείνει ένα τέτοιο ασυμβίβαστο. Αν όμως είναι παράλογος ο
ορισμός, εξίσου παράλογα είναι και τα μέτρα κατά της διαπλοκής. Ο λόγος είναι
απλός: η Βουλή περίπου με ομοφωνία έχει επεξεργαστεί ένα δρακόντειο θεσμικό
πλαίσιο κατά των «διαπλεκομένων», το οποίο όμως απλώς… νομιμοποιεί το
υφιστάμενο καθεστώς στα Μέσα Ενημέρωσης! Η εφαρμογή των νέων ρυθμίσεων δεν
πρόκειται να αλλάξει ΤΙΠΟΤΑ. Εξ αυτού, όμως, προκύπτουν δύο αμείλικτα
ερωτήματα για το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία. Η Νέα Δημοκρατία, λοιπόν, θα
πρέπει να μας εξηγήσει προς τι όλη αυτή η δήθεν σταυροφορία κατά των
«διαπλεκομένων», αν το μοναδικό ορατό αποτέλεσμα είναι να καταλήξουμε στο
σημερινό στάτους κβο; Όσο για την κυβέρνηση ­ που ασφαλώς θεωρεί ότι έχει τα
«διαπλεκόμενα» υπό έλεγχο ­ θα πρέπει να μας εξηγήσει προς τι ένα τέτοιο
δρακόντειο θεσμικό πλαίσιο εναντίον ενός κινδύνου που η ίδια θεωρεί (εξ ου και
ο διάλογος για την γραβάντα) ότι είναι υποθετικός; Γιατί, βέβαια, το θεσμικό
πλαίσιο είναι δρακόντειο. Και το μόνο που θα επιτύχει, θα είναι να αποθαρρύνει
από τούδε και στο εξής τα σοβαρά επιχειρηματικά κεφάλαια από το να μπουν στον
χώρο των ΜΜΕ. Ιδού πεδίον δόξης για κάθε είδους ημεδαπούς και αλλοδαπούς πειρατές…