ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Τι σπουδαιότερο από το γέλιο ενός παιδιού;

Χρειάστηκε διαφημιστική καμπάνια για να πεισθούν οι πολίτες να μετέχουν θετικά
στα διαφόρων ειδών και στόχων γκάλοπ. Γιατί η «γνώμη μας μετράει», μάς
βεβαιώνουν. Οι επιχειρήσεις στηρίζουν τους σχεδιασμούς τους σε παρόμοιες
έρευνες. Η αγορά ειδών και ιδεών καθοδηγείται. Ακόμη και η πολιτική
προσδιορίζεται. Απαντώ πάντοτε με ειλικρίνεια για την ηλικία μου, τις
προτιμήσεις μου στα φαγητά, στα απορρυπαντικά, στα καλλυντικά, στα κόμματα,
στα πρόσωπα της πολιτικής και της οικονομίας. Δυσκολεύομαι με ερωτήσεις
γενικές του τύπου «τι θεωρείτε σπουδαιότερο πράγμα στη ζωή σας» ή κάπως έτσι
διατυπωμένες. Και από κάτω ένας ολόκληρος κατάλογος προσώπων και πραγμάτων που
καλείσαι, ανάλογα με τις προτιμήσεις σου, να ιεραρχήσεις. Όπως τη γυναίκα σου,
το αυτοκίνητό σου, τη μηχανή σου, το σπίτι σου, τη δουλειά σου, το φαγητό σου,
το κομπιούτερ σου, το κινητό σου, τους γονείς σου, τα βιβλία σου, τις σπουδές
σου, την οικογένειά σου, το αφεντικό σου, τις μετοχές σου, το εξοχικό σου. Και
πολλά άλλα παρόμοια. Δύσκολη πραγματικά η απάντηση. Δυσκολότερη η ιεράρχηση.
Πλασματικό το συμπέρασμα. Αδύνατη για μένα, τουλάχιστον, η συμμετοχή, αφού
αυτά που θεωρώ εγώ σπουδαία πράγματα στη ζωή ­ πέρα από την υγεία, που είναι
αυτονόητο για όλους και συνεπώς περιττό να συμπεριληφθεί στο ερωτηματολόγιο ­
δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο. Γιατί, αναρωτιέμαι, τι σπουδαιότερο μπορεί
να υπάρξει από το γέλιο ενός παιδιού; Κι ας μην αξιολογείται στατιστικά…