Οι μετοχές και τα ομόλογα που προτιμούν οι θεσμικοί

Το γνωστό γνωμικό «φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη» θυμίζει
η συμπεριφορά των μεγάλων θεσμικών χαρτοφυλακίων απέναντι στις δυνάμεις της
χρηματιστηριακής αγοράς και αντίστροφα. Ενώ όλοι συμφωνούν ότι «η αγορά δεν
έχει παρακάτω», προτιμούν να κρατούν μία παρατεταμένη στάση αποχής, που
δημιουργεί νευρικότητα και ­ εύλογα ­ πτώση. Δεν είναι λίγοι πλέον εκείνοι οι
διαχειριστές που λένε «αρχίστε τον πόλεμο χωρίς εμένα», αφού όπως
επισημαίνεται χαρακτηριστικά «κατά το παρελθόν, όταν η αγορά έδειχνε,
περιοδικά έστω, σημάδια ανάκαμψης, μπαίναμε, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να
δημιουργούνται και νέοι εγκλωβισμένοι, αφού ακολουθούσε πτώση». Ανάλογες
καταστάσεις δεν θέλει πλέον να ξαναζήσει κανένας, κι αυτό έχει ως συνέπεια ­
σε σημαντικό βαθμό ­ την πτώση της Σοφοκλέους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται και
για τα θεσμικά χαρτοφυλάκια: Αρνητική απόδοση μεγαλύτερη του -17% για Μετοχικά
Αμοιβαία Κεφάλαια Εσωτερικού από την αρχή του χρόνου έως και στις 20 του
μηνός. Τα παραπάνω όμως δεν σημαίνουν ότι για τους επαγγελματίες διαχειριστές
η περίοδος αυτή είναι «νεκρή». Λειτουργώντας περισσότερο ως ελεύθεροι
σκοπευτές, περιμένουν βέβαια τις κατάλληλες ­ μεμονωμένες ­ ευκαιρίες για να
τοποθετηθούν. Πού εντοπίζονται αυτές; Εν προκειμένω, οι γνώμες διχάζονται.
Άλλοι εκτιμούν ότι τέτοιες μπορεί να βρει κανείς σε εταιρείες μεσαίας ή ακόμη
και μικρής (σ.σ.: πιο σπάνια βέβαια) κεφαλαιοποίησης, από τον κλάδο της
τεχνολογίας και της πληροφορικής. Άλλοι πάλι εκτιμούν ότι ευκαιρίες υπάρχουν
στην κατηγορία των τροφίμων. Γεγονός αποτελεί όμως ότι σε κάθε περίπτωση
σημείο αναφοράς για το σύνολο των διαχειριστών στις αρχές του χρόνου
παραμένουν οι τράπεζες κατά κύριο λόγο και οι τηλεπικοινωνίες δευτερευόντως.
Όπως άλλωστε συνέβαινε και στα τέλη του προηγουμένου έτους και όπως ισχύει
τους τελευταίους δεκαέξι μήνες γενικότερα στην ελληνική χρηματιστηριακή αγορά,
η οποία οδεύει από αρνητικό σε αρνητικό ρεκόρ, συμπαρασύροντας μαζί της και
τις αποδόσεις των χαρτοφυλακίων αυτών.

Επενδύσεις σε ομόλογα

Αντιθέτως, η εποχή προσφέρεται για υπερτοποθετήσεις σε ομόλογα και τίτλους
του Ελληνικού Δημοσίου. Πάρτε για παράδειγμα το Ομολογιακό Αμοιβαίο Κεφάλαιο
Εσωτερικού της Alico – Eurobank. Στις αρχές του χρόνου ήταν επενδεδυμένο έως
και 85% σε ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, τα οποία διακρίνονται από
εξαιρετικά περιθώρια βελτίωσης των αποτελεσμάτων.

Το ίδιο ισχύει και για τα Αμοιβαία Κεφάλαια της συγκεκριμένης κατηγορίας στο
σύνολό τους σχεδόν. Κι αυτό γιατί: α) για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, οι
ελληνικοί τίτλοι θα απολαμβάνουν υψηλότερες αποδόσεις από τις αντίστοιχες των
ομολόγων της ευρωζώνης και β) από το 2001 τα Αμοιβαία Κεφάλαια αυτής της
κατηγορίας (σσ: αν όχι όλα, πάντως αρκετά από αυτά) θα μπορούν να συμμετάσχουν
και στις νέες εκδόσεις των ευρωομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου. Αυτό
επισημαίνεται από την Alico – Eurobank ΑΕΔΑΚ.

Στο μεταξύ, οι εναλλακτικές λύσεις που δίνονται στους επενδυτές, σε ό,τι αφορά
το κομμάτι των τίτλων του Ελληνικού Δημοσίου, αυξήθηκαν και άλλο την εβδομάδα
που πέρασε, με την πρώτη έκδοση δεκαετούς ομολόγου σε ευρώ, το οποίο προσφέρει
τη δυνατότητα στους επενδυτές να επωφεληθούν από την προσδοκώμενη σύγκλιση των
ομολογιακών αποδόσεων σε επίπεδο ευρωζώνης. Ας σημειωθεί ότι η νέα έκδοση
προσφέρει απόδοση 54 μονάδων βάσης υψηλότερα από το αντίστοιχο γερμανικό
ομόλογο, το οποίο με την αποτίμηση στις 23 Ιανουαρίου αποδίδει 4,86%.

Η συγκεκριμένη απόδοση, υπό τις παρούσες συνθήκες, είναι κάτι παραπάνω από
ικανοποιητική, ιδιαίτερα αν συγκριθεί με την κακή πορεία της Σοφοκλέους, κατά
τους τελευταίους δεκαέξι μήνες. Η εικόνα των ελληνικών ομολόγων θα βελτιωθεί
ακόμα περισσότερο, καθώς η Moody’s βαθμολογεί την Ελλάδα στο Α2, δηλαδή τρεις
μονάδες χαμηλότερα από την Πορτογαλία και πέντε μονάδες χαμηλότερα από τη
Γερμανία. Κατά συνέπεια, τα περιθώρια βελτίωσης της θέσης της ελληνικής
οικονομίας είναι σημαντικά και το ίδιο ισχύει και για τους τίτλους της.

Τι δίνουν οι καταθέσεις

Κατά το μάλλον ή ήττον, όσα περιγράφηκαν παραπάνω ισχύουν και για την
περίπτωση των Αμοιβαίων Κεφαλαίων Διαχείρισης Διαθεσίμων, καθώς κι αυτά, σε
σημαντικό βαθμό, επενδύουν σε ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου. Σε ποσοστό που
σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνει έως και 30% ή και παραπάνω. Από την άλλη
πλευρά, το υπόλοιπο 70% των διαθεσίμων κεφαλαίων κατευθύνονται κυρίως προς
βραχυπρόθεσμες δραχμικές τοποθετήσεις (repos, αλλά και προνομιούχοι
καταθετικοί λογαριασμοί), οι οποίες είναι σε θέση να εξασφαλίσουν επίσης καλές
αποδόσεις, εάν βεβαίως οι τελευταίες συγκριθούν με τις πολύ κακές αποδόσεις
των χρηματιστηριακών ­ άμεσων και έμμεσων ­ τοποθετήσεων.