ΡΙΠΕΣ Ο… σεβασμός

ΟΣΕΣ προτροπές και συστάσεις και αν γίνονται προς την Τουρκία από την
Ευρωπαϊκή Ένωση και από διεθνείς οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων…

ΔΕΝ φαίνεται να επηρεάζουν ούτε κατ’ ελάχιστο τη βάναυση συμπεριφορά
των τουρκικών αρχών απέναντι στους πολιτικούς κρατουμένους…

ΕΙΤΕ στα αστυνομικά κρατητήρια όπου τα βασανιστήρια ­ όπως βεβαιώνει η
Διεθνής Αμνηστία ­ αποτελούν πάγια «ανακριτική πρακτική»…

ΟΥΤΕ και στις φυλακές όπου περίπου χίλιοι πεντακόσιοι Κούρδοι
αυτονομιστές και αριστεροί πραγματοποιούν ­ εδώ και εξήντα ημέρες ­ απεργία
πείνας.

ΜΑΛΙΣΤΑ η απάντηση του τουρκικού καθεστώτος στις πιέσεις για σεβασμό
των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ήρθε «εμπράκτως» χθες…

ΜΕ την εισβολή της παραστρατιωτικής αστυνομίας στις φυλακές της
Κωνσταντινούπολης και άλλων περιοχών…

ΚΑΙ τον θάνατο ­ είτε από πυροβολισμούς είτε από αυτοπυρπόληση ­
δεκαπέντε τουλάχιστον φυλακισμένων.

ΚΑΙ το ανήκουστο που ειπώθηκε μετά την αιματηρή επιδρομή ­ διά στόματος
του Τούρκου πρωθυπουργού…

ΣΥΝΟΨΙΖΕΤΑΙ στη φράση του ότι «η επιχείρηση αποσκοπούσε στη σωτηρία των
τρομοκρατών από τη δική τους τρομοκρατία»!

ΤΙ άραγε μπορεί να ημερέψει ένα τέτοιο καθεστώς βίαιης καταστολής…

ΚΑΙ πώς να μην προτιμούν τον θάνατο από ασιτία οι πολιτικοί
κρατούμενοι…

ΤΗΝ ώρα που ετοιμάζεται η απομόνωσή τους σε μικρά «λευκά κελιά», όπου ­
αυτό καταγγέλλουν ­ θα είναι έρμαια στα χέρια δεσμοφυλάκων – βασανιστών;

ΚΑΤΑ τα άλλα, η Τουρκία θεωρεί ότι πληροί τους όρους για την προώθηση
της ένταξής της στην Κοινότητα…

ΚΑΙ υπάρχουν και κάποιοι ­ στην πέραν όχθη του Ατλαντικού ­ που επίσης
το υποστηρίζουν…