[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Όποιος δεν μελετά την Ιστορία ­ κατά τον γνωστό αφορισμό ­ είναι
καταδικασμένος να επαναλαμβάνει τα λάθη της. Και η ιστορία στην περίπτωση του
κ. Δημήτρη Αβραμόπουλου μοιάζει να είναι απολύτως καταδικαστική. Όποιος
προσπάθησε στο παρελθόν να σπάσει τον δικομματισμό απέτυχε οικτρά, ακόμα κι
όταν οι συνθήκες έμοιαζαν εξαιρετικά ευνοϊκές, όπως το 1989 ή το 1993.
Στεφανόπουλος, Τρίτσης, Αρσένης, Τσοβόλας, Σαμαράς, Μάνος είναι μερικοί μόνο
από όσους κατά καιρούς έφυγαν από το μαντρί μόνο και μόνο για να
συνειδητοποιήσουν ότι έκαναν ένα μεγαλοπρεπές άλμα στο κενό. Γιατί ο κ.
Αβραμόπουλος θα έχει διαφορετική τύχη; Σε τι ελπίζει; Ορισμένοι αναλυτές
ισχυρίζονται αφελώς ότι πριν κρίνουμε το εγχείρημά του θα πρέπει να
περιμένουμε τις… θέσεις του κόμματός του. Αλλά πιστεύει κανείς στ’ αλήθεια
ότι ο δήμαρχος της Αθήνας έχει να προτείνει τίποτα το καινούργιο στα πολιτικά
μας πράγματα; Ένας πολιτικός που τόσα χρόνια δεν εξέφρασε ποτέ μια
συγκεκριμένη πολιτική θέση και μάλιστα διάλεξε ως σύνθημα στο πρώτο του
διάγγελμα το ασφαλώς… πρωτότυπο «περισσότερο φως» είναι φανερό ότι
αντιλαμβάνεται την πολιτική κατά κύριο λόγο ως επικοινωνιακό εγχείρημα. Θα
ήταν λοιπόν παράδοξο να περιμένουμε ένα πολιτικό πρόγραμμα που θα ανατρέψει το
πολιτικό σκηνικό. Πόσο μάλλον που ο κ. Αβραμόπουλος, αντίθετα από ό,τι συνέβη
π.χ. με τον Ανδρέα Παπανδρέου το 1974, εμφανίζεται διά της παρθενογενέσεως ­
δεν έχει δηλαδή καμία σχέση με κάποιο υπαρκτό ρεύμα στην ελληνική κοινωνία.
Αυτό άραγε σημαίνει ότι θα αποτύχει; Κατά πάσα πιθανότητα, ναι. Μετά από μια
τέτοια ριψοκίνδυνη πρόβλεψη ωστόσο, αξίζει να σημειωθούν δύο πρόσθετοι
παράγοντες. Πρώτον, ότι από την περιπέτεια αυτή ο ίδιος δεν έχει τίποτα να
χάσει. Ακόμα και αν επιτύχει ποσοστά Μάνου θα έχει τη βεβαιότητα ότι θα μπορεί
να διαπραγματευτεί μια καλή θέση στα ψηφοδέλτια με τον επόμενο αρχηγό της Ν.Δ.
Δεύτερον, ότι η αξιωματική αντιπολίτευση αντιμετωπίζει τόσο σοβαρά προβλήματα
που κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει έστω και ως απειροελάχιστη πιθανότητα το
σύνδρομο της «χιονοστιβάδας», την απαρχή δηλαδή εσωκομματικών εξελίξεων που θα
ευνοήσουν δραματικά τον κ. Αβραμόπουλο… Την Πέμπτη, όταν ο κ. Αβραμόπουλος
απηύθυνε το διάγγελμά του, ορισμένοι παρατηρητές για ανεξήγητους λόγους
συνέδεσαν την εκδήλωση της πρωτοβουλίας του με την εκλογή Μπους. Εκ των
υστέρων η σύνδεση θα πρέπει να έχει γίνει φανερή: αν στις ΗΠΑ μπορεί να βγει
ένας πολιτικός σαν τον Μπους γιατί όχι στην Ελλάδα ο Αβραμόπουλος; Τον
πρωθυπουργό του Πακιστάν, τουλάχιστον, θα τον ξέρει!