ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Κατασκευές

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Νάσος Θεοδωρίδης, Καμελιών 26, Π. Ψυχικό, γράφει:

Στον εργαζόμενο κόσμο που απασχολείται στις τεχνικές κατασκευές, σχεδόν σε όλα
τα εργοτάξια της χώρας (δηλαδή σε τεχνικούς, οδηγούς, τεχνίτες, χειριστές
κ.λπ.), έχει επιβληθεί ένα υποχρεωτικό καθεστώς 10ωρης και 6ήμερης
απασχόλησης, ενώ έχει απαγορευτεί, με πρωτοφανή δικτατορικά μέτρα καταστολής,
κάθε μορφή ανεξάρτητης και μαχητικής συνδικαλιστικής οργάνωσης (πλην ελάχιστων
πειθήνιων «σωματείων – σφραγίδων»). Πρόκειται για ένα εργασιακό καθεστώς
«κοινωνικού φασισμού» με ολοκληρωτική υπεραπασχόληση 60 ωρών την εβδομάδα(!)
και καθολική αποστέρηση κάθε στοιχειώδους δημοκρατικής ελευθερίας στους χώρους
παραγωγής των μεγάλων έργων.

Παράλληλα, το οικιστικό περιβάλλον πλήττεται κατά τρόπο ασύστολο και γίνεται
θυσία στον βωμό της κερδοφορίας των τεχνικών επιχειρήσεων. Κοίτες ολόκληρες
ποταμών και ρεμάτων καταστρέφονται, βουνά εξαφανίζονται και οικιστικά
συστήματα ανατρέπονται, παρά τις έντονες διαμαρτυρίες και αντιστάσεις
οικολογικών οργανώσεων, τοπικών φορέων και κινήσεων της Αυτοδιοίκησης.
Μάλιστα, ο ίδιος ο έλεγχος και η εκμετάλλευση των δημόσιων έργων περνάει στα
χέρια του ιδιωτικού κεφαλαίου, κι έτσι παύουν τα έργα να έχουν πλέον δημόσιο
και κοινωφελή χαρακτήρα.

Με αυτά τα δεδομένα και χαρακτηριστικά εξελίχθηκε και η κατασκευή ενός
τμήματος της Εγνατίας Οδού στον Λαγκαδά Θεσσαλονίκης κατά την τελευταία
διετία. Εκεί καταπατήθηκε βάναυσα κάθε έννοια συνδικαλιστικού δικαιώματος.
Συγκεκριμένα, ενώ 45 εργαζόμενοι υπέγραψαν, σε συνεχείς συνελεύσεις, την
ίδρυση επιχειρησιακού σωματείου στον χώρο δουλειάς γνωστής τεχνικής
μεγαλοεταιρείας, η εργοδοσία υπό την απειλή της άμεσης απόλυσης κατόρθωσε να
οδηγήσει τους 30 από αυτούς στην ανάκληση της υπογραφής τους. Τα καθαρά κέρδη
τής εν λόγω εταιρείας έχουν διπλασιαστεί, και από 501 εκατ. δρχ. έχουν φτάσει
στο 1 δισ. μέσα σ’ ένα χρόνο!! Και ταυτόχρονα, κατά τη διάρκεια των έργων,
έχει επέλθει οικολογική καταστροφή στους παραπλήσιους ποταμούς Μπογδάνα και
Κολχικό, όπως κατήγγειλε η «Αδέσμευτη Δημοτική Κίνηση Λαγκαδά».

Πώς μπορούμε λοιπόν να μιλάμε για άσκηση δημοκρατικών και κοινωνικών
δικαιωμάτων, και μάλιστα συνταγματικώς κατοχυρωμένων, τη στιγμή που αυτά
παραβιάζονται βάναυσα μέσα στις σύγχρονες καπιταλιστικές τεχνικές
επιχειρήσεις; Με τα ακραιφνώς νεοφιλελεύθερα χαρακτηριστικά τους οι
επιχειρήσεις αυτές σπρώχνουν βίαια τον εργαζόμενο κόσμο στο κοινωνικό
περιθώριο ή σε μεσαιωνικές εργασιακές σχέσεις με εκμηδενισμό του ελεύθερου
χρόνου, προκαλώντας μία ιστορικών διαστάσεων κοινωνική και πολιτιστική
οπισθοδρόμηση.