ΣΚΑΚΙ

Στη συνέντευξη που έδωσε ο Βλαντιμίρ Κράμνικ στον Τζον Χέντερσον και στο
ιντερνετικό περιοδικό «The week in chess», δεν εφείσθη καλών λόγων για τον
μεγάλο του αντίπαλο.

Πιο πολύ θεωρεί ότι βοηθήθηκε από τον Κασπάροφ το 1992, όταν η επιρροή του
Γκάρι τον έχρισε μέλος της Ολυμπιακής Ομάδας της Ρωσίας, στην Ολυμπιάδα της
Μανίλας. «Βγήκε μπροστά και με υποστήριξε. Είδε το ταλέντο μου και βοήθησε να
αναδειχθεί. Και δεν είχε ανάγκη να κάνει κάτι τέτοιο. Θα πρέπει να ήταν φανερό
γι’ αυτόν την εποχή εκείνη ότι κάποτε θα αποτελούσε “απειλή” για το θρόνο του.
Αλλά προς τιμήν του, παρά τη δυνητική απειλή, ποτέ δεν έπαψε να βοηθάει».

Στη Σχολή Μποτβίνικ, αντίθετα, η συμβολή του Γκάρι ήταν μικρότερη. «Δεν έγινε
πραγματικά προσωπική προπόνηση. Ήμασταν σε γκρουπ των 12 ­ ο Γκάρι θα πρέπει
να ξόδεψε τρεις μέρες εκείνο τον καιρό σε μαθήματα και σιμουλτανέ. Η ιστορία
γύρω από το ότι ήταν “δάσκαλός μου” είναι απλώς μια δημοσιογραφική ιστορία ­ ο
Μποτβίνικ ήταν ο βασικός δάσκαλος όλων μας. Μπορεί να πει κανείς ότι ο Γκάρι
ήταν δάσκαλός μου όσο ήταν του Σίροφ ή του Ακοπιάν».

Ο Τζον Χέντερσον είπε ότι η ηρεμία του Κράμνικ στη σκακιέρα θυμίζει τον Μπόρις
Σπάσκι. Θύμισε όμως ταυτόχρονα ότι ο Σπάσκι παραδέχθηκε αργότερα πως μέσα του
ήταν νευρικός.

«Είμαι και εσωτερικά ήρεμος κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού», απαντά ο
Κράμνικ. Όχι 100%, αλλά γενικά είμαι πολύ ήρεμος. Δεν δείχνω τα αισθήματά μου
στη σκακιέρα, όχι για να μη δώσω στοιχεία στον αντίπαλο, αλλά γιατί έτσι είναι
το στυλ μου. Και σε αυτό είμαι εντελώς αντίθετος από τον Γκάρι».

Για το περίφημο θέμα της επανένωσης του σκακιού μέσω ενός ματς του Κράμνικ με
τον παγκόσμιο πρωταθλητή της FIDE, ο Κράμνικ λέει: «Τίποτα δεν υπάρχει προς το
παρόν. Τη στιγμή αυτή έχω ένα συμβόλαιο με την Braingames. Αν η εταιρεία αυτή
θέλει να κάνει κάτι με τη FIDE, θαυμάσια! Θα είναι πολύ ενδιαφέρον και θα το
λάβω υπόψη μου. Αν όχι, θα σεβαστώ τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το
συμβόλαιο που υπέγραψα».

Ο Τζον Χέντερσον αναρωτήθηκε ­ όπως και πολλοί σκακιστές ­ αν ο Κασπάροφ
αυτοκτόνησε παίρνοντας τον Κράμνικ συνεργάτη στο ματς του 1995 με τον Ανάντ.

«Αυτή η ερώτηση μπορεί να ειδωθεί με δύο τρόπους», λέει ο Βλάντιμιρ Κράμνικ.
«Όχι μόνο εγώ μπόρεσα να τον μάθω καλύτερα, αλλά και εκείνος επίσης με έμαθε
καλύτερα! Και οι δύο μπορούσαμε να έχουμε αποκτήσει πλεονέκτημα βλέποντας πώς
δουλεύει ο άλλος.

Το θέμα είναι βέβαια, ποιος έκανε καλύτερη χρήση αυτού του πλεονεκτήματος.
Ξέρω ότι εγώ έκανα καλύτερη χρήση! Τον κατάλαβα πολύ πολύ καλύτερα ­ εκείνος
όχι. Από αυτή την άποψη ναι, συνέβαλε ο ίδιος στην πτώση του. Αλλά όχι στον
βαθμό που πολλοί αποδίδουν στο γεγονός».

Ο Βλάντιμιρ Κράμνικ θεωρεί ότι οι σχέσεις του με τον Κασπάροφ θα παραμείνουν
καλές, όπως ήταν πάντα. «Παρ’ όλο που δεν μπορεί να είναι ωραίο να χάνεις τον
τίτλο σου ύστερα από τόσο μεγάλο διάστημα, ο Κασπάροφ ήταν πολύ γενναιόδωρος.
Συμπεριφέρθηκε σαν τζέντλεμαν. Με συνεχάρη και παραδέχθηκε ότι έπρεπε να
κερδίσω. Με αποδέχτηκε ως το νέο παγκόσμιο πρωταθλητή. Κανείς δεν μπορεί να
έχει παράπονο».