ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ο Ανδρέας

Ο λόγος στους αναγνώστες: Ο Θαν. Νικολαΐδης, Ντύσελντορφ, τηλ.
004/211/7488.408, γράφει:

«Τέσσερα χρόνια χωρίς Α. Παπανδρέου. Και ήταν όλοι τους (;) εκεί. Φίλοι και
“φίλοι”. Τον ξαναθυμήθηκαν για λίγο κι ύστερα πάλι στη (σκόπιμη και
σκοπούμενη) λήθη. Λίγη ωραιολογία της στιγμής, άνθη και καθάρισαν. Ξαναπάμε,
σου λέει, στην (περιστρεφόμενη) καρέκλα του εκσυγχρονιστή, πριν καλά καλά μας
δουν και θυμηθούν. Πριν τα σκαλίσουν, πώς, πότε και γιατί. Θυμηθούν την αγωνία
μας, στις ημέρες τής διαδοχής. Μην πάει το μυαλό εκείνων που πραγματικά
αγάπησαν τον Α. Παπανδρέου σ’ εκείνες τις τραγικές ώρες, που ήδη είχαν τα
παλικάρια διαμοιράσει τα ιμάτιά του. Κι ας “μην κληρονομείται το ΠΑΣΟΚ”
(Ανδρέας), ας “μην μπορεί κανένας να φορέσει το κοστούμι του Ανδρέα” (Βάσω).
Εδώ, βέβαια, λένε “το φόρεσαν κι ας περίσσευαν τα μανίκια…”.

Στάθηκε στο μέσον ο Πρωθυπουργός. Μαύρα τα γυαλιά, μαύρη και η ημέρα ­ έτσι
πολλοί την έβλεπαν (μέσα από τα γυαλιά). Συνέχισαν και (κάποια) παλικάρια. Για
το “πόσο τον αγαπούσαν” και πως τους “οδηγεί”. Οι φίλοι του στάθηκαν σιωπηλοί.
Από τον λόγο και τη σιωπή, αντίστοιχα, βγάλαμε συμπεράσματα. Μετρήσαμε την
οδύνη και την “οδύνη”. Μόνο για τη μέτρηση της υποκρισίας δεν μας έφθασε το
μέτρο.

Εμείς, κάθε χρόνο θα τον θυμόμαστε από μακριά. Αυτοί θα χαζεύουν από κοντά.
Για τις ανάγκες του φακού και για κάποιες ψήφους που δεν έχουν χρώμα. Εκείνοι
που τον αγάπησαν θα “φωνασκούν” λίγο μακρύτερα από το νεκροταφείο,
επιτηρούμενοι διακριτικά από αστυνομικούς. Καθένας στο “πόστο” και με τον ρόλο
του. Με μια ψυχή γεμάτη και αναμνήσεις. Οι “άλλοι” διάλεξαν τον δρόμο τής
υποκρισίας. Κι αν ξαναβρεθεί ο εκσυγχρονισμός χρεοκοπημένος, πάλι μπροστά μας
θα τους δούμε ­ αυτό είναι το τραγικό. Μαθημένοι στην παραλλαγή, ασκημένοι στη
μεταμόρφωση.

Έτσι κι αλλιώς, εκείνη η ημέρα, ήταν ημέρα μνήμης ενός μεγάλου πολιτικού
άνδρα. Τον ήθελε ακόμα ο λαός ζωντανό, να τρέφει τις ελπίδες του. Να
ζωγραφίζει τα όνειρά του ­ (και) με όνειρα ζει ο άνθρωπος ­ κάπως αλλιώτικα
από εκείνα που έχουν να κάνουν μόνο με χρήμα, ΟΝΕ και κονομισιές».

Ο Δημ. Κυριαζής, Βοσπόρου 111, Καλογρέζα, γράφει:

«Η Επιστημονική (Νομική) Επιτροπή της Ιεράς Συνόδου ομόφωνα γνωμοδότησε ότι
στο ζήτημα των ταυτοτήτων “τύποις και ουσία” δίκαιο έχει η κυβέρνηση. Επειδή
δεν εισακούσθηκε, παραιτήθηκε σύσσωμη. Την ίδια άποψη διατυπώσανε και
πανεπιστημιακοί καθηγητές της Θεολογίας, οι καθηγητές των Νομικών Σχολών των
Πανεπιστημίων, πλήθος άλλοι διαφόρων Πανεπιστημιακών Σχολών κ.λπ., καθώς και ο
κορυφαίος επιστήμονας, συνταγματολόγος Αριστόβουλος Μάνεσης. Και την
ψυχρολουσία ότι θα έχανε σχετική δίκη στα δικαστήρια, η Ιεραρχία την ξεπέρασε
διά του κ. Χριστόδουλου που σάλπισε: Ας κοιμηθούν οι νόμοι! Ένα είδος “Λ’
ετά σε μουά! “ ­ με τη διαφορά ότι αντί του Λουδοβίκου εδώ έχουμε
τον Χριστόδουλο, άιντε την Ιεραρχία… Και βρόντηξε και άστραψε κατά των
διανοουμένων και στα δύο συλλαλητήρια. Και όπως τον άκουγα, άρχισα να
ανατριχιάζω απρόσμενα και άθελά μου, γιατί στη μνήμη μου ξεπήδησε ζαλιστικά
εκείνο το “όταν ακούς κουλτούρα σήκωσε το λύκο του πιστολιού σου”
(Γκαίμπελς)».