ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ταυτότητες

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Χρ. Αλ. Παπασπυρίδης,
Ντέρμπαν, Ν. Αφρική, γράφει:

«Ένας απόδημος, από τα επτά εκατομμύρια που είμαστε διασπαρμένοι σε όλο τον
κόσμο, είμαι κι εγώ.

Ξεκίνησα μόλις είχα πάρει την αστυνομική μου ταυτότητα, γύρω στη δεκαετία του
’60, από την Κανδήλα Αρκαδίας, και μέχρι σήμερα βρίσκομαι στο Ντέρμπαν της
Νοτίου Αφρικής.

Μαζί μου είχα πάντα σαν φυλακτό την ευχή των σεβαστών γονιών και τα όσα μου
‘μαθαν ο μακαρίτης παπα-Χαράλαμπος και οι δάσκαλοι του χωριού μου.

Η ταυτότητα, στην οποία μοστράριζα τότε νεαρούδι, δεν μου χρειάσθηκε, αφού το
διαβατήριο μού έδινε το εισιτήριο στο αύριο της ζωής.

Κάπου, σ’ ένα ντουλάπι του σπιτιού μου την καταχώνιασα και δεν σου κρύβω, πως
κάθε φορά που έρχομαι στην Ελλάδα, την γυρεύω για να δω τα χρόνια που πέρασαν
στον καθρέφτη της τότε νιότης μου.

Στα ξένα ήταν μεγάλη η πάλη για να κρατήσεις τούτα τα ιερά στοιχεία της
ταυτότητάς σου, σε μια χώρα μάλιστα σαν κι αυτή εδώ, όπου υπάρχουν αμέτρητες
άλλες θρησκείες και άλλες τόσες παραδόσεις με παράξενες συνήθειες.

Δόξα τω Θεώ μέχρι σήμερα ποτέ δεν έχασα αυτό που έφερα απ’ την πατρίδα κι όσο
μπορώ τούτο το προσφέρω σαν δώρο στην οικογένειά μου και στους φίλους μου εδώ,
τονίζοντας πάντα τη σπάνια αξία του.

Ποτέ δεν μου χρειάσθηκε, ομολογώ, μια ταυτότητα που να γράφει ότι είμαι
ελληνορθόδοξος χριστιανός, όπως άλλωστε και σ’ όλους τους άλλους απόδημους,
αφού η ταυτότητα είναι μέσα μου.

Δεν χρειάσθηκε ποτέ να δηλώνει ένα χαρτί αυτό, που στη ζωή μου έκανα πράξη,
εδώ και στην πατρίδα, την αγάπη για τον Άλλον που δίδαξε μοναδικά ο
Ναζωραίος».

Ο Αλ. Καλοσπύρος, Σαλώνων 31, Αθήνα, γράφει:

«Λευτέρη Παπαδόπουλε, από τότε που σε “έπεισε ο Δαφέρμος”, τις “Ματιές” σου
τις “αλληθώρισες” για τα καλά, με εκείνο το παράδειγμα “… η προαιρετική
αναγραφή του θρησκεύματος θα είναι έγκλημα… ” και επειδή και η δική σου
ταυτότητα (εκτός και αν πρόλαβες και την άλλαξες) θα αναγράφει το Χ.Ο., ούτε
λίγο ούτε πολύ, σε αποκάλεσε κι εσένα εγκληματία. Πάντως σε “έπεισε”. Εγώ
πάντως θαυμάζω την εξυπνάδα και την ευφυία του κ. Δαφέρμου! Πολύ εύστοχο
παράδειγμα! Έτσι, συνταυτίστηκες με όλους τους παρατρεχάμενους του
συγκροτήματος “διανοουμένους», Ψυχογιούς και Ψυχοπαίδες και ευτυχώς βρήκες
θέματα για τις “Ματιές” σου με τον “λυσσασμένο Χριστόδουλο” και παροτρύνεις
και όσους άλλους αργήσανε να βρίσουν τον Χριστόδουλο με σκληρές λέξεις όπως
“… ψώνιο” (χωρίς να ντρέπεσαι ή μάλλον καμαρώνεις, όπως ο πολύς Κακλαμάνης).

Εσύ λοιπόν έχεις δικαίωμα να μην αναγράφεται το Χ.Ο. στην ταυτότητά σου, εμείς
“ο χοντρός λαός” δεν έχουμε τέτοιο δικαίωμα, να ζητάμε προαιρετικά για τη δική
μας ταυτότητα το Χ.Ο. Και δεν περιορίζεστε μόνον στο δικό σας δικαίωμα (που
είναι δικαίωμά σας) αλλά φωνάζετε και βρίζετε εμάς, που δεν ζητάμε και για σας
το Χ.Ο. Αν αυτή η αντίληψη και νοοτροπία σας δεν είναι φασισμός και μάλιστα
“ερυθρός φασισμός”, τότε τι είναι φασισμός;».